III SA/Kr 282/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt: III SA/Kr 184/12 w przedmiocie ewidencji gruntów p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt: III SA/Kr 184/12 oddalił skargę T. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 2 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów. W dniu 8 lutego 2014 r. T. J. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi podał, że w postepowaniu o sygn. akt: III SA/Kr 184/12 nie brała udziału osoba, która powinna być stroną postępowania – A. S. właścicielka działki nr [...] tj. działki sąsiadującej z działką skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 280 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Jak podnosi się w orzecznictwie wskazanie podstaw wznowienia i ich uzasadnienie jest elementem obligatoryjnym skargi (art. 279 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), którego brak powoduje, że skarga o wznowienie nie może być przez Sąd rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 27 maja 2007 r., I OZ 347/08, LEX nr 494207). Mając na uwadze treść pisma skarżącego z dnia 8 lutego 2014 r., Sąd zakwalifikował wniosek skarżącego jako wniosek o wznowienie postępowania sądowego. Ustalenie powyższe skutkowało stwierdzeniem, że skarżący jest reprezentowany przez adwokata ustanowionego z urzędu. Skoro bowiem postępowanie niniejsze toczy się w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem w sprawie o sygn. akt: III SA/Kr 184/12, to skarżący reprezentowany jest przez pełnomocnika z urzędu ustanowionego w postępowaniu o sygn. akt: III SA/Kr 184/12. Zgodnie z art. 39 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 2 grudnia 2010 r. II GPS 2/10, LEX nr 668584 stwierdził, że prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) przyznane stronie w sprawie ze skargi, na podstawie art. 244 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.), obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie. W ocenie Sądu nie było celowe wzywanie pełnomocnika z urzędu o wskazanie podstaw wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt: III SA/Kr 184/12 oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, skoro pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 24 kwietnia 2013 r. wyraził opinię o braku zarzutów, które mogłyby być postawione wyrokowi WSA w Krakowie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt: III SA/Kr 184/12. Z kolei skarżący powołał jako podstawę wznowienia postępowania sądowego art. 58 k.p.a., a zatem okoliczności, które nie stanowią podstawy wznowienia. Nawet gdyby przyjąć, że skarżący upatruje podstawy wznowienia w art. 271 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. wskazuje na pozbawienie strony możności działania, to zgodnie z art. 277 powołanej ustawy skargę o wznowienie postępowania można wnieść w terminie trzech miesięcy. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt: III SA/Kr 184/12 został ogłoszony w obecności skarżącego, doręczony skarżącemu wraz z uzasadnieniem w dniu 14 lutego 2013 r., a uprawomocnił się w dniu 15 marca 2013 r. Do dnia złożenia skargi o wznowienie upłynął zatem termin trzymiesięczny do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 280 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, iż sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.