III SA/Kr 277/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Poprzez poczynione zakreślenia uwidocznił, że brak jest osób z którymi pozostawałby we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie ma żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 741 zł pobieranej renty. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest inwalidą II grupy, całkowicie niezdolnym do pracy. Podana kwota renty jest kwotą brutto. Ponosi comiesięczne koszta związane ze złym stanem zdrowia i koniecznością systematycznego leczenia. Wskazał, że jest po przeszczepie nerki i dwóch zawałach. Do wniosku dołączył kopie decyzji ZUS o waloryzacji renty na okoliczność jej wysokości oraz wypłacanej kwoty, wypisu z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS na okoliczność uznania skarżącego za osobę całkowicie niezdolną do pracy. Kopie pism do Wójta Gminy na okoliczność czynienia starań o przydział lokalu socjalnego a także zaświadczenia i faktury z towarzystwa im. Św. Brata Alberta dla wykazania, że boryka się z problemem bezdomności. Wreszcie kopie kart informacyjnych leczenia szpitalnego, ambulatoryjnego wyników konsultacji oraz zaświadczenia na okoliczność stanu zdrowia skarżącego oraz przebytego leczenia. Ponieważ przedstawione wraz ze skargą akta administracyjne zawierają szereg dokumentów więc na zasadzie notorii okolicznością znaną z urzędu pozostaje także i to, że w związku z rozwodem orzeczono eksmisję skarżącego z domu położonego w miejscowości R. (dowód: kopie wyroków k. 1 akt admin.) Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ppsa osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie w którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu lub referendarza, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący. Takie jest bowiem rozumienie wyrażenia "wykazać" oparte na regułach semantycznych języka polskiego, które oznacza 1. «udowodnić, przedstawić coś w sposób przekonywający; pokazać, unaocznić» (...) 2. «dać czemuś wyraz; przejawić, pokazać, uzewnętrznić» (...) 3. «ujawnić, stwierdzić coś» wykazać się — wykazywać się «udowodnić, że ma się kwalifikacje, umiejętności, uprawnienia do czegoś; okazać dokumenty coś stwierdzające; wylegitymować się». (por. Słownik języka polskiego PWN, opracowany autorsko przez Redakcję Słowników Języka Polskiego PWN wydany w latach 1978-1981 pod redakcją naukową prof. Mieczysława Szymczaka.). Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa wskazując na swój stan rodzinny, posiadany majątek, aktualną wysokość i źródło dochodów. Oświadczenie te należy uznać za wystarczające dla oceny aktualnych możliwości płatniczych strony. Zasługuje także na wiarę. Znakomita większość twierdzeń skarżącego znajduje bowiem potwierdzenie w przedstawionych kopiach dokumentów źródłowych. Inne znane są orzekającemu z urzędu w oparciu o przedstawione przez organ odwoławczy akta administracyjne. Oświadczenie skarżącego znajdując potwierdzenie w dokumentach stanowiących rzetelne świadectwo zaistnienia opisanych w nich faktów, terminów oraz zawartych treści oświadczeń wiedzy osób, które je sporządzały było wystarczające dla oceny aktualnych możliwości płatniczych skarżącego. Na podstawie tych oświadczeń i przedłożonych kopii dokumentów źródłowych sytuacja skarżącego jawi się w ten oto sposób, że trudno go postrzegać jako osobę zamożną. Bliżej mu do osób ubogich w potocznym tego słowa znaczeniu. Tak bowiem należy postrzegać osobę bez majątku o niewielkim miesięcznym dochodzie, która boryka się z problemem bezdomności i jest schorowana. Trudno zarazem czynić skarżącemu zarzut, że nie stara się poprawić swojej sytuacji bytowej, wziąwszy pod uwagę jego stan zdrowia i ograniczenia tym powodowane (całkowita niezdolność do pracy). Nie ma też mowy aby w obecnej sytuacji skarżący był w stanie poczynić jakiekolwiek oszczędności. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że środki jakimi dysponuje co najwyżej wystarczają mu ledwo co na zakup żywości i leków, których potrzeba zażywania nie budzi wątpliwości przy stanie zdrowia skarżącego. Mając na uwadze powyższe należało w konsekwencji przyjąć, że skarżącego nie będzie stać ani na opłacenie kosztów sądowych ani opłacenie kosztów kwalifikowanego zastępstwa prawnego i z tych względów udzielić mu pomocy, o którym to prawie traktują przepisy Oddziału 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 § 2 ppsa.