III SA/Kr 280/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 18 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 11 marca 2019 r. strona skarżąca A sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w K została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z tej samej daty strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Obydwa zarządzenia zostały doręczone skarżącej Spółce w dniu 23 marca 2019 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi, a jedynie nadesłała pismo z dnia 29 marca 2019 r., w którym oświadczyła, że cofa wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego i wnosi o umorzenie postępowania. Spółka wyjaśniła, że pismo to zostało błędnie skierowana do Sądu, podczas gdy organem właściwym do jego rozpoznania był Główny Inspektor Transportu Drogowego. Z zapisku urzędowego sporządzonego w dniu 5 kwietnia 2019 r. wynika, że do dnia jego sporządzenia Spółka nie uiściła wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.): "Art. 28. § 1. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu." Z kolei zgodnie z art. 29 p.p.s.a.: "Art. 29. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu." W niniejszej sprawie skargę w imieniu strony skarżącej wniósł P. D. Do skargi nie dołączono jednak dokumentu potwierdzającego umocowanie P. D. do działania w imieniu skarżącej Spółki. Konieczne stało się zatem wezwanie strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie aktualnego wypisu z KRS, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczona stronie skarżącej w dniu 23 marca 2019 r., a termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 1 kwietnia 2019 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, a jedynie nadesłała pismo z dnia 29 marca 2019 r., że cofa skargę. Skarga podlega również odrzuceniu z uwagi na fakt, że skarżąca Spółka nie uiściła wpisu sądowego. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wyjątek od tej zasady został przewidziany w § 3 cytowanego powyżej artykułu, który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Również i to wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 marca 2019 r., a termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 1 kwietnia 2019 r. W wyznaczonym terminie Spółka nie uiściła wpisu co potwierdza zapisek urzędowy z dnia 5 kwietnia 2019 r. Odnosząc się do pisma Spółki z dnia 29 marca 2019 r., w którym stwierdziła ona, że cofa wniosek z dnia 19 listopada 2018 r. o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, gdyż został błędnie skierowany do Sądu, podczas gdy organem właściwym do jego rozpatrzenia był Główny Inspektor Transportu Drogowego, Sąd uznał, że wbrew twierdzeniom skarżącej pismo z dnia 19 listopada 2018 r. jest skargą. Zostało ono bowiem zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sąd ten przekazał je zgodnie z właściwością do WSA w Krakowie), a złożono je w terminie do wniesienia skargi. Wszystkie te okoliczności oraz treść tego pisma wskazywały, że jest to skarga. Ponadto należy zauważyć, że skarżąca Spółka zaczęła kwestionować to, że jej pismo z dnia 19 listopada 2018 r. jest skargą dopiero po wezwaniu jej do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi, a nie np. już po przekazaniu sprawy przez WSA w Warszawie do WSA w Krakowie. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że umorzenie postępowania na skutek cofnięcia skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie, wobec nieuiszczenia przez stronę skarżącą wpisu oraz nieuzupełnienia przez nią braków formalnych skargi, postępowanie sądowe nie mogło być skutecznie wszczęte, a tym samym niedopuszczalne jest jego umorzenie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż strona skarżąca pomimo wezwania nie tylko nie uzupełniła braków formalnych skargi, ale również nie uiściła w wyznaczonym terminie wpisu, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.