III SA/Kr 321/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r. sprawy ze skargi F. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 7 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji operatu ewidencyjnego i umorzenia postępowania administracyjnego I. skargę oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz radcy prawnego K. M. Kancelaria Radcy Prawnego ul. [...] w K kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Starosta decyzją z dnia [...] 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 oraz art. 105 § 1 kpa, art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240 poz. 2027) oraz § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) - działając z wniosku F. J. w odniesieniu do działek ewid. zmod. nr 40401 i 40409, a także z urzędu w zakresie działek ewid. zmod. nr 40400 i 40402 - orzekł o: 1) odmowie aktualizacji operatu ewidencyjnego obrębu A, jednostka ewidencyjna B w zakresie działek ewid. zmod. nr 40401 i 40409, 2) umorzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów obrębu A, jednostka ewidencyjna B, w zakresie działek ewid. zmod. nr 40400 i 40402. W uzasadnieniu Starosta podał, że 9 czerwca 2003r. F. J. złożył do Urzędu Gminy B wniosek o pomiar kontrolny dotyczący "rażącego błędu powstałego z winy wykonawcy zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów wsi A". Do wniosku dołączył wykaz działek, będących jego własnością lub stanowiących jego władanie, w którym wykazał rozbieżności powierzchniowe pomiędzy działkami zmodernizowanymi a działkami im odpowiadającymi w starej ewidencji. W wykazie tym widniały m.in. działki ewid. zmod. nr 40401 i 40409. Z dniem 5 stycznia 2004r. zostało rozwiązane porozumienie, na mocy którego Wójt Gminy B prowadził operat ewidencyjny, dlatego też właściwy w zakresie prowadzenia dalszego postępowania w tej sprawie stał się Starosta. Postępowanie administracyjne w zakresie ww. działek zostało połączone z postępowaniem prowadzonym z wniosku F. J. pod znakiem [...]. Ponadto przedmiotowe postępowanie zostało z urzędu rozszerzone o działki ewid. zmod. nr 40400 i 40402. Decyzją z dnia [...] 2009r. znak [...] Starosta, działając w oparciu o mapę uzupełniającą z aktualizacji operatu ewidencyjnego wraz z wykazem zmian, sporządzoną przez geodetę uprawnionego mgra inż. M. W., przyjętą do zasobu PODGK w dniu 13 października 2009r. za numerem [...], orzekł o aktualizacji operatu ewidencyjnego w obrębie A, jednostka ewidencyjna B, w następujący sposób: 1) zmodernizowana działka ewidencyjna nr 40401 o pow. 0,0373 ha objęta KW [...] zmienia swoją konfigurację oraz powierzchnię na 0,0534 ha, zachowując dotychczasowe oznaczenie; 2) zmodernizowana działka ewidencyjna nr 40409 o pow. 0,0785 ha objęta KW [...] zmienia swoją konfigurację oraz powierzchnię na 0,0817 ha, zachowując dotychczasowe oznaczenie; 3) zmodernizowana działka ewidencyjna nr 40400 o pow. 0,0552 ha zmienia swoją konfigurację oraz powierzchnię na 0,0500 ha, zachowując dotychczasowe oznaczenie; 4) zmodernizowana działka ewidencyjna nr 40402 o pow. 0,0630 ha zmienia swoją konfigurację oraz powierzchnię na 0,0534 ha, zachowując dotychczasowe oznaczenie; 5) zmodernizowana działka ewidencyjna nr 40432 o pow. 1041 ha zmienia swoją konfigurację, powierzchnię oraz oznaczenie i powstaje – zmodernizowana działka ewidencyjna nr 40432/1 o pow. 0,0108 ha, – zmodernizowana działka ewidencyjna nr 40432/2 o pow. 0,0178 ha, – zmodernizowana działka ewidencyjna nr 40432/3 o pow. 0,0710 ha. Na skutek odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, decyzją z dnia [...] 2010r. znak [...], uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ II instancji zarzucił m.in. brak w materiale dowodowym potwierdzenia faktu, który może mieć kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie, a mianowicie, czy F. J. stał się właścicielem działek ewidencyjnych zmodernizowanych, czy też nabył prawo własności działek oznaczonych przed modernizacją nr 32647 i 32654/2. Ponadto w ocenie WINGiK zmiana przebiegu granic pomiędzy działkami 40401 i 40402 oraz 40401 i 40400, wykonana przez geodetę uprawnionego M. W., na podstawie opracowania kameralnego polegającego na odtworzeniu na obowiązującej mapie ewidencyjnej przebiegu linii granicznych działki oznaczonej przed modernizacją jako nr 32647, której części odpowiada obecnie działka nr 40401, nie była zasadna. Podkreślił, iż brak jej zasadności wynika nie tylko z braku wniosku strony, ale również z obowiązujących przepisów dotyczących aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu Starosta ustalił, że w latach 1993-1994 dla obrębu A przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów, która polegała na opracowaniu operatu ewidencji gruntów w oparciu o mapy ewidencyjne w skali 1:2880, operat mapy zasadniczej opracowanej metodą autogrametryczną, protokoły ustalenia stanu władania oraz nakładki ewidencyjne sporządzone w ramach opracowania mapy zasadniczej z obliczeniem powierzchni działek. Zmodernizowany operat przyjęto do zasobu Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno - Kartograficznej 2 listopada 1994r. za numerem [...], a operat ten stał się obowiązujący na mocy obwieszczenia Wojewody z dnia 25 października 1995r. ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...] i w całości zastąpił dotychczasową ewidencję gruntów. Ponadto Starosta ustalił, że F. J. jest właścicielem m.in. działek ewid. zmod. nr 40401 i 40409 objętych KW [...]. Na podstawie aktu notarialnego z dnia 29 czerwca 2000r., Rep [...] w drodze umowy sprzedaży nabył on prawo własności do działek ewidencyjnych już zmodernizowanych nr 40401 i 40409, a nie do działek ewid. oznaczonych przed modernizacją nr 32647 i 32654/2. Dlatego uznano, iż ewidencja gruntów w tym zakresie odzwierciedla aktualny stan prawny. Skoro zaś F. J., mimo wezwania, nie przedłożył wymaganej dokumentacji, brak było podstaw do dokonania aktualizacji zmodernizowanego operatu ewidencyjnego w zakresie działek ewid. zmod. nr 40401 i 40409 położonych w obrębie A. Odmowa aktualizacji w odniesieniu do tych działek powodowała jednocześnie, iż postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w stosunku do działek ewid. zmod. nr 40402 i 40400 stało się bezprzedmiotowe. Od powyższej decyzji złożył odwołanie F. J., podnosząc, iż ewidencja gruntów w zakresie działek zmod. nr 40401 i 40409 oraz odpowiadających im w starej ewidencji nr 32647 i 32654/2 nie odzwierciedla aktualnego stanu prawnego na gruncie, zaś Starosta zaakceptował taki prawnie niedopuszczalny stan rzeczy, co doprowadziło do okrojenia i pomniejszenia działek odwołującego się. W odwołaniu zarzucono też, że zmodernizowana ewidencja zawiera liczne błędy geodezyjne, na które zwracał uwagę już poprzedni właściciel działek. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 7 lutego 2011r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania w sprawie, ustalenia dokonane przez organ I instancji oraz przytoczył treść przepisów regulujących kwestię dokonywania wpisów w ewidencji gruntów oraz aktualizowania tych wpisów. WINGiK wskazał, że z aktu notarialnego z dnia 29 czerwca 2000r. wynika, iż F. J. nabył działki ewidencyjne już zmodernizowane nr 40401 o pow. 0,0373 ha i nr 40409 o pow. 0,0785 ha. Z § 2 ww. aktu notarialnego wynika, iż zainteresowani przedłożyli wyrys z mapy ewidencyjnej z porównawczym wykazem zmian na zmodernizowaną ewidencję gruntów i budynków sporządzony 16 czerwca 2000r. przez inż. B. W. Zgodnie z tym wykazem: – działka ewid. zmod. nr 40401 o pow. 0,0373 ha powstała z dotychczasowej działki ewid. nr 32647 obszaru 0,0516 ha, obj. KW nr [...]; – działka ewid. zmod. nr 40409 o pow. 0,0785 ha powstała z dotychczasowej działki ewid. nr 32654/2 obszaru 0,0824 ha, obj. KW nr [...]. Zatem, zawierając 29 czerwca 2000r. akt notarialny, mając do wglądu pełną dokumentację stanowiącą podstawę zawarcia ww. umowy sprzedaży oraz zgodnie z § 9 umowy wnosząc wniosek do Sądu Rejonowego o wpisanie w księdze wieczystej KW nr [...] zmiany oznaczenia dotychczasowych działek na zmodernizowane działki ewidencyjne nr 40380, 40392, 40401, 40409, 40445, 40451/2, 40467 i 40489 o łącznej pow. 0,4409 ha oraz o wpisanie prawa własności w miejsce dotychczasowych współwłaścicieli na rzecz F. J. s. K. i G., strony umowy zaakceptowały powyższą zmianę powierzchni oraz przyjęły stan obowiązujący na dzień zawarcia aktu notarialnego. Dlatego też WINGiK uznał, że F. J. w drodze umowy sprzedaży nabył prawo własności do działek ewidencyjnych już zmodernizowanych nr 40401 i 40409, a nie do działek oznaczonych przed modernizacją nr 32647 i 32654/2, a więc ewidencja gruntów i budynków w tym zakresie odzwierciedla aktualny stan prawny. Ponadto F. J., pomimo wezwania, nie przedłożył dokumentacji geodezyjno - kartograficznej uzasadniającej wprowadzenie żądanych zmian w zmodernizowanym operacie ewidencyjnym. W ocenie WINGiK Starosta zasadnie stwierdził brak podstaw do dokonania aktualizacji zmodernizowanego operatu ewidencyjnego w zakresie działek ewid. zmod. nr 40401 i 40409 położonych w obrębie A. Natomiast odmowa aktualizacji w odniesieniu do powyższych działek, sprawiła, iż postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w stosunku do działek ewid zmod. nr 40402 i 40400 stało się bezprzedmiotowe. Odnosząc się do zarzutów F. J. dotyczących powierzchni działek zmodernizowanych nr 40401 i 40409, WINGiK wyjaśnił, że powierzchnia działki ewidencyjnej stanowi funkcję przebiegu linii granic ewidencyjnych działki, a więc to przebieg granic decyduje o powierzchni, a nie powierzchnia decyduje o dopasowaniu do nich granic. Natomiast zmiana granic i powierzchni działek dotyczy stanów własnościowych, które rozstrzygają sądy powszechne. Nie można więc dokonywać żadnych zmian własnościowych, a należą do nich zmiany granic i powierzchni działek, poprzez samoistne zmiany w ewidencji gruntów. Organ odwoławczy podkreślił też, że w momencie prowadzenia prac modernizacyjnych F. J. nie był właścicielem działek nr 40401 i 40409, czyli stroną postępowania, gdyż modernizacji tej dokonano pięć lat przed zakupem przez F. J. przedmiotowych działek. Skargę na decyzję WINGiK wniósł F. J., domagając się uchylenia decyzji organu odwoławczego i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że działka zmod. nr 40432, stanowiąca drogę, nigdy wcześniej nie istniała w ewidencji gruntów, nie ma swojego odpowiednika, ani faktycznie na gruncie nie istniała. Została ona bezprawnie ujawniona w treści mapy, w ten sposób, że m.in. z działek w starym oznaczeniu nr 32654/2, 32661/1 i 32647, stanowiących obecnie własność skarżącego, utworzono drogę, gdzie wpisano obcych współposiadaczy samoistnych, a celowo nie wpisano A. S. Zdaniem skarżącego prowadzi to do sytuacji, w której on i poprzedni właściciel zostali pozbawieni możliwości skutecznego żądania usunięcia rażącego fałszerstwa geodezyjnego. Skarżący podniósł, że przed modernizacją działki nr 32654/2 i 32661/1 bezpośrednio się stykały i przylegały do siebie, zaś obecnie po modernizacji są oddzielone obcą działką zmod. nr 40432 stanowiącą drogę. Ponadto skarżący wyjaśnił, iż nie jest prawdą, że w związku z zawarciem aktu notarialnego z dnia 29 czerwca 2000r. strony zaakceptowały zabór gruntu na rzecz działki nr 40432 i zaakceptowały rażący błąd i fałszerstwo w mapach, albowiem wobec ogromnej skali błędów i fałszerstw w mapach popełnionych w trakcie modernizacji ewidencji gruntów w A i nadmiernej długotrwałości postępowań naprawczych, musieliby czekać 20 lat na usunięcie oczywistego błędu geodezyjnego, co całkowicie blokowałoby możliwość zawarcia umowy nabycia działek czas. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2011r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i ustanowił dla niego radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie – w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Na wstępie należy przypomnieć, że stosownie do art. 2 pkt 8 Prawa geodezyjnego i kartograficznego ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Ponadto art. 22 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowi, że ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie, których zadaniem jest, stosownie do § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Z treści przytoczonych przepisów wynika jednoznacznie, że w przypadku stwierdzenia, iż ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania. W toku postępowania organy te kierują się także podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, a więc powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 kpa), zapewnić czynny udział stronom w każdym stadium postępowania (art. 10 kpa) oraz prawidłowo uzasadnić wydane rozstrzygnięcie (art. 107 § 3 kpa). Przepis art. 20 Prawa geodezyjnego i kartograficznego określa rodzaje informacji o gruntach (ust. 1 pkt 1) oraz ich właścicielach (ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter przedmiotowy w odniesieniu do gruntów: dotyczą ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust. 1 pkt 1). Informacje podmiotowe (art. 20 ust. 2 pkt 1) dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Powyższe informacje o gruntach, budynkach i lokalach (zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe) zawiera tzw. operat ewidencyjny, którego zawartość określa art. 24 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Jak wskazano wyżej, z przepisów rozdziału 3 rozporządzenia, regulującego prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych, wynika, że podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, to jest utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2). Aktualizacja zaś operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1). Zawarte w ewidencji dane mogą być aktualizowane z urzędu lub na wniosek (§ 46 ust. 1). W kontrolowanym postępowaniu. Wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych może nastąpić w dwojakim trybie. Albo w trybie czynności materialno - technicznej, w postaci wprowadzenia do bazy danych zmiany na podstawie udokumentowanego zgłoszenia zmiany (art. 22 ust. 2 i 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego w związku z § 48 ust. 1 i 2 rozporządzenia), o czym organ tylko zawiadamia (§ 49 ust. 1), albo w drodze decyzji (§ 47 ust. 3 rozporządzenia). Tę drugą formę organ stosuje wtedy, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów. Wówczas starosta przeprowadza postępowanie administracyjne, które kończy się decyzją wprowadzającą zmiany lub odmawiającą wprowadzenia żądanej zmiany. W kontrolowanym postępowaniu konieczne było uzyskanie wyjaśnień właścicieli działek oraz sporządzenie operatu, a więc organy trafnie wybrały tryb aktualizacji ewidencji w drodze wydania decyzji administracyjnej. Zgodnie z § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia podstawę wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów może stanowić akt notarialny. Wszystkie przytoczone wyżej zasady prowadzenia i aktualizacji ewidencji gruntów i budynków należy odnieść do kontrolowanego postępowania. Koniecznie trzeba jednak podkreślić, że istotą ewidencji jest, jak sama jej nazwa wskazuje, ewidencjonowanie, czyli spisywanie istniejącego stanu prawnego gruntu lub budynku. W żadnym razie rolą ewidencji i prowadzących ją organów nie jest zaś rozstrzyganie sporów własnościowych, a więc dotyczących takich kwestii jak to, komu przysługuje prawo własności, jaki jest jego zasięg lub jakie są jego ograniczenia. Błędnym jest oczekiwanie stron, że w ramach postępowania ewidencyjnego dojdzie do załatwienia sporu o granice czy powierzchnie ich działek, ponieważ organy ewidencyjne są uprawnione nie do rozstrzygania tego rodzaju kwestii, lecz jedynie do zbadania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadnym jest dokonanie zmian istniejących w ewidencji wpisów. W kontrolowanym postępowaniu organy prawidłowo ustaliły, że skarżący w drodze umowy sprzedaży (vide: akt notarialny z dnia 29 czerwca 2000r). nabył prawo własności do działek ewidencyjnych już zmodernizowanych o nr 40401 i 40409, a nie do działek oznaczonych przed modernizacją nr 32647 i 32654/2. Z tego aktu notarialnego wynika też, że działka ewidencyjna nr 40401 miała pow. 0,0373 ha, zaś działka nr 40409 - pow. 0,0785 ha. Zatem na podstawie dostępnych dokumentów organy zasadnie przyjęły, że ewidencja gruntów i budynków w tym zakresie odzwierciedla aktualny stan prawny, a więc należało odmówić aktualizacji w zakresie działek nr 40401 i 40409 objętych wnioskiem skarżącego. To zaś skutkowało koniecznością umorzenia postępowania toczącego się z urzędu, a dotyczącego działek nr 40400 i 40402. Natomiast zarzuty skargi, wskazujące na nieuzasadnione zmniejszenie powierzchni działek skarżącego, nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z § 62 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się na podstawie współrzędnych, o których mowa w § 61, i określa się w hektarach z dokładnością zapisu do 0,0001, natomiast zgodnie z § 61 rozporządzenia numerycznego opisu granic działki ewidencyjnej dokonuje się za pomocą współrzędnych określających przebieg linii granicznych. Tak więc pole powierzchni działki ewidencyjnej jest funkcją przebiegu jej granic. Skoro organy ewidencyjne w kontrolowanym postępowaniu dysponowały dokumentem w postaci aktu notarialnego potwierdzającym prawidłowość wpisów w ewidencji, zaś skarżący nie przedstawił dokumentów wskazujących, że granice działek znane stronom zawierającym ww. akt notarialny i następnie wpisane do ewidencji są nieaktualne, nie było podstaw do modyfikacji powierzchni tych działek. Natomiast spory co do granic i powierzchni działek są sporami własnościowymi, których, jak wskazano wyżej, nie rozstrzyga się w ramach postępowania ewidencyjnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, ponieważ organy prowadzące kontrolowane postępowanie prawidłowo ustaliły krąg stron, opierając się na zgromadzonych dokumentach wskazujących na właścicieli działek objętych postępowaniem. Strony postępowania były też informowane o toczącym się postępowaniu, a więc miały zapewniony czynny udział w postępowaniu. Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonej zostały wskazane okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do wydania rozstrzygnięcia. Dlatego też orzeczono jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 151 ppsa. Odnośnie wynagrodzenia dla ustanowionego dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, to zgodnie z art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010r, Nr 10, poz. 65 ze zm.), koszty pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ponosi Skarb Państwa, a zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawka minimalna wynagrodzenia w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Kwotę tą powiększono, stosownie do § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia, o kwotę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania.