III SA/Kr 318/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. N. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. N. na postanowienie Wojewody z dnia 29 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Wnioskodawca w piśmie datowanym na 16.03.16, które do tut. wojewódzkiego sądu administracyjnego wpłynęło 21.03.2016 r. sformułował wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wezwany, przedstawił w zakreślonym terminie na obowiązującym, urzędowym formularzu "PPF" wypełniony i podpisany wniosek o przyznanie prawa pomocy w treści którego podał, że nie ma osób z którymi pozostawałby we wspólnym gospodarstwie domowym. Zadeklarował brak nieruchomości, zasobów, przedmiotów wartościowych i dochodów. Ze wzmianki poczynionej w rubryce 2.2. wynika, iż wnioskodawca przebywa w Zakładzie Karnym. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 246 §1 pkt. 2 ppsa sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 in fine ppsa) gdy strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa). Wnioskodawca złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie należy uznać za wystarczające do oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Przy braku majątku i bieżących dochodów, konieczność wygospodarowania potrzebnych sum na koszty sądowe stanowi problem dla osoby w zakładzie karnym. Skoro zaś nie budzi wątpliwości, że aktualnie wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, to należało go zwolnić od nich. Rozstrzygnięcie takie uwzględnia status skarżącego zabezpieczając gwarantowane mu konstytucją prawo do sądu. Okoliczność, na ile pozostaje odpowiedzialny za taki stan rzeczy ma w tym aspekcie znaczenie drugorzędne. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.