III SA/Kr 334/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Wojewody z dnia 5 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwojgiem małoletnich dzieci. Określając swój majątek uwidoczniła, że nie ma żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżąca oszacowała w ten sposób, że pozostając jeszcze do dnia 24 maja br. na urlopie macierzyńskim otrzymuje 1400 zł przechodząc zaś po tej dacie na urlop wychowawczy otrzyma 400 zł. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że sama wychowuje dwoje dzieci, jest w trakcie rozwodu, mąż uchyla się od płacenia alimentów. Z przedstawionego spisu stałych wydatków wynika, że za gaz płaci 100 zł, za prąd 70 zł, za telefon 20 zł, za wodę i śmieci 60 zl. Do tego dochodzi 150-200 zł za lekarstwa, 40-60 zł za leczenie stomatologiczne, 120 zł za logopedę, 70-80 zł za posiłki szkolne, ok. 30 zł klasowego. Na artykuły spożywcze wydaje po 400-600 zł a koszt zakupu ubrań szacuje na około 120-150 zł. Na wezwanie przedstawiła kopie dokumentów źródłowych w postaci faktur i rachunków za prąd, gaz, wodę, wywóz nieczystości a niezależnie od tego z własnej także faktury za zakupione lekarstwa, żywność, środki czystości. Nadto dołączyła kopię umowy o pracę i zaświadczenia o wysokości zarobków. Wyjaśniła, że matka jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w urzędzie pracy jako osoba poszukująca pracy natomiast ojciec pracuje dorywczo w związku z czym raz pracę ma a innym nie. Podała, że nie pobiera żadnych zasiłków rodzinnych ponieważ mąż czyni jej w tym trudności. Ma zasądzone alimenty na syna ale od grudnia ubiegłego roku mąż ich nie płaci. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (art. 245 §2 ppsa) o ile wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z wolą ustawodawcy wniosek o przyznanie prawa pomocy (art. 243 ppsa) powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o jej stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach. Dokładność owych danych stopniowana jest przeświadczeniem sądu (referendarza), że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący. Takie jest bowiem rozumienie wyrażenia "wykazać" oparte na regułach semantycznych języka polskiego, które oznacza 1. «udowodnić, przedstawić coś w sposób przekonywający; pokazać, unaocznić» (...) 2. «dać czemuś wyraz; przejawić, pokazać, uzewnętrznić» (...) 3. «ujawnić, stwierdzić coś» wykazać się — wykazywać się «udowodnić, że ma się kwalifikacje, umiejętności, uprawnienia do czegoś; okazać dokumenty coś stwierdzające; wylegitymować się». (por. Słownik języka polskiego PWN, opracowany autorsko przez Redakcję Słowników Języka Polskiego PWN wydany w latach 1978-1981 pod redakcją naukową prof. Mieczysława Szymczaka.). Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca złożyła oświadczenia na wymaganym formularzu. Wezwana udzieliła dodatkowych wyjaśnień, dotychczasowe twierdzenia poprała zaś kopiami przedstawianych dokumentów źródłowych, które stanowią obiektywne świadectwo przedstawionych w nich danych. Ponieważ informacje tam zawarte uzupełniają relację skarżącej, złożone przez nią oświadczenia należy uznać za wystarczające Niewielkie nieścisłości pozostają bez znaczenia. Sytuacja skarżącej tak jak ją obrazuje nie jest łatwa. Skoro na dochód jej gospodarstwa domowego składają się niewielkie kwoty otrzymywane w tracie trwania urlopu macierzyńskiego to nie należy ona do osób zamożnych zwłaszcza gdy równocześnie nie dysponuje jakimś majątkiem czy zasobami pieniężnymi. Nie można też tracić z pola widzenia, że dochody skarżącej zamykając się raptem w kwocie około 1400 zł muszą wystarczyć na opłacenie stałych wydatków i bieżące utrzymanie jej oraz dwójki dzieci. Suma ta w rozbiciu na osobę w rodzinie lokuje się w okolicach kryterium ubóstwa wyznaczanego przepisami ustawy o pomocy społecznej. Na pomoc rodziców nie specjalnie może zaś liczyć skoro matka jest osobą bezrobotną a źródłem zarobkowania ojca są prace dorywcze. W tej sytuacji należało skarżącej udzielić wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a w związku z tym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.