III SA/Kr 339/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przedłużenia decyzji skargę oddala Uzasadnienie wyroku WSA w Krakowie z dnia 6 grudnia 2007 roku Decyzją z dnia [...] znak: [...], Burmistrz Miasta i Gminy ustalił obowiązek uiszczenia przez M. B. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego usytuowanego na nieruchomości położonej w S. Nr [...] i transport nieczystości ciekłych w ilości 3m3/miesiąc do punktu zlewnego - w kwocie 47,04 zł. + VAT /miesiąc oraz termin uiszczania opłaty za wykonanie tej usługi na 28 dzień każdego następującego po sobie miesiąca. Decyzją tą został także ustalony termin udostępnienia zbiornika bezodpływowego przedsiębiorcy posiadającemu zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych działającemu pod firmą: Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Spółka z o.o. - na czwarty piątek każdego następującego po sobie miesiąca. Przedmiotowa decyzja miała obowiązywać przez okres 1 roku od dnia jej wydania. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, iż M. B. eksploatuje samodzielnie zbiornik bezodpływowy usytuowany na nieruchomości położonej w S. [...], której jest współwłaścicielką. Nie realizuje ustawowego obowiązku zawarcia umowy korzystania z usług w zakresie opróżniania zbiornika bezodpływowego. Nie okazała umowy oraz dowodów uiszczania opłat za w/w usługi. Istotne jest także, iż żaden z podmiotów uprawnionych do prowadzenia działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych nie posiada w wykazie umów umowy z M. B. Burmistrz podkreślił także, iż wskazania wodomierza zainstalowanego przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji oraz Usług Komunalnych określają zużycie wody przez M. B. na 36 m3 w okresie ostatnich 12 miesięcy. Na tej podstawie, stosując procedurę określania ilości odprowadzanych ścieków przewidzianą w art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, póz. 747 z późn. zm.) organ administracji ustalił, iż średnia ilość nieczystości ciekłych odprowadzanych przez M. B. do zbiornika Sygn.akt. III SA/Kr 339/07 bezodpływowego wynosi 3 m3 na miesiąc. Decyzją z dnia [...] znak [...], Burmistrz Miasta i Gminy przedłużył okres obowiązywania tej decyzji od dnia 9 stycznia 2007 roku do dnia 8 stycznia 2008 roku. Uzasadniając tę decyzję Burmistrz Miasta i Gminy stwierdził, iż okres ważności przedłużanej decyzji upływa w dniu 8 stycznia 2006r. Stosownie do art. 6 ust. 10 ustawy decyzja ulega przedłużeniu w drodze decyzji wydawanej z urzędu, na kolejny okres, w razie nie przedstawienia, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji. Organ administracyjny podkreślił, iż M. B. nie przedstawiła takiej umowy, dlatego orzekł o przedłużeniu. Od powyżej decyzji odwołanie złożyła M. B. W uzasadnieniu podniosła, iż przedmiotowa nieruchomość w S., której jest współwłaścicielką, uzbrojona była przez lata w zbiornik nieczystości płynnych. W Gminie przeprowadzono prace w postaci zainstalowania zbiorczej instalacji usuwania nieczystości. Dla każdej nieruchomości wydano zbiorczą decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę, zaś inwestorem było Stowarzyszenie [...], a odpis tejże decyzji miał być doręczony dla właścicielki działek wg. rozdzielnika decyzji. Zdaniem skarżącej bez jej udziału mimo, iż była i jest nadal współwłaścicielką nieruchomości, dokonano tejże inwestycji podłączenia do kanalizacji zbiorczej (niezgodnie z projektem) z której do chwili obecnej korzysta jedynie druga współwłaścicielka. Zdaniem skarżącej zgodnie z pismem Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2005r., właściciele nieruchomości obciążeni są ustawowo bezwzględnym obowiązkiem podłączenia się do czynnej sieci kanalizacyjnej. Skarżąca podkreśliła także, iż w tym konkretnym przypadku warunkiem odebrania przykanalika była likwidacja szamba przez jego zasypanie. Do wykonania przykanalika doszło, natomiast nie dokonano zasypania szamba. M. B. odniosła się także do przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75 poz. 690) wywodząc a contrario, że §34 w zasadzie wyklucza istnienie na działce zbiorników na nieczystości w sytuacji, gdy istnieje podłączenie do sieci kanalizacyjnej. W powyższej sytuacji faktycznej według skarżącej brak jest jakichkolwiek podstaw do obciążania jej, waloryzowania, Sygn.akt. III SA/Kr 339/07 przedłużania terminów i obciążania kosztami eksploatacji zbiornika nieczystości płynnych. Skarżąca stwierdziła ponadto, iż dokonane inwestycje podłączenia nieruchomości do zbiorczej sieci winny zabezpieczać usuwanie nieczystości z całej nieruchomości, która jako taka została do niej podłączona. Nie jej rzeczą jest wyręczanie Gminy i Zakładu Wodociągowego od pełnej realizacji inwestycji poprzez prawidłowe podłączenie ciągu do zbiorówki. Bez wątpienia kierować się powinno w tej sytuacji zasadami zawierania stosownych umów z właścicielami odrębnych lokali położonych na jednej nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją dnia [...], [...], sprostowaną w postanowieniem z dnia [...] [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji SKO stwierdziło, iż zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach [t. j. Dz. U. z 2005, nr 236, poz. 2008 ze zm.] właściciele nieruchomości przy wykonywaniu obowiązku pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi obowiązani są do udokumentowania, w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie, odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, przez okazanie takiej umowy i dowodów płacenia za takie usługi. Rada gminy może określić, w drodze uchwały, w zależności od lokalnych warunków, inne sposoby udokumentowania wykonania tych obowiązków. Określając stawki opłat Rada gminy, stosuje niższe stawki, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny. Może także określając stawki tych opłat stosować zróżnicowane stawki w zależności od gęstości zaludnienia na danym obszarze gminy oraz odległości od miejsca unieszkodliwiania odpadów komunalnych. Gmina jest obowiązana zorganizować odbieranie odpadów komunalnych oraz opróżnianie zbiorników bezodpływowych w przypadku właścicieli nieruchomości, którzy nie zawarli umów. Mając na względzie obowiązujące przepisy organ stwierdził, że skoro skarżąca nie przedłożyła na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji przedmiotowej umowy, decyzja ulega przedłużeniu na kolejny okres zgodnie z art. 6 Sygn.akt. III SA/Kr 339/07 ust. 10 w/w ustawy. Na powyższą decyzję złożyła skargę M. B. kwestionując w ogóle obowiązek naliczania od niej opłat za usuwanie nieczystości ze zbiornika /szamba/ na posesji. Skarżąca stwierdziła, że przyłącz do budynku został wykonany przez współwłaściciela nieruchomości poprzez podłączenie rur od budynku do nowej studzienki, a ona nie ma dostępu do tej dokumentacji. W związku z powyższym wniosła o zobowiązanie Burmistrza do przedłożenia pełnej dokumentacji takiej inwestycji. Nadto skarżąca podniosła, że skoro istnieje jeden przyłącz, to skarżąca -zajmując parter - winna być do niego podłączona. Wtedy poniosłaby koszty oczyszczania stanowiące równowartość ilościowego zużycia wody na parterze. Zdaniem skarżącej istnienie samowoli budowlanej w zakresie podłączenia i budowy kanalizacyjnej powoduje, iż Gmina nie chcąc likwidować swoich nieprawidłowości, ukrywa je i zmusza wydawanymi decyzjami skarżącą do ponoszenia dodatkowych kosztów. W skardze wskazane zostało także, iż od lat toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności tej nieruchomości przed Sądem Rejonowym, w którym to postępowaniu nie wydano orzeczenia co do sposobu zagospodarowania przestrzennego działki gruntowej, na której lokalizacja 2 odrębnych ciągów odbioru nieczystości byłaby absurdem. Niezasadne jest zatem zmuszanie jej do tego decyzjami administracyjnym, jakby w ogóle na gruncie nie istniało nowe podłączenie odbioru nieczystości. M. B. wskazała także na paragraf 34 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, studzienki na nieczystości ciekłe mogą być stosowane tylko na działkach nie mających możliwości przyłączenia do sieci. W odpowiedzi na skargę SKO powtórzyło w całości dotychczasową argumentację w sprawie. Dodatkowo stwierdziło, że właściciele nieruchomości zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu porządku w gminach przy wykonywaniu obowiązku pozbywania się zebranych na nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych obowiązani są do udokumentowania umowy korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną organizacyjną lub przedsiębiorcą posiadającym zezwolenie na prowadzenie tego rodzaju działalności. SKO podkreśliło ponownie, iż to Rada Gminy określa, w Sygn.akt. III SA/Kr 339/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zatem kontrola zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, a więc zgodności z obowiązującym prawem. W ocenie sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja jest bowiem zgodna z prawem. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach [t. j. Dz. U. z 2005, nr 236, poz. 2008 ze zm.]. W art. 6 w/w ustawy wskazano, że właściciele nieruchomości przy wykonywaniu obowiązku pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych obowiązani są do udokumentowania, w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w tym zakresie, odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, przez okazanie takiej umowy i dowodów płacenia za takie usługi. Z ust. 7 tego artykułu wynika, że w wypadku naruszenia tego obowiązku wójt/burmistrz/prezydent wydaje z urzędu decyzję w której ustala obowiązek uiszczania opłat za opróżnianie zbiorników bezodpływowych, ich wysokość, termin uiszczania i termin udostępniania zbiornika. Z ust. 10 tego przepisu wynika natomiast, że decyzja taka ulega przedłużeniu w drodze decyzji wydawanej z urzędu na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi umowy na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji. Po przeprowadzeniu stosownego postępowania wyjaśniającego organy administracyjne ustaliły w niniejszej sprawie, że skarżąca korzysta z bezodpływowego zbiornika nieczystości ciekłych i nie ma zawartej umowy o opróżnianie tego zbiornika. Dlatego też w ocenie Sądu organy prawidłowo zastosowały przytoczony powyżej przepis art. 6 ust. 10 cyt. powyżej ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i zgodnie z tym przepisem orzekły o przedłużeniu decyzji z dnia [...] Sygn.akt. III SA/Kr 339/07 na kolejny okres roczny. W ocenie Sądu pozbawione znaczenia prawnego dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są argumenty zawarte w skardze. Dotyczą one bowiem zagadnień nie związanych z niniejszą sprawą. Odrębną kwestią bowiem jest z jakich powodów część nieruchomości należąca do skarżącej nie jest podłączona do sieci kanalizacyjnej oraz czy to podłączenie przeprowadzono zgodnie z prawem. Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy mają bowiem tylko te okoliczności faktyczne, których spełnienie jest wymagane przez przytoczone powyżej przepisy stanowiące podstawę prawną decyzji, a więc to, że skarżąca korzysta z bezodpływowego zbiornika nieczystości ciekłych i że nie zawarła stosownej umowy na opróżnienie tego zbiornika. To zaś jest niekwestionowane przez skarżącą, co potwierdziła także na rozprawie przed sądem w dniu 6 grudnia 2007r. W ocenie Sądu zatem nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w rozumieniu art. 145 §1 pkt 1 litera a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie nie doszło także do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 §1 pkt 1 litera c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wprawdzie zdaniem Sądu można mieć wątpliwości co do prawidłowości sposobu dokonania przez SKO sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, niemniej jednak zdaniem Sądu jest to wada procesowa nie mająca żadnego wpływu na wynik sprawy. W sposób oczywisty i jednoznaczny bowiem treść wyrzeczenia decyzji wynikała z treści uzasadnienia. Potwierdza to zresztą fakt, że skarżąca na tę decyzję wniosła skargę, potraktowała ją zatem jako decyzję dla niej negatywną, czyli utrzymującą w mocy decyzję organu l instancji. Mając na uwadze przytoczone argumenty należy stwierdzić, że zarzuty skargi nie są uzasadnione, a zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wobec powyższego skarga została oddalona na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji. 6