III SA/Kr 291/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. Ł. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 15 stycznia 2013 r. [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnią córką i małoletnim synem. Nie posiadają nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Rodzina utrzymuje się z pracy dorywczej skarżącej za którą otrzymuje 800 zł, alimentów w wysokości 200 zł i zasiłku w kwocie 180 zł. Uzasadniając swoje starania skarżąca zaakcentowała, że jest matką samotnie wychowującą dwoje dzieci. Na jedno z nich ma zasadzone alimenty w kwocie 200 zł. Pobiera też z UM zasiłek w wysokości 180 zł. Nie pracuje na podstawie żadnej umowy, jedynie wykonuje prace zlecone, za które otrzymuje ok. 800 zł. Powiada, że ma do spłacenia kredyt po prowadzonej działalności gospodarczej, egzekucje komornicze i egzekucję prowadzoną przez ZUS. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to obrazuje, że skarżąca nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać matkę samotnie wychowującą dwoje małoletnich dzieci, bez majątku za to z długami, utrzymującą się z wykonywanych prac zleconych, za które otrzymuje ok. 800 zł, zasądzonych alimentów w kwocie 200 zł i przyznanego zasiłku w wysokości 180 zł. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie skarżąca ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb życiowych tej trzyosobowej rodziny. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na opłacenie kosztów sądowych jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.