III SA/Kr 273/18

Kraków, dnia 1 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. W. – B. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2018 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. W. – B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego Zarządzeniem z 13 lipca 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek M. W. – B. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. W. – B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowiła okoliczność, że skarżąca, mimo wezwania, nie złożyła wniosku o prawo pomocy na obecnie obowiązującym formularzu. W dniu 25 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła od niego sprzeciw. W uzasadnieniu podała, że Sąd ją skrzywdził. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 zwaną dalej P.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W niniejszej sprawie przy piśmie z dnia 18 czerwca 2018 r. wysłano skarżącej formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania dołączono formularz zgodny z obowiązującym wzorem, ustalonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm.). Wezwanie to, jak wynika z akt sprawy, doręczono skarżącej w dniu 25 czerwca 2018 r. W dniu 26 czerwca 2018 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na nieobowiązującym formularzu PPF. Wobec tego zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego odpowiada prawu. Skarżąca nie wykonała bowiem prawidłowo wezwania do przedłożenia wniosku o prawo pomocy na aktualnie obowiązującym formularzu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji