III SA/Kr 303/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w B na Zarząd Powiatu B w przedmiocie realizacji zobowiązania złożonego w imieniu Powiatu B przez Zarząd Powiatu B do porozumienia z dnia 20 września 2011r. postanawia : odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 lutego 2015r. Stowarzyszenie "A" w B wniosło skargę na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia. Skarga została podpisana przez Prezesa W. M. i członka Zarządu E. M. Pismem z dnia 24 kwietnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie W. M. i E. M. do reprezentowania strony skarżącej oraz do podania przedmiotu skargi, tj. czy jest nim pismo Starosty B z dnia 13 lutego 2015r. nr [...], czy też bezczynność Zarządu Powiatu B, a jeżeli tak to o podanie jakich czynności nakazanych prawem nie wykonuje Zarząd Powiatu B albo jakie podejmowane przez Zarząd czynności prawne lub faktyczne naruszają prawa Stowarzyszenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 22 kwietnia 2015r. (wpłynęło do Sądu 28 kwietnia 2015r.) Stowarzyszenie "A" w B cofnęło skargę "na odpowiedź Organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Skargę w niniejszej sprawie wniosło Stowarzyszenie Mieszkańców Ziemi "A" w B. Z akt sprawy nie wynika jednak jakim rodzajem stowarzyszenia jest Stowarzyszenie "A" w B, z uwagi jednak na to, że nie figuruje ono w rejestrze stowarzyszeń dostępnym na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości - https://ems.ms.gov.pl/krs/wyszukiwaniepodmiotu - należy przyjąć, że jest to stowarzyszenie zwykłe, o którym mowa w art. 40 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001r. nr 79 poz. 855 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 40 ust. 1 w/w ustawy stowarzyszenie zwykłe jest uproszczoną formą stowarzyszenia i nie posiada osobowości prawnej. Z tego względu podmiotem praw i obowiązków w stosunkach administracyjnoprawnych związanych z działalnością stowarzyszeń zwykłych nie mogą być same te stowarzyszenia, lecz tylko ich członkowie. Pomimo tego, że stowarzyszeniu zwykłemu niewątpliwie przysługuje zdolność sądowa jako organizacji społecznej, to legitymację procesową, a zatem zdolność do czynności procesowych, w tym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, posiadają jedynie wszyscy członkowie tego stowarzyszenia albo niektórzy z nich, gdy pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią ich wyraźnie do tego w należytej formie. W niniejszej sprawie skarga w imieniu strony skarżącej została wniesiona przez Prezesa W. M i członka Zarządu E. M. Do skargi nie dołączono jednak dokumentu potwierdzającego umocowanie W. M. i E. M. do działania w imieniu strony skarżącej. Konieczne stało się zatem wezwanie strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 29 kwietnia 2015r., a termin do usunięcia braków formalnych upływał w dniu 6 maja 2015r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie nadesłała jednak wymaganego dokumentu potwierdzającego umocowanie W. M. i E. M. do działania w jej imieniu ani nie podała co jest przedmiotem skargi. Sąd nie uwzględnił wniosku strony skarżącej o cofnięcie skargi i nie umorzył postępowania, gdyż umorzenie postępowania jest możliwe tylko wtedy, gdy skarga zostanie prawidłowo wniesiona i będzie spełniać wszystkie wymogi formalne. Jak zostało wyżej wskazane wniesiona w niniejszej sprawie skarga zawierała braki formalne, których strona skarżąca nie usunęła w wyznaczonym terminie. Sąd nie mógł zatem umorzyć postępowania, gdyż skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.