III SA/Kr 28/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 sierpnia 2009r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% alkoholu oprócz piwa postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia 19 listopada 2009r. H. W. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 sierpnia 2009r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2009r. nr [...] o cofnięciu H. W. zezwolenia nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% alkoholu oprócz piwa przeznaczonych do spożywania poza miejscem sprzedaży. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wyjaśniła, iż o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedziała się w dniu 12 listopada 2009r. od funkcjonariuszy Straży Miejskiej, którzy poinformowali ją, że posiadane przez nią zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zostały cofnięte. Skarżąca wiedziała o toczącym się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowaniu, ale nie wiedziała, że została już wydana decyzja, gdyż żadnej nie otrzymała. W związku z powyższym w tym samym dniu skarżąca udała się do Urzędu Miasta, gdzie poinformowano ją, że nie podjęła zawiadomienia z placówki pocztowej w oznaczonym terminie w związku z czym decyzję uznano za doręczoną. Pracownica Urzędu udostępniła skarżącej akta sprawy i pokazała adnotację z poczty, zgodnie z którą 14 września 2009r. adresat był nieobecny, zaś przesyłki nie podjęto z placówki pocztowej w terminie. Skarżąca udała się więc na pocztę w celu wyjaśnienia tej sprawy, tym bardziej, że w dniu 14 września 2009r. odebrała list polecony na podstawie zawiadomienia pozostawionego w skrzynce pocztowej w tym samym dniu. Nie była to jednak przesyłka listowa z Samorządowego Kolegium Odwoławczego, lecz pismo z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dotyczące innego postępowania. Umieszczono na nim adnotację "awizowano dnia 14/9". Taka sama adnotacja znalazła się na kopercie zwróconego do SKO listu z wydaną decyzją. Zdaniem skarżącej, powyższe przesyłki awizowano tego samego dnia, ale na poczcie wydano jej tylko list z WSA w Krakowie. Skarżąca uważa zatem, że listonosz na jednym dokumencie zawiadomienia (tzw. awizie) wpisał kilka przesyłek do odbioru, a pracownik poczty wydał jej jedynie jedną przesyłkę przez swoją nieuwagę. Skarżąca uzyskała również informację, że zwracane awiza są niszczone i mimo podjętych prób nie jest w stanie sprawdzić dokładnie co zdarzyło się tego dnia na poczcie. Skarżąca wskazała, iż nie była świadoma, że wydano decyzje administracyjne w toczących się postępowaniach odwoławczych i nie mogła zapoznać się z ich treścią, w tym także z decyzją będącą przedmiotem niniejszego wniosku. Nie wiedziała również, że biegnie termin do wniesienia skargi na poszczególne rozstrzygnięcia SKO. Skarżąca stwierdziła, że o fakcie wydania decyzji dowiedziała się od funkcjonariuszy Straży Miejskiej w dniu 12 listopada 2009r. Zapoznać się z nią mogła dopiero po otrzymaniu jej odpisu w tym samym dniu w Urzędzie Miasta. Skarżąca podniosła, że otrzymanie w dniu 12 listopada 2009r. odpisu decyzji administracyjnej jest "ustaniem przyczyny uchybienia terminu" w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a., gdyż dopiero wtedy fakt wydania decyzji stał się jej wiadomym. Zgodnie więc z treścią powyższego artykułu siedmiodniowy termin do wniesienia przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu winien liczyć się od dnia 12 listopada 2009r. W opinii skarżącej opisane wyżej okoliczności dobitnie pokazują, że nie ponosi ona winy za fakt uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję SKO. Nie otrzymanie decyzji SKO wynikło z przyczyn od niej niezależnych, najprawdopodobniej w skutek błędu pracowników poczty. Uważa więc, że nie powinna ponosić konsekwencji tego błędu w postaci utraty możliwości zaskarżenia decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skutki prawne nie zachowania terminu oraz podstawy prawne przywrócenia terminu reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a): "Art. 85. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna." "Art. 86. § 1. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym." "Art. 87. § 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. § 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu." Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu "należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu". O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Sąd podzielił w tym zakresie także stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 lutego 2006r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 78/05 (opubl. LEX nr 192260): "Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zdaniem skarżącej wina leży po stronie pracowników poczty – listonosza, który na jednym awizie wpisał kilka przesyłek do odbioru oraz pracownika, który nie wydał jej wszystkich przesyłek. Sąd zwraca jednak uwagę, iż wbrew twierdzeniom skarżącej, przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była jej awizowana nie tylko 14 września 2009r., ale również 22 września 2009r. (adnotacja na odwrocie koperty, k. 64 akt administracyjnych). Skarżąca była więc dwukrotnie zawiadamiana przez pocztę, iż w urzędzie pocztowym znajduje się adresowana do niej przesyłka, a mimo to jej nie odebrała. W swoim wniosku o przywrócenie terminu skarżąca w ogóle nie odniosła się do tego faktu. Tym samym należy uznać, że skarżąca nie wykazała w przekonujący sposób, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a w szczególności nie wyjaśniła dlaczego nie odebrała przesyłki po drugim awizie, tj. w okresie od 22 do 29 września 2009r. Sąd nie dopatrzył się również uchybień w sposobie doręczenia powyższej przesyłki. Została ona doręczona na adres wskazany przez skarżącą (np. w odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2009r.) oraz była dwukrotnie awizowana. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i w oparciu o treść powołanych wyżej przepisów oraz art. 86 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.