III SA/Kr 265/10

PostanowienieWSA w Krakowie2011-01-25

Skład orzekający: Sędzia WSA Bożenna Blitek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podlega przepisom dotyczącym uzupełnienia wyroku?
Ratio decidendi
Sąd uzupełnił postanowienie w przedmiocie wymierzenia grzywny, przyznając radcy prawnemu zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sąd uznał, że wniosek o uzupełnienie postanowienia w zakresie kosztów podlega przepisom PPSA dotyczącym uzupełnienia wyroku, zgodnie z art. 166 PPSA, który stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Koszty zostały ustalone na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Stan faktyczny
Z. B. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Okręgowej Radzie Adwokackiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 14 grudnia 2010 r. odmówił wymierzenia grzywny. Pełnomocnik skarżącego, radca prawny K. R., wniósł o uzupełnienie tego postanowienia w zakresie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sąd uzupełnił postanowienie, przyznając radcy prawnemu zwrot kosztów.
Rozstrzygnięcie
Uzupełniono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 265/10, w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznaczono jako pkt I i dodano pkt II: przyznano od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz radcy prawnego K. R. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 377 zł, podwyższoną o podatek od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Okręgowej Radzie Adwokackiej postanawia : uzupełnić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 grudnia 2010r., sygn. akt III SA/Kr 265/10 w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznaczyć jako pkt I i dodać pkt II w brzmieniu: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz radcy prawnego K. R. – Kancelaria Radcy Prawnego ul. [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 377 zł (słownie: trzysta siedemdziesiąt siedem złotych), podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2010r., sygn. akt III SA/Kr 265/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wymierzenia grzywny Okręgowej Radzie Adwokackiej. Pismem z dnia 16 grudnia 2010r. pełnomocnik skarżącego Z. B. – radca prawny K. R. – wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia odnośnie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: "Art. 157. § 1. Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu." W przepisie tym jest wprawdzie mowa o uzupełnieniu wyroku, ale będzie on miał zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na treść art. 166 p.p.s.a., który stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W postanowieniu z dnia 14 grudnia 2010r. nie zamieszczono wyrzeczenia odnośnie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego K. R. na rzecz skarżącego. Konieczne stało się więc uzupełnienie w/w postanowienia we wskazanym zakresie. Wysokość kosztów zasądzonych na rzecz pełnomocnika skarżącego Sąd ustalił na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b oraz § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.). Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 157 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło