III SA/Kr 311/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powiadomienia o zaksięgowaniu retrospektywnym kwoty uzupełniającej dług celny wniosku "A" Sp. z o.o. w O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] nr [...] o powiadomieniu skarżącej "A" Sp. z o.o. w O. o zaksięgowaniu retrospektywnym kwoty uzupełniającej dług celny w wysokości 6156,00 złotych. "A" Sp. z o.o. w O. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca uzasadniła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji tym, że przedsiębiorstwo spółki, jako stricte handlowe, w przypadku natychmiastowego pozbawienia go środków finansowych utraci możliwość funkcjonowania z punktu widzenia celów, dla których zostało powołane, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż skarżąca, nie uzasadniła w sposób przekonywujący niemożności uiszczenia należności celnych. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (§ 6). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek o ochronę tymczasową przez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie rozważa kwestii zasadności zarzutów podniesionych w skardze, ponieważ ustawodawca takiej przesłanki nie wskazał w art. 61 § 3 p.p.s.a., natomiast w razie ewentualnego uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane (art. 152 p.p.s.a.). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji z punktu widzenia wymogów formalnych uzasadniła. Jednakże zdaniem Sądu, w uzasadnieniu tym nie wskazała konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że zachodzą przesłanki pozytywne do udzielenia ochrony tymczasowej. Za takie okoliczności nie można w ocenie Sądu, uznać nieskonkretyzowanego twierdzenia, że przedsiębiorstwo spółki, jako stricte handlowe, w przypadku natychmiastowego pozbawienia go środków finansowych utraci możliwość funkcjonowania z punktu widzenia celów, dla których zostało powołane, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów, przy czym jak już wskazano powyżej, postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.).