III SA/Kr 274/21

PostanowienieWSA w Krakowie2022-04-07

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Michna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika z urzędu, powołującego się na rozmowę ze skarżącą, jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania, nawet jeśli skarżąca wcześniej wyraziła niezadowolenie w piśmie sądowym?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za skuteczne. Sąd stwierdził, że późniejsze cofnięcie skargi przez pełnomocnika z urzędu, powołującego się na ustalenia ze skarżącą dotyczące błędnego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, wywołało skutek procesowy, niwecząc wcześniejsze wyrażenie niezadowolenia przez skarżącą w piśmie samodzielnie sporządzonym. Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Pełnomocnik z urzędu skarżącej A. S. cofnął skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, powołując się na rozmowę ze skarżącą, podczas której ustalono, że skarga została wniesiona błędnie do sądu administracyjnego zamiast do sądu powszechnego. Pełnomocnik wniósł również o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne. 2. Przyznano adwokat N. Ł. – W. od Skarbu Państwa kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na Starostwo Powiatowe w przedmiocie wniosku o zasądzenie odszkodowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. przyznać adwokat N. Ł. – W. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej, ul. [...] w K od Skarbu Państwa kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z 1 kwietnia 2022 r. pełnomocnik z urzędu skarżącej A. S. cofnęła skargę powołując się na rozmowę ze skarżącą z dnia 31 marca 2022 r. Zdaniem pełnomocniczki, skarżąca nie miała świadomości, że skarga powinna zostać wniesiona do sądu powszechnego i kierowała się pouczeniem otrzymanym od organu. Pełnomocniczka wniosła również o przyznanie wynagrodzenia składając oświadczenie, że koszty pełnomocnictwa nie zostały pokryte w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Postępowanie w sprawie należało umorzyć z uwagi na skuteczne cofnięcie skargi. Sąd uznał przy tym, że nie wywołało skutku procesowego wyrażone przez skarżącą niezadowolenie w piśmie sądowym z dnia 25 marca 2022 r. (sporządzonym samodzielnie przez skarżącą) – wobec cofnięcia skargi z uzasadnieniem powołującym się na późniejsze ustalenia tj. z 31 marca 2022 r. o błędnym wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a", wynika, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po przeanalizowaniu akt sprawy Sąd uznał, że nie zachodzą przeszkody do skutecznego cofnięcia skargi, wobec czego postępowanie umorzył zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżąca została postanowieniem z 6 sierpnia 2021 r. zwolniona z kosztów sądowych, a występująca w sprawie pełnomocnik – adwokat N. Ł. – W. została wyznaczona zarządzeniem Okręgowej Rady Adwokackiej nr [...] z 4 października 2021 r. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18). Stosownie do § 2 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, zgodnie z § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Stosownie do § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Wysokość należnego adwokatowi wynagrodzenia uwzględnia przedmiot zaskarżenia, jest nim żądanie odszkodowania od starostwa - na gruncie ww. rozporządzenia kwalifikowana jako "inna sprawa" (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c). Należna adwokatowi opłata za udział w tego rodzaju sprawie wynosi 240 zł. Wyznaczona w sprawie adwokat skontaktowała się ze skarżącą, złożyła pisma procesowe, w szczególności złożony wniosek spełnił wymogi formalne, gdyż zawierał oświadczenie o nieopłaceniu przez stronę kosztów w całości lub w części (k. 121). W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy Sąd przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło