III SA/Kr 313/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powiadomienia o zaksięgowaniu retrospektywnym kwoty uzupełniającej długu celnego wniosku "A" Sp. z o.o. w O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] nr [...] o powiadomieniu skarżącej "A" Sp. z o.o. w O. o zaksięgowaniu retrospektywnym kwoty uzupełniającej długu celnego w wysokości 6156,00 złotych. "A" Sp. z o.o. w O. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżąca uzasadniła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji tym, że przedsiębiorstwo spółki, jako stricte handlowe, w przypadku natychmiastowego pozbawienia go środków finansowych utraci możliwość funkcjonowania z punktu widzenia celów, dla których zostało powołane, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż skarżąca, nie uzasadniła w sposób przekonywujący niemożności uiszczenia należności celnych. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przepis § 4 stanowi, iż postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. (Przepis § 6). Powyższa regulacja oznacza, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter fakultatywny, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w przypadku , gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym przepisie , od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności . Jeżeli chodzi o przesłanki stosowania art. 61 § 3 ww. ustawy, to są one dwie : niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie istnienie wskazanych przesłanek spoczywa na stronie, która w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na możliwość niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, zdaniem Sądu, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków dla firmy skarżącego. Skarżący w sposób lakoniczny stwierdził, że przedsiębiorstwo spółki, jako stricte handlowe, w przypadku natychmiastowego pozbawienia go środków finansowych , utraci możliwość funkcjonowania z punktu widzenia celów, dla których zostało powołane, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki . Skarżący nie sprecyzował we wniosku, o jakie skutki chodzi, nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności , ani nie przedstawił żadnych dowodów , które uprawdopodobniałby powyższe twierdzenie. Podnieść należy, że Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji wskazał, że skarżący "nie uzasadnił w sposób przekonywujący " swojego wniosku, a zatem z jego treści łatwo można było wywnioskować, że argumentacja wniosku była niewystarczająca do jego uwzględnienia. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd.(patrz postanowienie z 05.06.2008 r. sygn. I FSK 238/08) . Jak wyżej wskazano , postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane przez sąd może być zmienione lub uchylone w każdym czasie w razie zmiany okoliczności , np. pogorszenie sytuacji finansowej firmy , utrata płynności finansowej czy jej brak , zdarzenia losowe i inne. Okoliczności takie musza być konkretnie wskazane we wniosku o wstrzymanie decyzji, a w miarę możliwości udokumentowane . Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie wyżej powołanych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.