III SA/Kr 260/12

Kraków, dnia 28marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 28marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28listopada 2012 r. w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 grudnia 2011r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego. W dniu 16 stycznia 2013 r. złożony został, podpisany przez A. D., wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i wydanie uzasadnienia. W uzasadnieniu wskazał on, że po rozprawie w dniu 28 listopada 2012 r. złożył w sekretariacie Sądu wniosek o przesłanie wyroku wraz z uzasadnieniem, niemniej wskutek emocjonalnego wzburzenia spowodowanego spóźnieniem się na rozprawę, zapomniał podać sygnaturę drugiej sprawy, w której chciał uzyskać uzasadnienie zapadłego wyroku. Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącą B. D. do podpisania wniosku, wobec faktu, iż A. D. – jako jej bratanek – nie może występować w jej imieniu w postępowaniu sądowym, stosownie do art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 4 marca 2013 r. Podpisany przez skarżącą wniosek został nadany w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 7 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Stosownie do przepisu art. 86 § 1 zd. 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 §1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art.87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika zatem, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002r., sygn. V SA 793/03, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005). Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy uwzględnić obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornym jest, że doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bowiem stosownie do art. 141 § 2 P.p.s.a. termin ten mijał w dniu 5 grudnia 2012 r. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W szczególności nie przedstawiła dowodów wskazujących, że nagła i nieprzewidziana przeszkoda w postaci zdarzenia losowego uniemożliwiła jej złożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ograniczając się jedynie do lakonicznego wskazania na okoliczności działania osoby trzeciej w jej sprawie. Tymczasem, zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a., strona winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Warunku tego nie spełnia w niniejszej sprawie przytoczenie okoliczności składania wniosku o sporządzenie wyroku w innej sprawie przez jej bratanka. Ponadto, fakt wyręczenia się przy dokonywaniu czynności procesowej osobą trzecią, która w świetle art. 35 § 1 P.p.s.a. nie mogła być pełnomocnikiem, nie może sam w sobie uzasadniać braku winy skarżącej w niedochowaniu terminu. Dodać przy tym należy, że osoba, która wyręcza się inną osobą do dokonania czynności procesowej ponosi ryzyko w jej wyborze i wszelkie nienależyte działania osoby trzeciej obciążają skarżącą. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 listopada 2012 r. wpłynął do Sądu w dniu 16 stycznia 2013 r., a zatem z naruszeniem dyspozycji art. 87 § 1 P.p.s.a. W tym zakresie skarżąca także nie przedstawiła żadnych twierdzeń, na podstawie których Sąd mógłby miarodajnie ocenić zasadność złożonego przez nią wniosku. Biorąc pod uwagę wskazany upływ czasu, trudno przyjąć, aby przyczyna uchybienia terminu, czyli – według twierdzenia skarżącej – stan wzburzenia emocjonalnego osoby trzeciej, trwała przez okres ponad półtora miesiąca. W konkluzji Sąd uznał, że okoliczność przedstawiona przez skarżącą we wniosku nie świadczy o zachowaniu przez nią należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wnioskodawczyni nie powołała się na fakt, że w terminie do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenia uzasadnienia wyroku, znajdowała się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do dokonania czynności. W ocenie Sądu zatem, wniosek – jako nie umotywowany należycie – nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.