III SA/Kr 307/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 października 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 11 października 2017 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, oddalił skargę K. J. w sprawie z jego skargi na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści. Zarządzeniem z tej samej daty Sąd nakazał doręczyć odpis powyższego wyroku m.in. skarżącemu K. J. z pouczeniem o prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia oraz o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis sentencji wyroku wraz z pismem przewodnim zawierającym ww. pouczenie, doręczono skarżącemu w dniu 23 października 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W piśmie z dnia 25 października 2017 r. (data nadania) skarżący wniósł zażalenie m.in. na powyższe zarządzenie z dnia 11 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Instytucja zażalenia została uregulowana w Rozdziale 2 Działu IV ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Z kolei art. 198 p.p.s.a. stanowi, że przepisy Działu IV stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Analiza treści art. 194 § 1 i art. 198 p.p.s.a. wskazuje, iż zażalenie jest środkiem odwoławczym, który przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz tych wymienionych w jego treści (pkt 1-10). Zażalenie wniesione na postanowienie lub zarządzenie, co do którego ustawa nie przewiduje takiej możliwości, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Jeżeli chodzi o zarządzenia przewodniczącego to ustawa p.p.s.a. stanowi, że zażalenie przysługuje na: – zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma strony bez rozpoznania, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie (art. 49 § 2 p.p.s.a.); – zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu bez rozpoznania pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 4 p.p.s.a.); – zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 1 p.p.s.a.). Zakwestionowane zarządzenie nie stanowi postanowienia o jakim mowa w art. 194 § 1 p.p.s.a. jak i nie zawiera elementów pozwalających zakwalifikować je jako takie postanowienie. Ponadto, jak wynika z analizy przepisów procedury sądowoadministracyjnej, ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na takie zarządzenie. Z tych też przyczyn wniesiony środek zaskarżenia należało uznać za niedopuszczalny. Wskazać należy, że treść zarządzenia z dnia 11 października 2017 r., dotycząca pouczenia skarżącego o przysługującym mu prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o przysługującym mu środku zaskarżenia, nie może budzić żadnych wątpliwości. Z pouczenia dołączonego do tego zarządzenia (pismo tut. Sądu z dnia 16 października 2017 r. - karta nr 71 akt sądowych), a zgodnego ze wzorem ustalonym przez prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, bezsprzecznie wynika, że złożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest warunkiem wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Również zakres pouczenia dot. opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, nie powinien budzić wątpliwości, bowiem skarżący będący stroną kilkuset postępowań w tut. Sądzie, dokładnie wie, że uiszczenie opłat jest obowiązkowe, jeżeli strona nie jest ustawowo zwolniona od ich ponoszenia i zostanie wezwana do ich uiszczenia. Natomiast w niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (które to obejmują m.in. opłaty sądowe, w tym opłatę kancelaryjną) na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.