III SA/Kr 330/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-04-19

Skład orzekający: Referendarz Sądowy Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu, który korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA, powinien zostać umorzony?
Ratio decidendi
Postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych zostało umorzone, ponieważ skarżący korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA, który dotyczy spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej, a sprawa o zatrzymanie prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu została zakwalifikowana jako sprawa z zakresu pomocy społecznej.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zatrzymania prawa jazdy. Wskazał, że jego wynagrodzenie jest objęte zajęciem komorniczym z tytułu egzekucji świadczeń alimentacyjnych. Mimo trudnej sytuacji finansowej, sąd umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy, uznając, że skarżący korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych na innej podstawie prawnej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych wywołane wnioskiem skarżącego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych wywołane wnioskiem skarżącego. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację uwidoczniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami. Podała, że należy do nich mieszkanie o powierzchni 36 m2. Dochody wspólnego gospodarstwa domowego określił łącznie na 3100 zł wyjaśniając, że składa się na to 2800 zł emerytury ojca i 300 zł z prac zleconych skarżącego. Uzasadniając swoje starania podniósł, że wynagrodzenie jakie otrzymuje z prac zleconych jest objęte zajęciem komorniczym z tytułu egzekucji świadczeń alimentacyjnych. Skarżący nie posiada oszczędności. Ojciec skarżącego z otrzymywanej emerytury przeznacza ok. 1500 zł na opłaty związane z utrzymaniem mieszkania oraz 400 zł na koszty leczenia siebie i małżonki. Resztę rodzicie przeznaczają na jedzenie, ubrania i zaspokojenie podstawowych swoich potrzeb. Matka skarżącego nie pracuje, nie otrzymuje zasiłku, pozostaje na wyłącznym utrzymaniu męża. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym przedmiot skargi opatrzono symbolem "6329" opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu pomocy społecznej. Skoro zaś skarżący korzysta w sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) ppsa, to w stosunku do jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należało orzec jak w sentencji działając na podstawie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło