III SA/Kr 31/12

Sygn. akt III SA/Kr 31/12 | | P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 stycznia 2013r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec, Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.), WSA Maria Zawadzka, , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2013r., sprawy z wniosku G. K., o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, z dnia 7 listopada 2012r. sygn. akt III SA/Kr 31/12, w przedmiocie uzupełnienia wyroku postanawia: umorzyć postępowanie. Wyrokiem z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 31/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 października 2011 r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] 2011 r. Nr [...], która orzekała o przyznaniu G. K. pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego w wysokości 85,25 zł w okresie od 1 do 31 maja 2011 r. Pismem z dnia 17 grudnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej G. K. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Na rozprawie w dniu 30 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącej cofnął wniosek o uzupełnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do wniosku, w tym wniosku o uzupełnienie wyroku (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Cofnięcie skargi (a więc i wniosku) wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi (wniosku) za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po analizie akt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia wniosku za niedopuszczalne. Należy zauważyć, że art. 152 p.p.s.a. nakładający obowiązek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji uwzględnienia skargi i uchylenia przedmiotowej decyzji pozostawia kwestię wstrzymania wykonania uchylonej decyzji do uznania Sądu, albowiem stanowi, że w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, "czy i w jakim zakresie" zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, a więc nie tylko "w jakim zakresie" uchylona decyzja nie może być wykonana, ale także "czy" w ogóle w jakimkolwiek zakresie uchylona decyzja nie może być wykonana. Należy zauważyć, że uchylone decyzje przyznawały skarżącej G. K. prawo do zasiłku w określonej wysokości. Inna sytuacja zachodziłaby gdyby uchylone decyzje dotyczyły obowiązku zwrotu świadczenia, co jednak w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Wobec zatem faktu, że cofnięcie wniosku o uzupełnienie wyroku nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć na mocy art. 60 p.p.s.a. w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.