III SA/Kr 280/17

PostanowienieWSA w Krakowie2018-01-10

Skład orzekający: Sędzia WSA Bożenna Blitek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania jest zasadne, gdy strona nie złożyła wniosku na urzędowym formularzu, mimo wezwania?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Sąd nie może uwzględnić argumentów strony o niemożności wypełnienia formularza, jeśli nie został on złożony w wymaganej formie.
Stan faktyczny
Skarżący M. Ł. został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie złożył formularza, twierdząc, że nie potrafi go wypełnić. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw, który został utrzymany w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. Ł. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 25 października 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 280/17 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. Ł. na postanowienie Wojewody z dnia 5 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 19 września 2017 r. skarżący M. Ł. został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 września 2017 r. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo z dnia 1 października 2017 r., w którym stwierdził, że nie potrafi wypełnić formularza PPF, gdyż wymaga to pomocy prawnej. Zarządzeniem z dnia 25 października 2017 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż pomimo wezwania nie został on złożony na urzędowym formularzu. Pismem z dnia 29 listopada 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia referendarza sądowego odnośnie meritum, czyli pozostawienia wniosku bez rozpoznania oraz odnośnie uzasadnienia zarządzenia zawierającego jedynie lakoniczny i nieodpowiadający rzeczywistości skrót przedstawionych przez niego argumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Z kolei zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Bezsporne w sprawie jest to, że skarżący pomimo wezwania nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF". Formularz wniosku został doręczony skarżącemu w dniu 27 września 2017 r., a termin do jego wypełnienia upływał w dniu 4 października 2017 r. Jednak skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza "PPF" w wyznaczonym terminie, a jedynie pismo z dnia 1 października 2017 r., w którym stwierdził, że nie potrafi wypełnić formularza PPF, gdyż wymaga to pomocy prawnej. Również do sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 25 października 2017 r. skarżący nie dołączył wypełnionego formularza PPF. Z uwagi na treść art. 257 p.p.s.a. Sąd nie mógł uwzględnić argumentów skarżącego, że nie jest w stanie wypełnić formularza PPF. Przepis ten nie pozwala bowiem Sądowi na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jeżeli nie został on złożony na urzędowym formularzu. Skoro zatem skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, to ich wniosek należało pozostawić bez rozpoznania. Sąd zaznacza przy tym, że niniejsze rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącemu drogi do ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpatrzony pod warunkiem, że zostanie złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący jest osobom wykształconą i opisanie w formularzu własnej sytuacji majątkowej nie powinno stanowić dla niego trudności. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 260 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło