III SA/Kr 290/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Dorota Dąbek NSA Wiesław Kisiel spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 21 listopada 2006 r., Nr: [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego skargę oddala wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 290/07 W. Z. był uprawniony do wykonywania krajowego transportu drogowego osób na podstawie licencji z dnia [...] grudnia 2003r., nr [...], wydanej przez Starostę [...]. Licencja była ważna do dnia [...] grudnia 2023. Podstawą prawną tej decyzji był art.7 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. nr 125, poz.1371). Wyrokiem z dnia [...] listopada 2005 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy w [...], Wydział VI Grodzki uznał W. Z. winnym popełnienia czynu stanowiącego przestępstwo z art.178a § 1 Kodeksu karnego. Sąd przyjął za udowodniony fakt, iż oskarżony w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu znajdował się w stanie nietrzeźwości. Na mocy art.42 § 2 K.k. Sąd orzekł zakaz prowadzenia przez W. Z. pojazdów mechanicznych z wyłączeniem kategorii "A", "B", "C", "T" i "E". Pismem z dnia [...] listopada 2005 r. Starosta [...] powiadomił W. Z. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia licencji z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób. Organ administracyjny powołał się na powyższy prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w L. sygn. akt [...]. Pouczono też stronę, że konieczny dla korzystania z licencji wymóg dobrej reputacji nie jest spełniony przez osobę, która została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Dlatego prawomocny wyrok z dnia [...] listopada 2005 r. zobowiązuje organ administracyjny do cofnięcia licencji (art.15 ust.1 pkt 2 lit.a ustawy o transporcie drogowym). "Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] Starosta [...] orzekł o cofnięciu licencji nr [....] na wykonywanie przez W. Z. krajowego transportu drogowego osób. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art.15 ust.1 pkt 2 lit.a oraz art.7 ust.2 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym oraz art.104 Kodeksu postępowania w L. z dnia [...] listopada 2005 r., sygn. akt [...], który do Starostwa Powiatowego w L. wpłynął w dniu [...] listopada 2005 r. Wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania licencji. Osoba prawomocnie skazana za przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji nie może otrzymać takiej licencji. Wyrok Sądu Karnego z dnia [...] listopada 2005 r. jednoznacznie wskazuję, że W. Z. przestał spełniać ten warunek posiadania licencji. W odwołaniu od powyższej decyzji W. Z. odwołał się od powyższej decyzji. Skazanie przez Sąd Karny nie uzasadnia, zdaniem strony, cofnięcia licencji. W dniu 8 września 2005 r. przepisy ustawy o transporcie drogowym nie przewidywały możliwości cofnięcia w opisanym stanie faktycznym posiadanej koncesji, a jedynie pisemne ostrzeżenie, że w przypadku ponownego stwierdzenia naruszenia tych przepisów zostanie wszczęte postępowanie w sprawie cofnięcia licencji. Takiego ostrzeżenia W. Z. nie otrzymał. Nowelizacja ustawy o transporcie drogowym, którą powołuje się organ administracyjny weszła w życie dopiero w dniu 21 października 2005 r., po 30-dniowym vacatio legis od daty ogłoszenia aktu prawnego. Nowelizacja została opublikowana w dniu 20 września 2005 r., a więc po przeszło miesiącu od dnia popełnienia przez skarżącego występku przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Skoro w dniu popełnienia występku, fakt jego popełnienia nie powodował utraty (cofnięcia licencji), dokonana później zmiana przepisów nie może działać na niekorzyść strony. Sprzeczne jest to z konstytucyjną zasadą ochrony praw nabytych. Załatwiając sprawę w II instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Decyzja organu odwoławczego została wydana w dniu 21 listopada 2006 r., SKO [...], na podstawie art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art.15 ust.1 pkt 2 lita oraz art.15 ust 2 i art.5 ust.3 pkt 1 lit. a ustawy o transporcie drogowym. SKO oceniło, że zarzuty podniesione przez stronę są nietrafne. "Cofnięcie licencji w przypadkach określonych w ust.1 pkt 2 lit. a, b, d oraz lit. e poprzedza się pisemnym ostrzeżeniem przedsiębiorcy, że w przypadku ponownego stwierdzenia naruszenia tych przepisów wszczyna się postępowanie w sprawie cofnięcia licencji. Przepisu nie stosuje się gdy posiadacz licencji przestał spełniać wymagania, o których mowa w art.5 ust.3 pkt 1 lit, a." (art. 15 ust.2 po nowelizacji z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym). Przepis ten wszedł w życie z dniem 21 października 2005 r., zaś wyrok skazujący został wydany w dniu [...] listopada 2005 r. i uprawomocnił się w dniu [...] listopada 2005 r.. Przepisy ustawy o transporcie drogowym nie wiążą skutku prawnego z dniem popełnienia przestępstwa, lecz — skazaniem za przestępstwa określone w ustawie. Bez znaczenia pozostaje zatem okoliczność, że czyn został popełniony przed nowelizacją przepisu, skoro skazanie nastąpiło po wejściu w życie znowelizowanego przepisu prawa. W skardze do sądu administracyjnego strona domaga się uchylenia decyzji w całości, zarzucając jej rażące naruszenie przepisu art. 15 ust.2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Dokonanie kwalifikacji zdarzenia z. dnia 8 września 2005 r. na podstawie przepisu, który wszedł w życie w terminie późniejszym jest rażącym naruszeniem prawa materialnego. Przepisy ustawy o transporcie drogowym, obowiązujące w dniu zdarzenia powodującego utratę koncesji tj. 8 września 2005 r., nie przewidywały cofnięcia koncesji w opisanym stanie faktycznym. Należało poprzestać na pisemnym ostrzeżeniu strony, że w przypadku ponownego stwierdzenia naruszenia tych przepisów wszczyna się postępowanie w sprawie cofnięcia licencji. Nowe brzmienie przepisów obowiązuje dopiero od dnia 21 października 2005 r., więc dokonana później zmiana przepisów nie może działać na niekorzyść strony. Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. W niniejszej sprawie nie ma zastosowania powyżej wymieniony przepis art. 15 ust.2 w brzmieniu obowiązującym od dnia 21 października 2005 r., który nie obowiązywał w dniu popełnienia przez W. Z. przestępstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : W niniejszej sprawie niesporny jest fakt popełnienia przez stronę czynu zabronionego przez art.178a § 1 K.k. Prawomocnym już wyrokiem właściwy w sprawie Sąd karny przyjął, iż oskarżony w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu znajdował się w stanie nietrzeźwości. Nie ma też wątpliwości, że wydanie takiego wyroku stanowi pozytywną przesłankę cofnięcia licencji na przewóz osób (art.5 w zw. z art.15 ustawy o transporcie drogowym). Sporne jest natomiast oddziaływanie na koncesję popełnienie czynu zabronionego przed dniem wejścia w życie znowelizowanego zdania 2 w art. 15 ust.2 ustawy o transporcie drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdza, że stanowisko organów administracyjnych w niniejszej sprawie jest prawidłowe. Przesądza o tym art.5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.nr 180, póz. 1497). ,,Do postępowań administracyjnych wszczętych, a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe." Punktem granicznym nie jest popełnienie czyny zabronionego, ale - wszczęcie postępowania administracyjnego. W sprawie, której dotyczy zaskarżona decyzja, postępowanie administracyjne zostało wszczęte z urzędu z dniem 28 listopada 2005 r. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym obowiązywała już od 21 października 2005 r. Starosta [...] wszczynał więc postępowanie już pod rządami znowelizowanej ustawy o transporcie drogowym, tj. w brzmieniu nadanym przez ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. Dlatego prawidłowe było cofnięcie licencji bez wcześniejszego ostrzeżenia. Wspomniane ostrzeżenie byłoby wymagane, gdyby postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało wszczęte przed dniem 21 października 2005 r., a to na mocy powołanego art.5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.nr 180, póz.1497): "Do postępowań administracyjnych wszczętych, a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe." Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270, zm.: Dz. U. 2004, nr 162, poz.1692 oraz 2005, nr 94, poz.788 i nr 169, póz. 1417 i nr 250, póz. 2118 oraz 2006, nr 38, póz. 268 i nr 208, póz. 1536).