III SA/Kr 327/12

Kraków, dnia 31 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2012r.nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. Pismem z dnia 21 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o sporządzenie i przesłanie uzasadnienia wyroku zapadłego w sprawie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 8 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. W dniu 14 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik substytucyjny skarżącego adw. A. K. złożyła jego imieniem skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu podała, że ORA wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adw. X. K. zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2013 r., które zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 6 maja br. Tego też dnia adw. X. K. udzielił jej pełnomocnictwa substytucyjnego do zastępstwa S. G. w przedmiotowej sprawie ze skargi kasacyjnej. W dniu 8 maja 2013 r. doszło do zapoznania się pełnomocnika z aktami przedmiotowej sprawy. Pełnomocnik wskazał nadto, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było oczywiście niezawinione przez stronę, ani przez pełnomocnika. Zdaniem pełnomocnika, przyczyna uchybienia terminu najwcześniej ustała dopiero w momencie, kiedy pełnomocnik z urzędu miał możliwość zapoznania się z aktami niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00), o braku winy można mówić tylko w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący działał przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, który o fakcie ustanowienia pełnomocnikiem dowiedział się w dniu 6 maja 2013 r. Następnie podjął on niezbędne czynności w celu skontaktowania się ze stroną i zapoznania się z aktami postępowania. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 marca 2008 r., sygn. akt II FZ 105/08, zgodnie z którym "przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem. Przyjęcie poglądu odmiennego, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej ustaje w dniu, w którym pełnomocnik z urzędu dowiedział się o jego ustanowieniu, praktycznie uniemożliwia mu dochowania terminu wskazanego w art. 86 § 1 u.p.p.s.a.". W tym stanie rzeczy należało uznać, że pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Przyczyna uchybienia terminu, o której mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. ustała w okolicznościach niniejszej sprawy w dniu 8 maja 2013 r., wcześniej bowiem pełnomocnik skarżącego nie miał możliwości zapoznania się ze sprawą ani szansy merytorycznego odniesienia się do niej. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.