III SA/Kr 302/16
PostanowienieWSA w Krakowie2016-05-13
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który zadeklarował miesięczny dochód w wysokości 2364,46 zł i wykazał miesięczne wydatki na poziomie 2225,18 zł, spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ jego sytuacja materialna, uwzględniając zadeklarowane dochody, wydatki, brak znaczącego majątku oraz niestabilność zatrudnienia, uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych. Dochody skarżącego wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych i pokrycie wykazanych obciążeń.Stan faktyczny
Skarżący J. P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej skreślenia go z listy studentów. Wnioskodawca wykazał miesięczny dochód w wysokości 2364,46 zł i zadeklarował miesięczne wydatki na poziomie 2225,18 zł, wskazując na trudną sytuację materialną wynikającą z problemów zdrowotnych i niestabilnego zatrudnienia. Organ wezwał do dodatkowych wyjaśnień i przedstawienia dokumentów, które skarżący uzupełnił.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 9 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną zakreślił rubrykę 6 formularza.
Określając swój majątek wpisał mieszkanie o powierzchni 35,33 m2 i wartości ok. 80 tyś. zl. Zadeklarował brak innych nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych.
Swoje miesięczne dochody oszacował na 2364,46 zł wyjaśniając że składa się na to jego wynagrodzenia z pracy na etacie w wysokości 2054,72 zł, dochód z umowy zlecenia 33,40 zł, wynagrodzenie członka zarządu wspólnoty mieszkaniowej 276,34 zł.
Uzasadniając swoje starania podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która jest wynikiem jego problemów zdrowotnych. Powtórzył źródła i wysokość swoich dochodów. Wymienił obciążające go zobowiązania i stałe wydatki. Swoje wyjaśnienia zakończył konkluzją, że w sytuacji kiedy nie wystarcza mu na godne życie a nawet przeżycie i musi prosić niejednokrotnie najbliższą rodziną o wsparcie jego wniosek jest w pełni uzasadniony.
Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2016 r. wezwano skarżącego o:
• wyjaśnienie w jaki sposób przy deklarowanym miesięcznym dochodzie 2364,46 zł wykazane przez skarżącego zobowiązania i stałe miesięczne wydatki sięgają łącznie kwoty 2929 zł? Z jakich źródeł skarżący finansuje tę nadwyżkę wydatków nad deklarowanymi dochodami? Jeśli skarżący korzysta z ofiarności osób drugich (np. rodziny, znajomych), organów pomocy społecznej, wsparcia instytucji charytatywnych proszę przedstawienie na tę okoliczność stosownych oświadczeń darczyńców, pożyczkodawców, odpisów orzeczeń, zaświadczeń,
• przedstawienie dokumentów źródłowych z których wynikać będą podawane przez skarżącego koszty związane z codziennym dojazdem do pracy,
• wyjaśnienie czy do skarzącego należą jakieś rachunki bankowe? Jeśli tak to proszę przedstawić wydruki z tych rachunków obrazujące historię dokonywanych na nich operacji w okresie ostatnich trzech miesięcy. W przypadku jeśli skarżący nie ma żadnych rachunków bankowych proszę złożyć na tę okoliczność jednoznaczne, stanowcze, pisemne oświadczenie.
W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że wartość 2929 zł nie jest stałą miesięczną kwotą wydatków. Niektóre z wykazywanych kosztów ponoszone są bowiem raz na dwa miesiące w związku z czym powinny zostać uwzględnione w połowie wysokości, należy również odliczyć koszty incydentalne jak jednorazową wpłatę 800 zł uwierzytelniającą ugodę w wysokości 800 zł. Z przedstawionej przez skarżącego tabeli wydatków wynika, że miesięcznie zamykają się one kwotą 2225,18 zł. Wskazując na powyższe nadmienił, że faktyczne powstawanie nadwyżek wydatków zdarza się w sytuacji zaostrzenia stanów chorobowych i konieczności ponoszenia dodatkowych wydatków na leki. Stara się na to zapracować zleceniami. Zlikwidował rachunek indywidulanego konta emerytalnego. Rzadka korzysta z refundacji leków. Sporadycznie, w trudnych sytuacjach pomaga mu mama. Jeśli chodzi o koszty ponoszonych zakupów paliwa to ich wysokość wynika z oddalenia miejsca zamieszkania skarżącego od miejsca pracy o ok. 11 km. Miesięcznie daje to dystans ok. 450-600 km. Za paliwo płaci zwykle kartami.
Do swych pisemnych wyjaśnień dołączył wyciągi z rachunków bankowych. Obrazują przeciętne obroty oraz dyktowane potrzebami dnia codziennego wypłaty i przelewy. Kopię zaświadczenia o zameldowaniu, kopię umowy o pracę na czas określony do dnia 28.02.2017 r.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sadowych o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył wymagane oświadczenie. Udzielił dodatkowych wyjaśnień, przedstawił kopie dokumentów źródłowych o które był proszony. W konsekwencji jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący nie należy do osób szczególnie zamożnych. Nie posiada znaczącego majątku. Zarabia przeciętne. Z zasad doświadczenia życiowego wynika przy obecnym poziomie cen oraz usług zarobki skarżącego wystarczają w zasadzie tylko na opędzenie wykazanych obciążeń i zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Przy tym odnotować trzeba, że póki co skarżący nie cieszy się stabilnością zatrudnienia. Umowę o pracę ma bowiem zawartą na czas określny do końca lutego przyszłego roku.
Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu wnioskowanej pomocy, o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło