III SA/Kr 322/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-03-14

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego jest bezprzedmiotowy, jeśli sprawa korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu, jeżeli strona skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w danej kategorii spraw. W przypadku spraw z zakresu pomocy społecznej, w tym dotyczących świadczeń z funduszu alimentacyjnego, strona jest z mocy prawa zwolniona od obowiązku uiszczania kosztów sądowych, co czyni wniosek o zwolnienie od tych kosztów bezprzedmiotowym.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Wnioskodawczyni opisała swoją trudną sytuację finansową, posiadanie nieruchomości i dochody. Sąd uznał, że sprawa dotyczy pomocy społecznej, w związku z czym wnioskodawczyni korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi U. M. działającej w imieniu małoletniego M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 grudnia 2013 r. nr [....] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację uwidoczniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem. Należy do niej dom o powierzchni 135 m2 i nieruchomość rolna o powierzchni 1.10 ha. Swoje dochody oszacowała na 800 zł z umowy o pracę. Uzasadniając wniosek powołała się na trudną sytuację finansową. Powiada, że do wypłaty otrzymuje 690 zł. Nieruchomość rolna nie przynosi dochodów. W budynku gdzie mieszka z synem korzystają tylko z jednego pokoju. Resztę zajmuje wujostwo, którym przysługuje służebność do korzystania z pomieszczeń. Miesięcznie przeznacza na prąd 50 zł, na gaz 80 zł, na śmieci 20 zł. Do tego dochodzi podatek 14 zł i ubezpieczenie budynków ok. 140 zł rocznie. Dom jest w złym stanie technicznym, wymaga generalnego remontu na który skarżącej nie stać. Twierdzi, że miesięczny koszt utrzymania syna to ok. 300 zł. Podnosi, że z uwagi na trudną sytuacją zmuszona była sprzedać pole, z którego pieniądze zamierza przeznaczyć na remont mieszkania. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym przedmiot skargi opatrzono symbolem "6329" (vide: zarządzenie z 17.02.2014 r. ) opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu pomocy społecznej. W konsekwencji uznania, że strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków - wniosek należało uznać za bezprzedmiotowy a w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło