III SA/Kr 263/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. Ś. na zawiadomienie Prezydenta Miasta z dnia 8 grudnia 2014 r. znak: [ ] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wymeldowanie postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 listopada 2014 r. Z. Ś. wniósł do Prezydenta Miasta wniosek o wymeldowanie G. Ś. z pobytu stałego z lokalu przy ul. [.....]. W dniu 19 listopada 204 r. organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wymeldowanie poprzez m.in.: uiszczenie opłaty skarbowej w wysokości 10 zł, doręczenie dokumentu potwierdzającego posiadanie tytułu prawnego do lokalu przy ul. [....] w T., adresu aktualnego miejsca pobytu (zamieszkania) G. Ś., wskazanie osoby wyrażającej zgodę na pełnienie obowiązków przedstawiciela w postępowaniu administracyjnym dla nieznanej z miejsca pobytu G. Ś. oraz oświadczenie, że nie zna aktualnego adresu miejsca pobytu (zamieszkania) G. Ś. Pismem z dnia 8 grudnia 2014 r. znak: [....] Prezydent Miasta , na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., pozostawił wniosek Z. Ś. o wymeldowanie G. Ś. bez rozpoznania na skutek nieuzupełnienia braków formalnych wniosku. Stanowisko powyższe Prezydent Miasta podtrzymał w piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r. Stanowisko powyższe zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. Ś. wnosząc pismem z dnia 4 lutego 2015 r. skargę na "decyzję Urzędu Miasta T." w sprawie wymeldowania G. Ś. Przekazując skargę do sądu administracyjnego Prezydent Miasta podał, że postepowanie w sprawie nie zostało wszczęte, ponieważ wnioskodawca nie uiścił opłaty skarbowej od wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na wymienione w tym przepisie decyzje, postanowienia, akty i czynności, ale także na bezczynność organów w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Zgodnie z § 2 tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia 8 grudnia 2014 r. znak: [....] o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Z. Ś. o wymeldowanie G. Ś. Jak wynika z treści art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przytoczonego powyżej, pismo to nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego wydawaną w indywidualnej sprawie, aktem prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, ani innym aktem organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowanym w sprawach z zakresu administracji publicznej. Pismo o postawieniu wniosku bez rozpoznania nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a Sąd orzekający w całości popiera stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt I GSK 485/07 (LEX nr 469747): "Pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, jako czynność materialno-techniczna, nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Natomiast, jeżeli w ocenie składającego wniosek jego wniosek spełnił kryterium kompletności, może on złożyć skargę na bezczynność organu. Wówczas wynik tego postępowania przesądzi o tym, czy wniosek spełniał wszystkie wymogi formalne, a zatem czy organ pozostawał bezczynnym w sprawie". Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako złożona w sprawie nienależącej do właściwości sądów administracyjnych.