III SA/Kr 260/11
PostanowienieWSA w Krakowie2011-11-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Pasternak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu jest dopuszczalne do Naczelnego Sądu Administracyjnego, czy też właściwy jest sprzeciw do wojewódzkiego sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu jest niedopuszczalne do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od takich postanowień przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżąca M. D. – H. była reprezentowana przez adwokata z urzędu. Po odrzuceniu skargi przez WSA w Krakowie, pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej. Referendarz sądowy WSA w Krakowie oddalił ten wniosek. Pełnomocnik wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. WSA w Krakowie rozpoznał to zażalenie, uznając je za niedopuszczalne.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia adwokata M. K. na postanowienie referendarza WSA w Krakowie z dnia 14 października 2011 r. w dniu 16 listopada 2011 r. w sprawie ze skargi M. D. – H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów postanawia odrzucić zażalenie P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. K. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w dniu 16 listopada 2011 r. w sprawie ze skargi M. D. – H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów postanawia przyznać adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności
Postanowieniem z dnia 14 października 2011r. referendarz sądowy WSA w Krakowie oddalił wniosek adwokata M. K. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. D. – H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 sierpnia 2010r. nr [...].
Adwokat M. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na ww. postanowienie referendarza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", do czynności referendarzy sądowych w zakresie przyznania prawa pomocy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z art. 259 § 1 ppsa od postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ppsa, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że wniesienie zażalenia do NSA na postanowienie referendarza jest niedopuszczalne, ponieważ od takiego orzeczenia przysługuje sprzeciw do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 259 § 1 ppsa.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 września 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. D. – H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 5 sierpnia 2010r. nr [...]. Skarżąca była reprezentowana przez adwokata z urzędu ustanowionego postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 kwietnia 2011r. Pełnomocnik z urzędu, adwokat M. K., 5 lipca 2011r. złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej, oświadczając, że nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części. Po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi w piśmie opatrzonym datą 11 października 2011r. pełnomocnik wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 26 września 2011r. poprzez przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wskazując na czynności podjęte przez siebie w ramach świadczenia skarżącej pomocy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009r, Nr 146, poz. 1188 ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata z urzędu, ponosi Skarb Państwa.
Ponieważ w niniejszej sprawie w postanowieniu o odrzuceniu skargi nie orzeczono o przyznaniu adwokatowi M. K. kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, to na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) należało przyznać pełnomocnikowi koszty w wysokości 240 zł. Ponadto kwotę przyznanych kosztów należy powiększyć, w oparciu o § 2 ust. 3 rozporządzenia, o kwotę podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 250 i art. 224 ppsa, a także art. 29 ust. 1 Prawa o adwokaturze oraz § 18 ust. ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło