III SA/Kr 328/19

WyrokWSA w Krakowie2019-06-25

Skład orzekający: Bożenna Blitek, Janusz Bociąga, Janusz Kasprzycki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy może stwierdzić niedopuszczalność odwołania z powodu braku interesu prawnego strony, nie przeprowadzając merytorycznego badania jej legitymacji procesowej?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy nie może stwierdzić niedopuszczalności odwołania z powodu braku interesu prawnego strony, jeśli twierdzenie strony o posiadaniu takiego interesu opiera się na obowiązującej normie prawnej i wymaga weryfikacji. W takiej sytuacji organ jest zobowiązany rozpoznać odwołanie merytorycznie, a dopiero po przeprowadzeniu postępowania i badaniu interesu prawnego może ewentualnie wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego. Stwierdzenie niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. jest dopuszczalne jedynie w przypadku oczywistego braku legitymacji procesowej, który nie wymaga oceny interesu prawnego.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził niedopuszczalność odwołania A. C. od decyzji Prezydenta Miasta dotyczącej aktualizacji danych ewidencyjnych nieruchomości. Organ uznał, że A. C. nie wykazała swojego statusu strony postępowania, ponieważ nie przedstawiła dokumentów potwierdzających dziedziczenie po zmarłym współwłaścicielu nieruchomości, M. W. A. C. wniosła skargę do WSA, twierdząc, że jest spadkobiercą M. W. i nie została prawidłowo powiadomiona o postępowaniu. WSA uznał skargę za zasadną, uchylając postanowienie organu odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 14 stycznia 2019 r. oraz zasądza od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Janusz Kasprzycki Protokolant specjalista Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 14 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej A. C. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wydział Geodezji Urzędu Miasta prowadził postepowanie w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków, polegającej na zmianie przebiegu granic nieruchomości składającej się z działki nr [...] o powierzchni 0,0941 ha objętej księgą wieczystą [...] położonej w obrębie [...] jednostka ewidencyjna K, a nieruchomościami sąsiednimi położonymi w tym samym obrębie: - objętą księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki nr [...] o pow. 0,0122 ha; - objętą księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki nr [...] o pow. 0,0945 ha; - objętą księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki nr [...] o pow. 0,0404 ha. W związku z tym postepowaniem i okolicznością, że jeden ze współwłaścicieli działki będącej przedmiotem postępowania M. W. zmarł 25 maja 2018 r. Kierownik Referatu tego Wydziału zwrócił się pismem z dnia 22 czerwca 2018 r. do żony zmarłego J. F. – W. o udzielenie informacji o spadkobiercach zmarłego, m. in. przez podanie imion, nazwisk, stopnia pokrewieństwa i adresów. W odpowiedzi na powyższe J. F. – W. złożyła w dniu 11 lipca 2018 r. pisemne oświadczenie, że spadek po zmarłym mężu M. W. nie został jeszcze przeprowadzony i podała, że ona obecnie zarządza "majątkiem nie objętym spadkiem". Pismem z dnia 2 sierpnia 2018 r. zawiadomiono o wszczęciu postępowania w sprawie zmiany przebiegu granic dla działek nr: [...], [...], [...] i [...] obręb [...] jednostka ew. K doręczając zawiadomienie za zmarłego M. W. J. F. – W. Decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] Prezydent Miasta orzekł o aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków, polegającej na zmianie przebiegu granic nieruchomości składającej się z działki nr [...] o powierzchni 0,0941 ha objętej księgą wieczystą [...] położonej w obrębie [...] jednostka ewidencyjna K, a nieruchomościami sąsiednimi położonymi w tym samym obrębie: - objętą księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki nr [...] o pow. 0,0122 ha; - objętą księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki nr [...] o pow. 0,0945 ha; - objętą księgą wieczystą nr [...] składającą się z działki nr [...] o pow. 0,0404 ha, w sposób ustalony i wskazany na gruncie, opisany w protokole z czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych i przedstawiony na szkicu ustalenia granic stanowiącym integralną część ww. protokołu, sporządzonym w dniu 15 lutego 2018 r. przez geodetę uprawnionego, w ramach operatu technicznego wpisanego do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 25 kwietnia 2018 r. pod numerem [...], zgodnie z którym granica została ustalona: - pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] na odcinku od punktu nr [...] do punktu nr [...]; - pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] na odcinku od punktu nr [...] do punktu nr [...]; - pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] na odcinku od punktu nr [...] przez punkt nr [...], gdzie załamuje się i biegnie przez punkt nr [...] do punktu nr [...]. Pismem z dnia 19 października 2018 r. odwołanie wniosła A. C., podając, że jest córką zmarłego M. W. i jego następcą prawnym – spadkobiercą, a więc strona postępowania, która nie została powiadomiona o tym postępowaniu. W odwołaniu wniosła o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. Decyzji Prezydenta Miasta odwołująca zarzuciła w szczególności naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie, tj.: - § 38 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 z późn. zm.), poprzez zaniechanie powiadomienia o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wszystkich właścicieli tych działek w sposób odpowiadający wymaganiom § 38 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia (w szczególności poprzez zaniechanie powiadomienia o tych czynnościach odwołującej), mimo iż możliwe było ustalenie kręgu następców prawnych M. W. oraz ich adresów; - art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nieustalenie kręgu następców prawnych M. W. ujawnionego w operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...], jedn. ewid. K, nr działki [...] o pow. 0,0122 ha, objętą KW nr [...] jako współwłaściciel ww. nieruchomości, a w konsekwencji zaniechanie powiadomienia o wszczęciu postępowania wszystkich stron postępowania, skutkiem czego uniemożliwiono wzięcie udziału w sprawie wszystkim następcom prawnym M. W., w szczególności poprzez zaniechanie powiadomienia odwołującej o wszczęciu ww. postępowania; - art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez zaniechanie powiadomienia stron niniejszego postępowania - wszystkich następców prawnych M. W. (w tym odwołującej) o zebraniu materiału dowodowego w sprawie. Uzasadniając podniesione zarzuty A. C. wyjaśniła, że jest współwłaścicielem działki nr [...] o powierzchni 0,0122 ha jako następca prawny (spadkobierca) M. W. Odwołująca podniosła, że organ l instancji zaniechał ustalenia kręgu właścicieli ww. nieruchomości, ograniczając się do stwierdzenia, iż będący jej współwłaścicielem w 1/8 części M. W. zmarł oraz, że rzekomo postępowanie spadkowe nie zostało przeprowadzone. Następnie, organ l instancji wystąpił do J. F. – W. o złożenie oświadczenia o zarządzaniu spadkiem po M. W., podpisanego przez osobę, która tym spadkiem zarządza. W odpowiedzi do organu l instancji w dniu 11 lipca 2018 r. wpłynęło oświadczenie o zarządzaniu ww. spadkiem podpisane przez J. F. - W. Zdaniem odwołującej, organ zaniechał więc przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego w przedmiocie ustalenia kręgu następców prawnych M. W., mimo istnienia takiej możliwości. A. C. stwierdziła również, że brak jest także dowodów na zastosowanie przez organ l instancji § 38 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. Z uzasadnienia decyzji nie wynika bowiem, że właściciele działek ewidencyjnych zostali powiadomieni o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu tych działek stosownie do treści § 38 ww. rozporządzenia. W szczególności, z uzasadnienia nie wynika, czy zawiadomienia takie zostały skierowane do którejkolwiek ze stron, czy zawiadomienie takie odpowiadało wymaganiom § 38 ust. 2 tego rozporządzenia oraz, czy dochowano wymogów formalnych z § 38 ust. 3 rozporządzenia. Odwołująca oświadczyła, że ona sama nie została powiadomiona o ww. czynnościach mimo, że jako córka M. W. posiadała status jego spadkobiercy stosownie do norm Kodeksu cywilnego. A. C. stwierdziła, że organ nie zawiadomił o wszczęciu postępowania oraz o zebraniu materiału dowodowego w sprawie wszystkich stron postępowania w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ l instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że "zainteresowane strony" zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania oraz możliwości wglądu w zebrane w sprawie materiały celem wypowiedzenia się co do ich treści pismem z dnia 2 sierpnia 2018 r. Odwołująca nie została jednak powiadomiona o powyższym, pomimo posiadania statusu strony w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, jako współwłaściciel nieruchomości nr [...]. A. C. stwierdziła, że brak powiadomienia o toczącym się postępowaniu wszystkich stron postępowania w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi podstawę do wznowienia postępowania na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2019 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.) Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 z późn. zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził niedopuszczalność wniesionego przez A. C. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ II instancji powołał się na treść art. 28 kpa, art. 20 ust. 2 pkt 1a i 1b ustawa z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 z późn. zm.) oraz § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 z późn. zm.). Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podał m.in., że M. W. zmarł, a spadek po nim nie został przeprowadzony. W związku z powyższym Prezydent Miasta wystąpił do domniemanego spadkobiercy zmarłego (żony) o złożenie oświadczenia o zarządzaniu spadkiem podpisanego przez osobę, która tym spadkiem zarządza. W odpowiedzi do organu w dniu 11 lipca 2018r. wpłynęło oświadczenie o zarządzaniu spadkiem po M. W. podpisane przez żonę J. F. - W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził zatem, że A. C. nie została wykazana jako właściciel, władający bądź w innym charakterze w stosunku do działek ewidencyjnych stanowiących przedmiot postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta Miasta pod sygnaturą [...]. Organ II instancji wskazał, że pismem z dnia 4 grudnia 2018 r. zwrócił się do odwołującej o przedłożenie w terminie 7 dni postanowienia spadkowego lub poświadczenia dziedziczenia (oryginał do wglądu) po zmarłym M. W. Do daty wydania decyzji A. C. nie przedłożyła jednak żadnych dokumentów. Organ dodał, że także w wyszukiwarce Rejestr Spadkowy nie ma informacji o przeprowadzonym spadku po M. W. (sądowe stwierdzenia nabycia spadku wydane po 8 września 2016 r.) ani o zawarciu aktu notarialnego - notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia (notarialne akty poświadczenia dziedziczenia sporządzone po 1 marca 2009 r.). W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że ww. okoliczności prowadzą do wniosku, że A. C. nie ma interesu prawnego zarówno do występowania w niniejszym postępowaniu jako strona jak i do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. nr [...]. Organ podkreślił zatem, że podmiot nie posiadający aktualnych praw do nieruchomości będącej przedmiotem postępowania, nie jest stroną w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Z powyższym postanowieniem polskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie zgodziła się A. C. i pismem z dnia 15 lutego 2019 r. wniosła na nie skargę, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonemu postanowieniu A. C. zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, tj. art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nieustalenie kręgu następców prawnych M. W. ujawnionego w operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...], jedn. ewid. K, nr działki [...] o pow. 0,0122 ha, objętą KW nr [...] jako współwłaściciel ww. nieruchomości, a w konsekwencji uznanie, że skarżącej nie przysługuje status strony, skutkiem czego organ w oparciu o art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego błędnie orzekł o niedopuszczalności wniesienia odwołania przez skarżącą. W uzasadnieniu skargi A. C. podniosła, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przyjął za organem l instancji, że postępowanie spadkowe po będącym uprzednio współwłaścicielem nieruchomości M. W. nie odbyło się. Pomimo wpisu w księdze wieczystej w dziale III ostrzeżenia o niezgodności treści KW z rzeczywistym stanem prawnym w zakresie należącego uprzednio do M. W. udziału nr 3, organ uznał, że jedynym podmiotem posiadającym status strony z tytułu udziału we współwłasności nieruchomości jest J. F. – W., która złożyła oświadczenie o zarządzaniu spadkiem po M. W. Skarżąca stwierdziła, że wbrew twierdzeniom organu, w Rejestrze Spadkowym znajduje się wzmianka o sporządzeniu notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia po M. W. (nr wpisu: [...]). Zdaniem skarżącej, możliwe i konieczne było zatem wyczerpujące ustalenie kręgu spadkobierców M. W., czego organ zaniechał. Spadkobiercą M. W. jest m.in. skarżąca. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 z późn. zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu, skarga jest uzasadniona, gdyż wydane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowienie narusza obowiązujące przepisy prawa. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.) - Kodeks postępowania administracyjnego (k.p.a.) oraz przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 z późn. zm.) - Prawo geodezyjne i kartograficzne (pgik). Zgodnie z treścią art. 134 k.p.a.: "Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne." Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych. Podmiotowy charakter mają m.in. przyczyny w postaci braku po stronie wnoszącego odwołanie legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia. Niedopuszczalność stwierdzenia odwołania przez organ odwoławczy w formie postanowienia jest uzasadniona w przypadku, gdy z treści złożonego odwołania wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że wnoszący odwołanie nie ma w sprawie interesu prawnego. O oczywistym braku legitymacji wnoszącego odwołanie można jednak mówić tylko wówczas, gdy ustalenie takie ma obiektywny wymiar i nie wiąże się z potrzebą oceny interesu prawnego. W orzecznictwie przyjmuje się, że w przypadku, gdy podmiot wnoszący odwołanie twierdzi, że zaskarżona decyzja dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązków, organ odwoławczy jest zobowiązany rozpoznać odwołanie. Dla skutecznego wniesienia odwołania wystarczające jest bowiem subiektywne przekonanie podmiotu, że decyzja organu pierwszej instancji dotyczy jego praw lub obowiązków (por. wyrok NSA z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 938/10). Twierdzenie podmiotu wnoszącego odwołanie o posiadaniu przymiotu strony opartego na obowiązującej normie prawnej może zostać zweryfikowane jedynie po przeprowadzeniu postępowania, w którym organ obowiązany jest zbadać, czy istotnie podmiot wywodzi swój interes prawny lub obowiązek z obowiązującego przepisu prawa materialnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, LexisNexis, Wyd. 8, s. 243; uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 1999 r., sygn. akt OPS 16/98 - ONSA 