III SA/Kr 331/04

Syg.akt III SA/Kr 331/04 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na zaświadczenie Burmistrza Gminy z dnia 10 lutego 2004r. postanawia skargę odrzucić. Skargą z dnia [...] kwietnia 2004r. J. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydane przez Burmistrza Gminy w dniu 10 lutego 2004r. zaświadczenie, wnosząc o stwierdzenie jego nieważności. W skardze zarzucił, że zaskarżone zaświadczenie wydane zostało z naruszeniem przepisów kpa oraz zasad określonych w orzeczeniu NSA z 23 marca 2001r., III S.A. 259/00. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie, albowiem organem właściwym do stwierdzenia nieważności przedmiotowego zaświadczenia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a nadto skarżący nie wykazał interesu prawnego w niniejszej sprawie, albowiem zaświadczenie nie zostało wydane na jego wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na zaświadczenie wydane przez Burmistrza Gminy. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone niniejszą skargą zaświadczenie Burmistrza Gminy pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ono bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowane jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Istotą wydawanych w postępowaniu administracyjnym zaświadczeń jest to, że nie mają one w ogóle charakteru aktów administracyjnych władczo rozstrzygających o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego. Zaświadczenie jest jedynie czynnością materialno-techniczną, w której organ urzędowo poświadcza określone fakty. Z tego względu zaświadczenie nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Orzeczenia NSA, na które powołuje się skarżący wywodząc z niego tezę o dopuszczalności zaskarżenia zaświadczenia do sądu administracyjnego dotyczy nie samych zaświadczeń, a postanowień wydawanych w postępowaniu dotyczącym wydawania zaświadczeń. Na postanowienia takie przysługuje skarga zgodnie z treścią art. 3 §2 pkt 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie zmienia to jednak zasady niedopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego samego zaświadczenia. Zaświadczenie jako akt jedynie urzędowo poświadczający fakty, ma tylko znaczenie dowodowe. Jest dokumentem urzędowym, a więc przemawia za nim domniemanie prawdziwości. To domniemanie można jednak obalić za pomocą innych dowodów. Moc dowodowa zaświadczenia trwa zatem tak długo, dopóki nie zostanie obalona za pomocą innych dowodów. Od zaświadczenia nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, można jedynie przeprowadzić przeciw niemu przeciwdowód w postępowaniu administracyjnym (art. 76§3 kpa), ewentualnie złożyć od niego skargę w trybie skarg i wniosków lub też żądać wydania nowego zaświadczenia. Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi w przedmiocie unieważnienia zaświadczenia przez sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność - zaświadczenie Wójta Gminy nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.