III SA/Kr 314/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant starszy referent Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2015 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 stycznia 2015r. nr [ ] w przedmiocie ewidencji gruntów I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokata B. J.-J., Kancelaria Adwokacka [ ] w K. kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. wyroku WSA w Krakowie z dnia 3 września 2015r. Starosta działając z urzędu decyzją z dnia [...] 2012r. nr [...] orzekł o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu Ł, gmina Z w zakresie działki nr [...] – zgodnie z operatem technicznym zaewidencjonowanym w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym w dniu 21 sierpnia 2012r. za numerem [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] 2013r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Starosta decyzją z dnia [...] 2013r. nr [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie rozdzielenia działki nr [...] o powierzchni 0,0167 ha położonej w Ł gmina Z na działki: nr [...] o powierzchni 0,0032 ha i nr [...] o powierzchni 0,0135 ha, w celu doprowadzenia do zgodności operatu ewidencji gruntów i budynków z rzeczywistym stanem prawym. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] 2014r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzją z dnia [...] 2014r. nr [...] Starosta orzekł z urzędu o zmianie danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu Ł, gmina Z w zakresie działki nr [...]. Zmiana polegała na wydzieleniu w działce ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,0167 ha, o niejednorodnym stanie prawnym, odrębnych nieruchomości, w wyniku którego powstały nowe działki nr: [...] o pow. 0,0136 ha odpowiadająca części dawnej parceli gruntowej l. kat. [...] objętej aktem własności ziemi Nr [...] i [...] o pow. 0,0031 ha odpowiadająca części dawnej parceli gruntowej l. kat. [...] objętej aktem własności ziemi Nr [...] zgodnie z dokumentacją geodezyjną zaewidencjonowaną w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym 26 maja 2014r. pod numerem [...]. Ponownie przeprowadzając postępowanie wyjaśniające, organ I instancji zgromadził i uzupełnił materiał dowodowy. Dokonał oceny wiarygodności materiałów źródłowych: mapy katastralnej, mapy ewidencyjnej, danych numerycznych dla tego obrębu, rejestru gruntów, wykazów zmian gruntowych, dokumentów własności w postaci aktów własności ziemi, operatu technicznego KERG [...] z dnia 13 lutego 1986r., a w szczególności operatu technicznego nr ewidencyjny [...] z dnia 26 maja 2014r., wykorzystanych do wyodrębnienia nieruchomości z działki ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie Ł, gmina Z, a tym samym określenia przebiegu granic nowych działek ewidencyjnych. Sporządzona dokumentacja geodezyjna odzwierciedla stan prawny ustanowiony aktami własności ziemi nr: [...] do działki nr [...] i nr [...] do działki nr [...] w oparciu o wiarygodne materiały źródłowe w zakresie do wykazanej działki nr [...] w operacie ewidencyjnym z przeznaczeniem jej pod drogę powiatową (nr [...]), wydzieloną operatem technicznym KERG [...] z dnia 13 lutego 1986r. Organ I instancji w wyniku analizy zgromadzonego materiału dowodowego w tym dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 26 maja 2014r. nr ewidencyjny [...] uznał za zasadne dokonanie aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie działki nr [...]. Stwierdził, że działka nr [...] ujawniona w operacie ewidencyjnym, przeznaczona pod drogę posiada, na skutek przyjęcia błędnego przebiegu granic dzielonej działki nr [...] niejednorodny stan prawny. Składa się z części ówczesnych działek nr [...] i [...]. Nowo powstałe działki nr [...] i [...] spełniają wymogi § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ I instancji ustalił, że obecnie działce nr [...] objętej AWZ nr [...] odpowiadają działki nr [...], nr [...] stanowiące własność M. i A. G. oraz działka nr [...] stanowiąca własność A. i R. C.; działce nr [...] objętej AWZ nr [...] odpowiadają działki [...], [...] stanowiące własność L. W. W odwołaniu od powyższej decyzji Starosty L. W. wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Odwołujący się zarzucił organowi I instancji: 1. naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 i 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez: – wydanie decyzji pomimo niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienie sprawy nie uwzględniając słusznego interesu odwołującego się L. W., – niewyjaśnienie przyczyn braku w dokumentacji decyzji zatwierdzającej podział działek dokonany operatem KERG [...], a także czy w wyniku podziału działki [...] działka została przejęta na Skarb Państwa, – brak decyzji zatwierdzającej zmianę powierzchni działki nr [...] z 0,3000 ha na 0,3812 ha, bez wyjaśnienia przyczyn tak dużej różnicy powierzchni, a co może mieć istotny wpływ na ustalenie stanu faktycznego, – niewyjaśnienie przyczyn, które doprowadziły do rozbieżności w powierzchni działek [...], [...], [...] wskazanych w operacie KERG [...] przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, – brak odtworzenia granic oraz powierzchni działek podlegających podziałowi w wyniku którego powstała działka nr [...] mająca być przeznaczona pod budowę drogi, – naruszenie § 37 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez jego niezastosowanie i dokonanie ustalenia przebiegu granic działki nr [...] w oparciu o dane wskazane w § 36 powołanego rozporządzenia, podczas gdy te dane nie są wiarygodne, w związku z czym ustalenie granic działek, które powstały z podziału działki [...] powinny zostać pozyskane w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych. 2. błąd w ustaleniach faktycznych, polegających na przyjęciu, iż działce nr [...] objętej AWZ [...] odpowiadają działki nr [...] oraz nr [...] o łącznej powierzchni 0,1364 ha, podczas gdy z dokumentu tego wynika, iż działka nr [...] miała powierzchnię 0,1500 ha. Odwołujący się zakwestionował również dokumentację geodezyjną [...] z dnia 26 maja 2014r. stanowiącą podstawę do zmiany danych ewidencyjnych w zakresie działki nr [...] położonej w obrębie Ł, gmina Z. Zarzuca również organowi I instancji, iż pominął milczeniem przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 9 czerwca 1998r. operat podziałowy działki nr [...] (za numerem KERG [...]). W wyniku tego podziału podzielono działkę nr [...] o pow. 0,3000 ha na działki o numerach [...], [...] oraz [...] o łącznej powierzchni 0,3812 ha. Wskutek zaskarżonej decyzji, odwołujący się zostaje pozbawiony części działki nr [...], a obszar ulegnie zmniejszeniu o 0,0136 ha. Decyzją z dnia 28 stycznia 2015r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010r. nr 193, poz. 1287 z późn. zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2014r. nr [...]. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zawarta w aktach sprawy dokumentacja geodezyjna nr [...], aktualizująca informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków obrębu Ł w gminie Z - mapa ewidencyjna w wersji cyfrowej i numerycznej, jednoznacznie określa przebieg granic nowych działek nr [...] i nr [...] o jednorodnym stanie prawnym, wyodrębnionych w działce nr [...]. Organ II instancji stwierdził, że zgodnie z § 61 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków przebieg granic działki nr [...] określają współrzędne punktów granicznych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] – o wymaganym formacie danych i spełniające standardy techniczne tych danych. Z tabeli wykazu punktów granicznych wynika, że przebieg granic działki nr [...] z działkami nr [...], nr [...], nr [...] wyznaczają punkty graniczne nr: [...], [...], [...] o atrybucie Nr 5, co oznacza, że źródłem ich pozyskania są zatwierdzone projekty podziału nieruchomości lub scalenia i podziału nieruchomości. Punkt graniczny nr [...] wspólny dla działek nr [...] i nr [...] posiada atrybut nr 1, czyli został pozyskany w wyniku pomiaru geodezyjnego z ustaleniem granic. Natomiast punkty graniczne nr [...], [...], określające przebieg granic działki nr [...] z działką nr [...] (stanowiącą drogę), pozyskane zostały w drodze digitalizacji mapy z wykorzystaniem wyników geodezyjnych pomiarów, o czym świadczy przyporządkowany im atrybut Nr 7. W operacie technicznym nr [...] z dnia 26 maja 2014r. przyjęto przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr: [...], [...] i [...] określony punktami granicznymi nr [...] (operat pomiarowy nr [...] wydzielenia działek pod drogę), [...], [...], [...] (operat pomiarowy [...] podziału nieruchomości). Wartości tych współrzędnych są tożsame z wykazanymi w obowiązującym operacie ewidencyjnym. Ponadto powyżej opisany przebieg granic działki nr [...] został w dniu 14 maja 2014r. w obecności zainteresowanych stron wyznaczony w terenie w oparciu o osnowę geodezyjną według szkicu granicznego Nr 1 sporządzonego na podstawie: operatów technicznych KERG [...], [...], mapy katastralnej w skali 1:2880 i Akty Własności Ziemi nr [...] oraz nr [...]. Organ II instancji stwierdził, że L. W. odmówił, nie podając przyczyny, złożenia podpisu w protokole z dnia 14 maja 2014r. z czynności dokonanych na gruncie. Pozostałe osoby obecne wówczas na gruncie podpisały w/w protokół, przyjmując tym samym bez zastrzeżeń wskazany przebieg granic. W granicach działki nr [...], określonych w/w punktami, w sposób informatyczny, zachowując topologię położenia punktów granicznych, odtworzono, w oparciu o jedyny materiał źródłowy – skalibrowany raster nieobowiązującej mapy ewidencyjnej (katastralnej) w skali 1:2880, przebieg granicy parceli gruntowej l. kat. [...] objętej AWZ nr [...] graniczącej z parcelą gruntową l. kat. [...] objętej AWZ nr [...], opisaną punktami granicznymi nr [...] i [...]. I tak: przebieg granicy działki nr [...] (część parceli gruntowej l. kat. [...]) określają punkty graniczne nr: [...], [...], [...], [...], [...], a przebieg granicy działki nr [...] (część parceli gruntowej l. kat. [...]) określają punkty graniczne nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Zatem, w wyniku tego opracowania powstały nowe działki nr: [...] o pow. 0,0031 ha i [...] o pow. 0,0136 ha o jednorodnym stanie prawnym, wyodrębnione z działki nr [...] o pow. 0,0167 ha o niejednorodnym stanie prawnym, składającej się z nieruchomości objętej AWZ nr [...] i AWZ nr [...] ujawnionej w księdze wieczystej [...]. Zdaniem organu II instancji, dokumentacja zawarta w operacie numer [...] z dnia 26 maja 2014r. oraz dokumentacja źródłowa zgromadzona w aktach sprawy dowodzą, iż powyższa zmiana danych ewidencyjnych w zakresie działki nr [...] była konieczna, ponieważ stan ewidencji, w którym działka ewidencyjna obejmuje obszar niejednorodny prawnie, jest stanem niezgodnym z obecnie obowiązującymi zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków i przeprowadzenie tzw. "rozdzielenia" zawartych w jednej działce ewidencyjnej działek będących przedmiotem odrębnej własności, należy co do zasady zaakceptować jako formę aktualizacji ewidencji. Organ odwoławczy wskazał, że przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia definiuje działkę ewidencyjną jako ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. W świetle cytowanej wyżej definicji działki ewidencyjnej taka zmiana ma zatem charakter przedmiotowo-podmiotowy, gdyż z jej istoty wynika konieczność określenia podmiotów prawa własności, którym w świetle aktualnych wpisów w księgach wieczystych przysługuje to prawo względem nowo wydzielonych. Dokumentacja geodezyjna nr [...] wykonana w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...], przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 26 maja 2014r. zawiera m.in. mapę uzupełniającą aktualizacji operatu ewidencji gruntów, wykazy zmian danych ewidencyjnych oraz wykazy zmian nawiązujące do ustanowionych stanów prawnych nieruchomości objętych księgami wieczystymi [...] i [...]. Organ II instancji stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 24 ust. 2a pkt c ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z materiałów zasobu. Również przepis § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia stanowi, że "z urzędu wprowadza się zmiany wynikające opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych". Operat techniczny nr [...] z dnia 26 maja 2014r. sporządzony do celu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...] spełnia powyższe, gdyż został przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego i zawiera wykaz zmian danych ewidencyjnych. Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołania, organ II instancji uznał, że nie zasługują one na uwzględnienie, gdyż nie znajdują oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Zdaniem organu, zarzuty nie mogą być uwzględnione również z uwagi na obowiązujące przepisy prawa. Organ odwoławczy podkreślił, że prowadzone z urzędu postępowanie dotyczyło jedynie działki nr [...] o nieuregulowanym stanie prawnym, składającej się z części dawnej działki nr [...] o pow. 0,3000 ha objętej AWZ [...] i części dawnej działki nr [...] o pow. 0,1500 ha objętej AWZ [...]. W ocenie organu II instancji, zarzut odwołującego się, że organ nie wyjaśnił przyczyn i rozbieżności w przebiegu granic i powierzchni działek nr [...], [...], [...] powstałych z podziału działki nr [...], a także [...] powstałej z podziału działki nr [...] wykracza poza zakres postępowania wszczętego z urzędu zawiadomieniem z dnia 8 października 2012r. nr [...], dotyczącego działki nr [...]. Organ II instancji stwierdził, że niewątpliwie w roku 1986 wykonawca prac geodezyjnych, dokonując podziału nieruchomości pod drogę powiatową, popełnił błąd, łącząc w działce nr [...] dwie nieruchomości: objętą AWZ [...] i AWZ [...]. Operatem pomiarowym projektu podziału nieruchomości pod drogę przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 13 lutego 1986r. za numerem [...] dokonano m.in. podziału działki nr [...] o pow. 0,1500 ha na działki nr [...] o pow. 0,1333 ha (pozostającą przy dotychczasowym właścicielu) i [...] o pow. 0,0167 ha (przeznaczoną pod drogę). W dacie sporządzania tego projektu podziału nieruchomości w księdze wieczystej Nr [...] wykazana była działka nr [...] o pow. 0,3000 ha, natomiast działkę nr [...] o pow. 0,1500 ha ujawniono w księdze wieczystej Nr [...]. Organ odwoławczy zaznaczył, że w projekcie podziału nieruchomości (nr [...]) przyjęto całkowicie błędny przebieg granic dzielonej działki nr [...]. W wyniku tego podziału powstały więc działki nr [...] o pow. 0.1333 ha i nr [...] o pow. 0.0167 ha. Działka nr [...], ujawniona w operacie ewidencyjnym, przeznaczona pod drogę posiada, na skutek przyjęcia błędnego przebiegu granic dzielonej działki nr [...], niejednorodny stan prawny. Składa się bowiem z części ówczesnych działek: nr [...] objętej KW Nr [...] i nr [...] objętej KW Nr [...]. Za całkowicie chybiony organ odwoławczy uznał zarzut odwołującego się o naruszeniu § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Przebieg granic działki nr [...] (szczegółowo opisany powyżej), określony punktami granicznymi, których położenie zostało ustalone i pomierzone w oparciu o osnowę geodezyjną w operatach technicznych (nr [...] i [...]) spełnia wymagane standardy techniczne. Organ II instancji wyjaśnił, że przepis § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków stosuje się w przypadku gdy dane ewidencyjne są niewiarygodne lub nie spełniają wymaganych standardów technicznych, co nie ma miejsca w rozpatrywanym przypadku. Zdaniem organu odwoławczego, nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym twierdzenie skarżącego, że błąd w ustaleniach faktycznych, polegających na przyjęciu, iż działce [...] objętej AWZ [...] odpowiadają działki nr [...] oraz [...] o łącznej powierzchni 0,1364 ha, podczas gdy z dokumentu tego wynika, iż działka nr [...] miała powierzchnią 0,1500 ha. Z dokumentów jednoznacznie wynika bowiem, że powierzchnia działki nr [...] wydzielonej z działki nr [...] pod drogę, obliczona analitycznie z wykorzystaniem współrzędnych punktów granicznych wynosi 0,0031 ha. Natomiast powierzchnia działki nr [...] obliczona analitycznie, wynikająca z przebiegu granic wykazanych na obowiązującej numerycznej mapie ewidencyjnej wynosi 0,2050 ha (wypis z części graficznej dla działki nr [...]). W rejestrze natomiast wykazana jest powierzchnia wynosząca 0,1333 ha obliczona metodą graficzną. Zdaniem organu odwoławczego, właściciel działki nr [...] może wystąpić z wnioskiem do organu o doprowadzenie do zgodności części kartograficznej z częścią opisową, jeżeli akceptuje przebieg granic tej działki wykazany na obowiązującej mapie ewidencyjnej. Reasumując organ II instancji stwierdził, że organ I instancji zasadnie doprowadził do zgodności z dyspozycją prawną zawartą w § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków operat ewidencyjny w zakresie działki nr [...] położonej w obrębie Ł w gminie Z. W skardze na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego L. W. wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 8 i art. 107 § 3 kpa, przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wyjaśnianie dlaczego wydając decyzję utrzymującą w mocy decyzję Starosty organ II instancji uznał, iż przebieg granic działki ustalony zgodnie z operatami technicznymi nr [...] i nr [...] spełnia wymagane standardy techniczne, podczas gdy wydając decyzję z dnia [...] 2013r. nr [...] uchylającą i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji decyzji Starosty z dnia [...] 2013r. nr [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego miał wiele zastrzeżeń co do wiarygodności powołanych operatów. 2. art. 8 i 107 § 3 kpa, poprzez nieodniesienie się do wszystkich zarzutów odwołania, między innymi dotyczących ustalenia przyczyn braku w dokumentacji decyzji zatwierdzającej podział działek dokonany operatem KERG [...], a także czy w wyniku podziału działki nr [...], działka nr [...] została przejęta przez Skarb Państwa. Zdaniem skarżącego, wyjaśnienie tych kwestii ma istotne znaczenie dla ustalenia czy operat techniczny KERG [...] może być uznany za wiarygodny materiał źródłowy przy ustalaniu granic należącej do niego nieruchomości. 3. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa, poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy poprzez nieustalenie przyczyn, dla których skarżący odmówił złożenia podpisu w protokole z czynności przyjęcia granic nieruchomości. 4. art. 8 kpa, poprzez brak pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji państwowej poprzez prowadzenie wobec skarżącego różnych postępowań administracyjnych, które w ocenie skarżącego nie pozwalają na wyjaśnienie rzeczywistego stanu prawnego działki nr [...]. 5. art. 138 § 2 kpa, poprzez nadużycie prawa wydania decyzji uchylającej i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji dwukrotnie w niniejszej sprawie, pomimo, iż decyzja ta powinna mieć charter wyjątkowy, a także nieuzasadnienie przyczyn, dla których okoliczności, które były podstawą decyzji kasatoryjnych ostatecznie nie miały znaczenia przy wydaniu zaskarżonej decyzji. 6. art. 64 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, poprzez naruszenie prawa własności skarżącego poprzez odebranie części nieruchomości skarżącego bez podstawy prawnej. Skarżący podniósł, że zarówno organ I instancji jak i organ II instancji nie wyjaśniły wątpliwości, które stanowiły podstawę uchylenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] 2013r. decyzji Starosty z dnia [...] 2013r. oraz przekazania jej do ponownego rozpatrzenia. Skarżący wskazał, że organ II instancji podał, że w projekcie podziału nieruchomości nr [...] przyjęto całkowicie błędny przebieg dzielonej działki nr [...], a następnie stwierdził, że punkty graniczne oznaczone w operacie KERG [...] są zgodne ze współrzędnymi wskazanymi w operacie przyjętym do zasobu geodezyjnego w 1986r. za numerem [...]. Zdaniem skarżącego, uzasadnienie organu II instancji pozostaje więc w sprzeczności z ustaleniami jakich dokonał podczas rozpoznawania tej samej sprawy. Skarżący podkreślił, że zarówno organ I instancji jak i organ II instancji nie wyjaśnił dlaczego w obecnej sytuacji uznał wskazane powyżej okoliczności za nieistotne, skoro w ogóle się do nich nie odniósł. Takie działanie organu narusza więc zasadę zaufania obywateli do państwa, poprzez niedostateczne wyjaśnienie sprawy. Skarżący nie zgodził się również z twierdzeniem organu II instancji, że nie podał przyczyny odmowy złożenia podpisu w protokole z czynności przyjęcia granic. Skoro w powołanym protokole brak było podanej przyczyny organ powinien podjąć stosowne czynności wyjaśniające tak, aby dokonać wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i dokonania prawidłowej oceny zebranego materiału dowodowego. Skarżący podniósł, że podczas czynności w terenie wyjaśnił dlaczego odmówił złożenia podpisu i okoliczność ta znana była obecnym na gruncie osobom. Uczestnik A. G. przesunął znaki graniczne. Skarżący w związku z zaistniałą sytuacją wystąpił do Prokuratury z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa przez uczestnika A. G. Skarżący wskazał, że organ II instancji uzasadnia konieczność dokonania z urzędu zmian w ewidencji gruntów i budynków z uwagi na fakt, iż stan działki nr [...] jest niejednorodny pod względem prawnym. Tymczasem Zarząd Powiatu pismem z dnia 2 września 2014r. do Wojewody nr [...], wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Powiat nieruchomości zajętej pod drogę publiczną nr [...], oznaczonej jako działka nr [...] położonej w Ł. Jako jedyną stronę w tym postępowaniu organ wskazał L. W. podając na tę okoliczność fakt, iż jako właściciel działki nr [...] wpisany jest właśnie skarżący. Skoro w ocenie organu nieruchomość ma niejednorodny stan prawny, organ powinien wezwać do udziału w sprawie także te osoby, które według niego są rzeczywistymi właścicielami nieruchomości. Toczące się postępowanie pozostaje więc, zdaniem skarżącego, w sprzeczności z ustaleniami organu II instancji utrzymujących w mocy decyzję Starosty, który uznał, iż działka nr [...] posiada niejednorodny stan prawny. Skarżący podniósł również, że pomimo tego, iż organ odwoławczy nie jest związany swoimi poprzednimi decyzjami kasatoryjnymi, zasada przekonywania wyrażona w art. 11 kpa, nakłada na organ administracyjny obowiązek wyjaśnienia stronom przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Zdaniem skarżącego, konieczne jest wyjaśnienie dlaczego odstąpił od ustalenia kwestii, które były podstawą dwukrotnego uchylenia decyzji Starosty i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący zarzucił także, że z materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie nie wynika na jakiej podstawie został dokonany podział granic zatwierdzony operatem przyjętym do zasobu geodezyjnego w 1986r. Za taką podstawę z pewnością nie można uznać oświadczenia Zarządu Powiatu z dnia 8 lipca 2014r. W ocenie skarżącego, w tej sytuacji właściciel nieruchomości został pozbawiony prawa do weryfikacji decyzji na której opierało się przejęcie nieruchomości pod drogę publiczną. Zdaniem skarżącego, nie można tracić z pola widzenia tego, iż niniejsze postępowanie, jak i postępowanie prowadzone przed Wojewodą o stwierdzenie nabycia z mocy prawa przez Powiat nieruchomości zajętej pod drogę publiczną nr [...], oznaczonej jako działka nr [...] położonej w Ł, prowadzi do pozbawienia skarżącego prawa wzruszenia postępowania, które doprowadziło do podziału jego nieruchomości, a które według oświadczenia Zarządu Powiatu z dnia 8 lipca 2014 r. miało na celu wydzielenie działki pod drogę publiczną. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 3 września 2015r. pełnomocnik skarżącego zarzucił ponadto naruszenie art. 7 i 77 § 1 kpa, poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu przez organ dowodu z przesłuchania świadka J. J., który był poprzednim właścicielem działki nr [...] oraz działki nr [...], od którego rodzice skarżącego nabyli sporną nieruchomość. Skarżący dodał, że geodeta w maju 2014r. nie przesuwał dotychczas istniejących punktów granicznych, ale dodał dodatkowe punkty. Natomiast sąsiad A. G. samowolnie przesunął punkty graniczne w 2003r., co skarżący zgłaszał Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności adm inistracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu wskazanym powyżej. Zaskarżona decyzja z dnia 28 stycznia 2015r. nr [...], wydana została na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010r. nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm.). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymując w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2014r. nr [...] zasadnie ocenił, że zawarta w aktach sprawy dokumentacja geodezyjna nr [...], aktualizująca informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków obrębu Ł w gminie Z -mapa ewidencyjna w wersji cyfrowej i numerycznej, jednoznacznie określa przebieg granic nowych działek nr [...] i nr [...] o jednorodnym stanie prawnym, wyodrębnionych w działce nr [...]. W rozpoznawanej sprawie prawidłowo zastosowano § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (j.t. Dz. U. 2015, poz. 542 ze zm.), który przewiduje, że do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo wyjaśniono podstawę faktyczną i prawną jej podjęcia. Oparcie w aktach sprawy ma wskazywana przez organ okoliczność, że w obecnie obowiązującym operacie ewidencji gruntów i budynków przebieg granic działki nr [...] określają współrzędne punktów granicznych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] o wymaganym formacie danych i spełniające standardy techniczne tych danych. Orzekając w tej sprawie organ precyzyjnie wyjaśnił, powołując się na tabelę wykazu punktów granicznych, że przebieg granic działki nr [...] z działkami nr [...], nr [...] oraz nr [...] wyznaczają punkty graniczne nr: [...], [...], [...] o atrybucie Nr 5, co oznacza, że źródłem ich pozyskania są zatwierdzone projekty podziału nieruchomości lub scalenia i podziału nieruchomości. W odniesieniu do punktu granicznego nr [...] wspólny dla działek nr [...] i nr [...] posiada atrybut nr 1, czyli został pozyskany w wyniku pomiaru geodezyjnego z ustaleniem granic. Natomiast punkty graniczne nr [...] i [...], określające przebieg granic działki nr [...] z działką nr [...] (stanowiącą drogę), uzyskane zostały w drodze digitalizacji mapy z wykorzystaniem wyników geodezyjnych pomiarów, o czym świadczy przyporządkowany im atrybut Nr 7. W powołanym powyżej operacie technicznym nr [...] z dnia 26 maja 2014r. przyjęto przebieg granicy pomiędzy działką nr [...] a działkami nr: [...], [...] i [...] określony punktami granicznymi nr [...] (operat pomiarowy nr [...] wydzielenia działek pod drogę), [...], [...], [...] (operat pomiarowy [...] podziału nieruchomości). Wartości tych współrzędnych są tożsame z wykazanymi w obowiązującym operacie ewidencyjnym. Ponadto powyżej opisany przebieg granic działki nr [...] został w dniu 14 maja 2014r. w obecności zainteresowanych stron wyznaczony w terenie w oparciu o osnowę geodezyjną według szkicu granicznego Nr 1 sporządzonego na podstawie: operatów technicznych KERG [...], [...], mapy katastralnej w skali 1:2880 i Akty Własności Ziemi nr [...] oraz nr [...]. Organ zwrócił uwagę, że wprawdzie L. W. odmówił złożenia podpisu w protokole z czynności dokonanych na gruncie z dnia 14 maja 2014r., jednakże pozostałe osoby obecne wówczas na gruncie podpisały w/w protokół, przyjmując bez zastrzeżeń wskazany przebieg granic. W granicach działki nr [...], określonych w/w punktami, zachowując topologię położenia punktów granicznych, odtworzono w sposób informatyczny przebieg granicy parceli gruntowej l. kat. [...] objętej AWZ nr [...] graniczącej z parcelą gruntową l. kat. [...] objętej AWZ nr [...], opisaną punktami granicznymi nr [...] i [...], w oparciu o jedyny materiał źródłowy – skalibrowany raster nieobowiązującej mapy ewidencyjnej (katastralnej) w skali 1:2880. Stwierdzono mianowicie, że przebieg granicy działki nr [...] (część parceli gruntowej l. kat. [...]) określają punkty graniczne nr: [...], [...], [...], [...], [...], a przebieg granicy działki nr [...] (część parceli gruntowej l. kat. [...]) określają punkty graniczne nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...]. W wyniku tego opracowania powstały zatem nowe działki nr: [...] o pow. 0,0031 ha i [....] o pow. 0,0136 ha o jednorodnym stanie prawnym, wyodrębnione z działki nr [...] o pow. 0,0167 ha o niejednorodnym stanie prawnym, składającej się z nieruchomości objętej AWZ nr [...] i AWZ nr [...] ujawnionej w księdze wieczystej [...]. W ocenie Sądu trafnie przyjęły orzekające w tej sprawie organy, że powyższa zmiana danych ewidencyjnych w zakresie działki nr [...] była konieczna, ponieważ dotychczasowy stan ewidencji, w którym działka ewidencyjna obejmowała obszar niejednorodny prawnie był niezgodny z obowiązującymi zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Przeprowadzenie tzw. "rozdzielenia" zawartych w jednej działce ewidencyjnej działek będących przedmiotem odrębnej własności stanowiło zgodną z prawem formę aktualizacji ewidencji, którą oparto na dokumentacji zawartej w operacie numer [...] z dnia 26 maja 2014r. oraz dokumentacji źródłowej zgromadzonej w aktach sprawy. § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (j.t. Dz. U. 2015, poz. 542 ze zm.) przewiduje, że działka ewidencyjna to ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. Wynika z tego, że działka ewidencyjna musi stanowić obszar gruntu jednorodny pod względem prawnym. Wprowadzona zatem w zaskarżonej decyzji zmiana miała charakter przedmiotowo-podmiotowy, spełniała bowiem wymóg określenia podmiotów prawa własności względem nowo wydzielonych działek. Zasadnie bowiem w tej sprawie uznały, że w roku 1986 wykonawca prac geodezyjnych, dokonując podziału nieruchomości pod drogę powiatową, popełnił błąd, łącząc w działce nr [...] dwie nieruchomości: objętą AWZ [...] i [...]. Operatem pomiarowym projektu podziału nieruchomości pod drogę przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 13 lutego 1986r. za numerem [...] dokonano m.in. podziału działki nr [...] o pow. 0,1500 ha na działki nr [...] o pow. 0,1333 ha (pozostającą przy dotychczasowym właścicielu) i [...] o pow. 0,0167 ha (przeznaczoną pod drogę). W dacie sporządzania tego projektu podziału nieruchomości w księdze wieczystej Nr [...] wykazana była działka nr [...] o pow. 0,3000 ha, natomiast działkę nr [...] o pow. 0,1500 ha ujawniono w księdze wieczystej Nr [...]. W projekcie podziału nieruchomości (nr [...]) przyjęto błędny przebieg granic dzielonej działki nr [...], w wyniku tego podziału powstały więc działki nr [...] o pow. 0.1333 ha i nr [...] o pow. 0.0167 ha. Na skutek przyjęcia błędnego przebiegu granic dzielonej działki nr [...] działka nr [...], ujawniona w operacie ewidencyjnym, przeznaczona pod drogę, posiadała niejednorodny stan prawny, albowiem składała się z części ówczesnych działek: nr [...] objętej KW Nr [...] i nr [...] objętej KW Nr [...]. Zgodnie z przepisem art. 24 ust. 2a pkt c ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z materiałów zasobu. Potwierdza to również przepis § 46 ust. 2 pkt 2 cyt. powyżej rozporządzenia przewidując, że "z urzędu wprowadza się zmiany wynikające opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych". Dokumentacja geodezyjna nr [...] z dnia 26 maja 2014r. wykonana w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...], spełnia powyższe wymogi, albowiem została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 26 maja 2014r. i zawiera m.in. mapę uzupełniającą aktualizacji operatu ewidencji gruntów, wykazy zmian danych ewidencyjnych oraz wykazy zmian nawiązujące do ustanowionych stanów prawnych nieruchomości objętych księgami wieczystymi [...] i [...]. Mając to na uwadze należy zatem uznać, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem materialnym. W ocenie Sądu nieuzasadnione są również podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Nietrafne są zarzuty naruszenia art. 8 i art. 107 § 3 kpa, albowiem uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest prawidłowe i umożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, realizując zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Należy podkreślić, że wskazania zawarte w poprzedniej decyzji kasacyjnej organu odwoławczego z dnia [...] 2013r. nr [...] odnosiły się do poprzedniego stanu faktycznego i prawnego. Rozpoznając obecnie sprawę, organy uwzględniły natomiast sporządzoną w dniu 26 maja 2014r. dokumentację geodezyjną nr [...], przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 26 maja 2014r. i zawierającą m.in. mapę uzupełniającą aktualizacji operatu ewidencji gruntów, wykazy zmian danych ewidencyjnych oraz wykazy zmian nawiązujące do ustanowionych stanów prawnych nieruchomości objętych księgami wieczystymi [...] i [...], co szczegółowo wyjaśniono w zaskarżonej decyzji, realizując wymóg wynikający z zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 kpa. Organ prawidłowo wyjaśnił stronom przesłanki, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Z tych samych powodów w niniejszej sprawie nie był zasadny także zarzut naruszenia art. 138 § 2 kpa poprzez nadużycie prawa wydania decyzji kasatoryjnych i nieuzasadnienia przyczyn, dla których okoliczności wskazywane w tych decyzjach ostatecznie nie miały znaczenia przy wydaniu zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu nieuzasadniony jest także podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa poprzez nieustalenie przyczyn odmowy złożenia przez skarżącego podpisu w protokole z czynności przyjęcia granic nieruchomości. Okoliczność ta, związana według skarżącego z przesunięciem przez uczestnika A. G. znaków granicznych, nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, pozostawała zatem bez wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 p.p.s.a., tak samo jak okoliczności związane z wnioskiem Zarządu Powiatu z dnia 2 września 2014r. do Wojewody nr [...] o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Powiat nieruchomości zajętej pod drogę publiczną nr [...], oznaczonej jako działka nr [...] położonej w Ł. Bez wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy pozostaje również zarzucony przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie przed Sądem w dniu 3 września 2015r. brak przesłuchania z urzędu świadka J. J., który był poprzednim właścicielem działek nr [...] oraz [...] i od którego rodzice skarżącego nabyli te działki. Wbrew zarzutom skargi, nie naruszono również art. 8 kpa, prowadzone postępowanie administracyjne pozwoliło bowiem na wyjaśnienie stanu ewidencyjnego działki nr [...]. Nie doszło też do naruszenia art. 64 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, zaskarżona decyzja dotyczy bowiem aktualizacji stanu ewidencyjnego działki [...], nie prowadzi natomiast do naruszenia prawa własności skarżącego poprzez odebranie części nieruchomości skarżącego bez podstawy prawnej. Prowadzone w rozpoznawanej sprawie z urzędu postępowanie dotyczyło jedynie działki nr [...] o nieuregulowanym stanie prawnym, składającej się z części dawnej działki nr [...] o pow. 0,3000 ha objętej AWZ [...] i części dawnej działki nr [...] o pow. 0,1500 ha objętej AWZ [...]. Nieuzasadniony był zarzut, że organ nie wyjaśnił rozbieżności w przebiegu granic i powierzchni działek nr [...], [...], [...] powstałych z podziału działki nr [...], a także [...] powstałej z podziału działki nr [...], albowiem – co trafnie wskazał organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - wykraczało to poza zakres postępowania wszczętego z urzędu zawiadomieniem z dnia 8 października 2012r. nr [...], gdyż to postępowanie dotyczyło tylko działki nr [...]. Niezasadny był także zarzut naruszenia § 37 cyt. powyżej rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, gdyż przepis ten stosuje się w przypadku, gdy dane ewidencyjne są niewiarygodne lub nie spełniają wymaganych standardów technicznych, co nie miało miejsca w rozpatrywanej sprawie. Opisany powyżej przebieg granic działki nr [...], określony punktami granicznymi, których położenie zostało ustalone i pomierzone w oparciu o osnowę geodezyjną w operatach technicznych (nr [...] i [...]), spełnia wymagane standardy techniczne. Nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym twierdzenia skarżącego o błędzie w ustaleniach faktycznych polegającym na przyjęciu, iż działce [...] objętej AWZ [...] odpowiadają działki nr [...] oraz [...] o łącznej powierzchni 0,1364 ha, podczas gdy z dokumentu tego wynika, iż działka nr [...] miała powierzchnią 0,1500 ha. Prawidłowo przyjął organ na podstawie zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów, że powierzchnia działki nr [...] wydzielonej z działki nr [...] pod drogę, obliczona analitycznie z wykorzystaniem współrzędnych punktów granicznych wynosi 0,0031 ha. Natomiast powierzchnia działki nr [...] obliczona analitycznie, wynikająca z przebiegu granic wykazanych na obowiązującej numerycznej mapie ewidencyjnej wynosi 0,2050 ha (wypis z części graficznej dla działki nr [...]). W rejestrze natomiast wykazana jest powierzchnia wynosząca 0,1333 ha obliczona metodą graficzną. Trafnie zatem organ wyjaśnił, że właściciel działki nr [...] może wystąpić z wnioskiem do organu o doprowadzenie do zgodności części kartograficznej z częścią opisową, jeżeli akceptuje przebieg granic tej działki wykazany na obowiązującej mapie ewidencyjnej. Mając powyższe na uwadze należy zatem uznać, że w rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo doprowadziły do zgodności operatu ewidencyjnego w zakresie działki nr [...] położonej w obrębie Ł w gminie Z z wymogami wynikającymi z przytoczonego powyżej § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, opierając się na stanie prawnym wynikającym z Aktów Własności Ziemi Nr [...] i [...]. Z tego powodu Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, oddalając skargę na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.