III SA/Kr 260/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. K. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. D. – H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów postanawia: oddalić wniosek. Ustanowiony dla skarżącej na mocy postanowienia z dnia 29 kwietnia 2011 r. adwokat (k. 43) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa M. K. (k. 53), w piśmie datowanym na dzień 5 lipca 2011 r. zatytułowanym "Wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej" wniósł o zasądzenie na swoją rzecz według norm przepisanych, nieopłaconych kosztów pomocy prawnej i zastępstwa procesowego, gdyż nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części (k. 69). Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi rodzaj czynności i wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 rozporządzenia. Wskazując na powyższe zwrócenia uwagi wymaga, że w złożonym wniosku adwokat nie określił rodzaju czynności za którą domaga się od Skarbu Państwa wynagrodzenia. Jednocześnie akta sprawy nie dokumentują by adwokat poza przedłożeniem 1 egzemplarza odpisu zażalenia (k. 61) sporządzonego osobiście przez skarżącą (k. 29-31) i prośbą o wydanie kserokopii z akt sądowych stron 29-31 podejmował jakiekolwiek czynności w sprawie. Nie można zaś tracić z pola widzenia, że wynagrodzenie ze środków budżetowych pozostających w dyspozycji sądu należy się adwokatowi ustanowionemu dla strony z urzędu nie za samo wyznaczenie go do roli pełnomocnika strony przez właściwy organ samorządu zawodowego lecz za faktyczne udzielenie stronie pomocy prawnej objawiające się podjętymi w sprawie czynnościami. Zestawienie przepisów ust. 3 i 1 §2 powołanego rozporządzenia wzmiankując o "czynnościach adwokata" nie postawia co do tego żadnych wątpliwości. W związku z tym adwokat powinien wykazać, na czym w istocie polegało jego zaangażowanie. W realiach rozstrzyganego przypadku tego brak. Adwokat nie skonkretyzował bowiem w sposób dostatecznie jasny za co domaga się wynagrodzenia. Biorąc zaś pod uwagę, że wniosek pochodzi od profesjonalisty trudniącego się zawodowo tego rodzaju czynnościami nie było potrzeby wzywania go o złożenie dodatkowych wyjaśnień co do nieodzownych elementów uzasadnienia stanowiących przesłankę do przyjęcia, że adwokat swoją pracę wykonał. Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji.