III SA/Kr 267/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer NSA Piotr Lechowski Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2007r. sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 stycznia 2007r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...]listopada 2006r., określa, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej B. Z. koszty postępowania sądowego w kwocie 100 (sto) złotych. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2007 r., III SA/Kr 267/07 [...] maja 2006r. B. Z. wystąpiła z wnioskiem do Starosty [...] o wymianę posiadanego przez nią prawa jazdy. Pismem z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...], Starosta [...] zawiadomił B. Z. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia jej uprawnień do kierowania pojazdami. Uzasadnieniem były przeciwwskazania zdrowotne, stwierdzone orzeczeniem lekarskim Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. z dnia [...] maja 2000 r., nr [...]. Orzeczenie to było związane z udziałem B. Z. w wypadku drogowym. Tego samego dnia tj., [...] czerwca 2006 r. Starosta [...], działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 Prawa o ruchu drogowym, skierował B. Z. na badania lekarskie w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy. Orzeczeniem lekarskim z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] stwierdzono u B. Z. istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. B. Powołując się na te wyniki Starosta [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia B. Z. uprawnień do kierowania pojazdami. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...], Starosta [...], na podstawie art. 140 ust.1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym orzekł o cofnięciu B. Z. uprawnień do prowadzenia pojazdów kategorii B. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołał się na orzeczenie lekarskie z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania B. Z., decyzją z dnia [...] października 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło zaskarżoną decyzję Starosty [...] w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Podstawą prawną decyzji kasacyjnej był art.122 ust.1 pkt 4 oraz art. 140 ust.1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym, § 2 ust.5 i 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. nr 2, póz. 15) oraz art.138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu organ II instancji odwołał się do decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] o skierowaniu B. Z. na badania lekarskie. Tymczasem akta sprawy nie zawierają dokumentów wskazujących na powód skierowania strony na badania lekarskie. Konieczne jest ustalenie pochodzenia i treści wniosku, zawiadomienia lub informacji oraz daty otrzymania wniosku, gdyż wydanie skierowania na badanie lekarskie może nastąpić w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku. Z treści odwołania B. Z. wynika, iż najprawdopodobniej w 2000r. zostało wydane orzeczenie lekarskie stwierdzające istnienie przeciwwskazań do kierowania przez Nią pojazdami mechanicznymi. Być może orzeczenie lekarskie nr [...] wydane zostało wskutek wyznaczenia we wcześniejszym orzeczeniu lekarskim daty ponownego badania lekarskiego. Jednakże okoliczność ta nie wynika z uzasadnienia przedmiotowej decyzji z [...] czerwca 2006 r. Ponownie załatwiając sprawę B. Z. w I instancji, Starosta [...] wydał decyzję z dnia [...] listopada 2006r., nr [...], działając na podstawie art.140 ust.1 pkt 1 w związku z art.122 ust.4 i art.150 Prawa o ruchu drogowym, § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami, § 2 ust.5 i 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz art.104 Kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzją tą organ I instancji cofnął B. Z. uprawnienie do kierowania pojazdami po drogach publicznych. Uzasadnienie rozpoczyna się od wskazania wniosku B. Z. z dnia [...] maja 2006 r. o wymianę prawa jazdy posiadanego przez stronę. W następnej jednak kolejności wskazano orzeczenie lekarskie z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...], stwierdzające istnienie u B. Z. przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. Strona nie wniosła odwołania od orzeczenia lekarskiego. Następstwem jest decyzja o cofnięciu uprawnienia. W odwołaniu B. Z. zarzuciła decyzji brak powołania podstawy skierowania na badania. Starosta nie jest uprawniony do kierowania na badania dowolnie wybranych przez siebie osób. Organ I instancji nie podał daty powzięcia informacji o zastrzeżeniach na temat stanu zdrowia strony, co uniemożliwia sprawdzenie czy stronę skierowano na badania z zachowaniem przewidzianego terminu. Nie podano treści wykorzystanej informacji, uniemożliwiając ocenę czy była to informacja na tyle wiarygodna, że mogła uzasadnić postępowanie organu administracyjnego. Te wątpliwości są istotne, albowiem przyczyną wypadku drogowego w kwietniu 2000 r. nie był zły stan zdrowia strony, ale powody czysto techniczne tj. niewłaściwe zamocowanie przyczepki. Ponadto Skarżąca zauważyła, że brak możliwości poruszania się samochodem jest dla niej znacznym utrudnieniem i stanowi niczym nieuzasadnioną dolegliwość. Równocześnie potwierdza wyjaśnienia złożone w 2006 r. a dotyczące przyczyn nie-odwołania się od niekorzystnego orzeczenia lekarskiego wydanego w 2006 r. Decyzją z dnia 11 stycznia 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...]. Podstawą prawną decyzji SKO były przepisy art.122 ust. 1 pkt 4, art. 140 ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym oraz § 2 ust.5 i 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz art.138 § 1 pkt 1 K.p.a. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy odwołał się do orzeczenia lekarskiego z dnia [...] czerwca 2006r., nr [...], w którym stwierdzono istnienie u B. Z. przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi kat, B. Dlatego prawidłowo organ I instancji cofnął B. Z. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B. Akta przedmiotowej sprawy zawierają dokumenty wskazujące powód skierowania B. Z. na badania lekarskie oraz wskazują dzień, w którym organ I instancji otrzymał wniosek strony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie B. Z. wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 stycznia 2007 r., nr [...]. Organy administracyjne nie wyjaśniły okoliczności skierowania strony na badania w 2000 r., a także powodów niewstrzymania jej wtedy uprawnień do kierowania pojazdami. SKO powołuje się na przesłanki skierowania strony na badania, które jednak nie wystąpiły. Strona ponownie akcentuje, że wypadek drogowy, w jakim uczestniczyła w 2000 r., spowodowany został nie jej kłopotami zdrowotnymi, ale stanem technicznym pojazdu. Wnosząc o oddalenie skargi, organ administracyjny zaakcentował prewencyjny charakter decyzji o cofnięciu uprawnień do prowadzenia pojazdów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Decyzja Starosty [...] z dnia [...] listopada 2006 r., utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 stycznia 2007 r. powołuje się na wniosek strony o wymianę prawa jazdy, ale załatwia zupełnie inną sprawę z zakresu administracji publicznej, tj. cofa stronie prawo do kierowania pojazdami. Strona wnosiła o załatwienie sprawy przewidzianej w art.150 Prawa o ruchu drogowym, a tymczasem otrzymała dwie decyzje przewidziane w art. 122 i art. 140 tej ustawy. W wyniku złożenia wspomnianego wniosku w trybie art.150 ustawy Prawo o ruchu drogowym, organ administracyjny (Starosta [...]) powołując się na art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 skierował skarżącą na badania lekarskie, a następnie na mocy art. 140 ust. 1 pkt 1 cofnął jej uprawnienia do kierowanie pojazdami kat. B (decyzja administracyjna z dnia [...] sierpnia 2006 r.). B. Z. składając w dniu [...] maja 2006 r. wniosek o wymianę posiadanego przez nią dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami kat. B realizowała obowiązek wymiany posiadanego prawa jazdy. Prawo jazdy i inne dokumenty uprawniające do kierowania pojazdami lub potwierdzające dodatkowe kwalifikacje i wymagania w stosunku do kierujących pojazdami, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność do czasu ich wymiany dokonywanej na koszt osoby uprawnionej, w zakresie, w jakim zostały wydane (art.150 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym). Obowiązek ten został skonkretyzowany przez rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2002 r. w sprawie wymiany praw jazdy. Niedopuszczalne jest przekraczanie granic przedmiotowych postępowania jurysdykcyjnego, jak to uczyniły organy administracyjne załatwiając sprawę B. Z. Artykuł 150 Prawa o ruchu drogowym oraz rozporządzenie wykonawcze z dnia 29 kwietnia 2002r. nie pozwalają na weryfikację uprawnień i warunków zdrowotnych osoby wnioskującej o wymianę jej prawa jazdy. Natomiast art.122 w zw. z art.140 ustawy wprowadza ograniczone możliwości kierowania kierowcy na badania lekarskie i cofania uprawnienia do kierowania pojazdami. Powyższe dwa tryby (wymiany i cofania prawa jazdy) nie są tożsame, ani nie mogą być stosowane zamiennie. "Art.150 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 kwietnia 2002 r. w sprawie wymiany praw jazdy nie stanowią podstawy do weryfikowania uprawnień, które kierowca nabył po zdaniu egzaminu i które zostały potwierdzone w decyzji o wydaniu prawa jazdy" (wyrok WSA w Poznaniu z 4 października 2005-10-04, 4/II SA/Po 1609/03, ONSAiWSA 2006, nr 3, poz.83). Tym bardziej nie można wymienionych dwóch trybów (rodzajów spraw) łączyć w jedną całość, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, gdzie Starosta [...] powołuje w swej decyzji wniosek B. Z. z dnia [...] maja 2006 r., aby w następnym akapicie wymienić wszczęcie przez siebie z urzędu postępowań o skierowanie strony na badania i w sprawie cofnięcia uprawnień. Dokonanie wymiany dokumentu potwierdzającego prawo jazdy nie przekreśla możliwości prowadzenia zupełnie odrębnego postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami, o ile istniej ą przesłanki prowadzenia tego postępowania. Prawo jazdy, wydane Skarżącej w [...] r. jest ważną i pozostającą w obrocie prawnym decyzją administracyjną. Dlatego jej zmiana bądź całkowite uchylenie wymaga przestrzegania specjalnego trybu przewidzianego w art.122 w z zw. z art.140 Prawa o ruchu drogowym, w zgodzie z art.163 K.p.a. W niniejszej sprawie organ nie przestrzegał konsekwentnie żadnego ze wskazanych w ustawie trybów. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U, nr 153, poz.1270, zm.: Dz.U. 2004, nr 162, póz. 1692 oraz 2005, nr 94, póz.788 i nr 169, poz.1417 i nr 250, poz.2118 oraz 2006, nr 38, poz.268 i nr 208, póz. 1536). O kosztach orzeczono na podstawie art.200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.