III SA/Kr 338/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 grudnia 2016r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. A. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 grudnia 2016r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Skargę, o której mowa powyżej skarżący nadał w placówce pocztowej w dniu 21 lutego 2017r. bezpośrednio na adres WSA w Krakowie. Wobec powyższego faktu, tut. Sąd po wpłynięciu skargi przesłał przedmiotową skargę do właściwego organu odwoławczego tj. Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 23 lutego 2017r. (potwierdzenie nadania znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, a ponadto na skardze widnieje adnotacja Kierownika Sekretariatu o wykonanych czynnościach w tym zakresie). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017r., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wskazać również należy na fakt dodania z dniem 1 czerwca 2017r. § 4 do art. 53 p.p.s.a., zgodnie z którym termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. W tym kontekście zauważyć jednak trzeba, że regulacja ta została dodana przez art. 9 pkt 3 lit. d ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. (Dz.U.2017.935) o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, zmieniającej tę ustawę z dniem 1 czerwca 2017r. Wobec powyższego nie można tracić z pola widzenia art. 17 ww. ustawy, który stanowi, że: "1. Do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym". Natomiast ust. 2 ww. art. 17 wskazuje, że: "Przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy". W przedmiotowej sprawie zaskarżony akt (tj. wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego decyzja z dnia 30 grudnia 2016r.) wydany został przed dniem 1 czerwca 2017r., podobnie sama skarga (nadana w placówce pocztowej w dniu 21 lutego 2017r.) zostały złożone przed wejściem w życie nowelizacji ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższych rozważań podać trzeba, że w przedmiotowym przypadku zastosować należało przepisy dotychczas obowiązujące. Zatem zastosowanie będzie miała regulacja z art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017r., wskazująca w § 1, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Nie będzie miał więc zastosowanie dodany do art. 53 p.p.s.a. § 4, zgodnie z którym termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. Na gruncie niniejszego przypadku, decyzja stanowiąca przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie, sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia została doręczona skarżącemu w dniu 23 stycznia 2017r. (dowód zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych). Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi, przypadał na dzień 22 lutego 2017r. Zatem ów dzień był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Co prawda skarżący nadał w dniu 21 lutego 2017r. w urzędzie pocztowym skargę, jednakże uczynił to z uchybieniem trybu, bowiem skarga została nadana bezpośrednio do Sądu. Powyższe spowodowało, że Sąd zobligowany był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło w dniu 23 lutego 2017r., zatem ów dzień należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi. Mając powyższe ustalenia faktyczne na uwadze Sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 23 lutego 2017r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był dzień 22 lutego 2017r., skutkuje jej odrzuceniem. Konkludując, wskazać należy, iż na gruncie stanu prawnego obowiązującego do dnia 1 czerwca 2017r. w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu, termin do wniesienia skargi zachowany jest jedynie wtedy, gdy Sąd, do którego wniesiono omyłkowo skargę, zdoła ją nadać na adres organu przed upływem wspomnianego trzydziestodniowego terminu. Ewentualne ryzyko przekroczenia ww. procesowego terminu oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania, tak też stało się w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyni to postanowieniem na posiedzeniu niejawnym.