III SA/Kr 262/17

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek zadeklarował, brak nieruchomości, zasobów i przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacował na 604 zł pomocy finansowej z MOPS. Uzasadniając swoje starania podniósł, że jest po operacjach, legitymuje się orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności, korzysta z zasiłku stałego w kwocie 604 zł w związku z czym jego sytuacja materialna jest zła. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał, że leki to 100 zł, pożywienie 300 zł, rachunki 200 zł. Do wniosku dołączył kopię orzeczenia o zaliczającego skarżącego do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, decyzji o przyznaniu zasiłku stałego, kart informacyjnych z leczenia szpitalnego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 §2 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący złożył wymagane oświadczenie, które poparł przedstawionymi dokumentami źródłowymi. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący jest osobą ubogą w potocznym tego słowa znaczeniu. Boryka się z problemem umiarkowanej niepełnosprawności. Nie ma żadnego majątku. Korzysta z pomocy społecznej. Z zasad doświadczenia życiowego wynika zaś, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji wystarczają z trudem na bieżącą egzystencję. Uwzględniając to wszystko, udzielono zatem skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.