1999/4/119; wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 września 1997 r. sygn. akt II SA/Gd 538/96 - LEX nr 44192; z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1661/06 - LEX nr 425381, z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 316/08 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Po weryfikacji odwołania, wobec stwierdzenia, że osoba wnosząca odwołanie nie posiada w sprawie interesu prawnego lub obowiązku, organ powinien wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego (art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.). Przepis art. 134 k.p.a. nie może więc stanowić podstawy do rozstrzygnięcia, że odwołujący się nie jest stroną postępowania administracyjnego (zob. G. Łaszczyca, Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, LEX/el. 2016, komentarz do art. 134 k.p.a.), gdyż weryfikacja legitymacji procesowej podmiotu wnoszącego odwołanie podlega merytorycznemu badaniu w toku postępowania odwoławczego (vide: wyrok NSA z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 484/15). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie kwestia interesu prawnego skarżącej nie była wcale oczywista i wymagała od organu odwoławczego przeprowadzenia w tej mierze stosownych badań i ustaleń. Zresztą w tym celu organ odwoławczy zwracał się do skarżącej pismem z dnia 4 grudnia 2018 r. o przedłożenie postanowienia spadkowego lub poświadczenia dziedziczenia po zmarłym M. W. Organ II instancji stwierdził również, że w wyszukiwarce Rejestr Spadkowy nie ma informacji o przeprowadzonym spadku po M. W. (sądowe stwierdzenia nabycia spadku wydane po 8 września 2016 r.) ani o zawarciu aktu notarialnego - notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia (notarialne akty poświadczenia dziedziczenia sporządzone po 1 marca 2009 r.). Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie organu. Także organ I instancji w toku postępowania zwracał się do J. F. – W. (żony M. W.) o udzielenie informacji o spadkobiercach M. W. i doręczenie postanowienia sądu o nabyciu spadku względnie aktu poświadczenia dziedziczenia, a w przypadku braku powyższych o udzielenie informacji o spadkobiercach. W odpowiedzi J. F. – W. nadesłała oświadczenie z dnia 11 lipca 2018 r., w którym podała, że spadek po jej zmarłym mężu nie został jeszcze przeprowadzony i że zarządza ona "majątkiem nie objętym spadkiem". Wszystkie te okoliczności spowodowały, że skarżąca nie została uznana za stronę postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu, stanowisko organu II instancji jest nieprawidłowe. Zgodnie z treścią art. 28 k.p.a.: "Art. 28. Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek." W ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne ustawodawca określił podmioty uprawnione do złożenia wniosku o aktualizację informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 2a pkt 2 pgik: "Art. 24. 2a. Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania." Z kolei art. 20 ust. 2 pkt 1 pgik stanowi, że: "Art. 20. 2. W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także: 1) właścicieli nieruchomości, (...)" Z powyższego wynika zatem, że stronami postępowania o aktualizację informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków są właściciele nieruchomości, a to oznacza, że w przypadku śmierci właściciela czy współwłaściciela nieruchomości – jego następcy prawni czy po formalnym przeprowadzeniu postepowania spadkowego – spadkobiercy. Sąd stwierdza, że z akt wynika, iż jednym ze współwłaścicieli działki nr [...] był M. W., który zmarł 25 maja 2018 r. Jak wynika z aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 22 sierpnia 2018 r. (Repertorium A Numer [...]) spadek po M. W. na podstawie ustawy nabyli: J. F. – W. w ¼ części, J. W. w ¼ części, A. C. w ¼ części oraz J. K. w ¼ części. Powyższy akt poświadczenia dziedziczenia został zarejestrowany w systemie teleinformatycznym do prowadzenia Rejestru Spadkowego już w dniu 22 sierpnia 2018 r. Oznacza to, że przed wydaniem decyzji organu I instancji postępowanie spadkowe po zmarłym M. W. było zakończone i organ ten miał możliwość ustalenia jego spadkobierców. Również organ II instancji miał możliwość zweryfikowania w ten sam sposób twierdzeń skarżącej o przysługującej jej legitymacji strony bez konieczności wzywania jej o nadesłanie postanowienia spadkowego lub poświadczenia dziedziczenia po zmarłym M. W. Prawdą jest, że skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie organu II instancji o nadesłania ww. dokumentów. Nie pozbawiło jej to jednak przymiotu bycia spadkobiercą M. W. W związku z powyższym Sąd uznał, że organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., gdyż nie podjął wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nie zebrał w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego co doprowadziło go do błędnego ustalenia, że skarżąca nie ma interesu prawnego i nie przysługuje jej status strony postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. orzekł – jak w pkt I wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.) – jak w pkt II wyroku. Na zasądzone koszty składają się wpis sądowy w kwocie 100 zł, wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło