III SA/Kr 339/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Halina Jakubiec (spr.) Protokolant Agnieszka Sotnicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2009 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Wojewody z dnia 30 stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Zaskarżonym przez A. C. postanowieniem z 30.01.2009r. znak [...] Wojewoda stwierdził, że złożone przez nią odwołanie z 22.12.2008r. od decyzji Starosty z [...] 2008r. znak [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu, przewidzianym w art. 129 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - Kpa (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Jako podstawę prawną powołano art. 134 ustawy Kpa. Postanowienie zapadło w następujących okolicznościach stanu faktycznego: Decyzją z dnia [...] 2008r. znak [...] wydaną w trybie art. 145 § 1 pkt 8 i art. 151 Kpa oraz art. 6 pkt 6 lit. b, art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r., Nr 58, poz. 514), po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z [...] 2008r. znak [...], Starosta uchylił ostateczną decyzję Starosty z [...] 2004r. znak [...] orzekającą o wypłacie skarżącej od dnia 16.07.2004r. świadczenia przedemerytalnego w kwocie zaliczkowej w wysokości 120% zasiłku dla bezrobotnych i odmówił przyznania jej prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 16.07.2004r. z powodu niespełnienia warunków określonych przepisami prawa. W tym samym dniu zostały wydane: postanowienie znak [...] o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie oceny uprawnień A. C. do świadczenia przedemerytalnego, znak [...] o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie świadczenia przedemerytalnego oraz decyzje: znak [...] o przyznaniu skarżącej od dnia 23.07.2004r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z Funduszu Pracy w wysokości 120% kwoty podstawowej zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r., Nr 69, poz. 415) oraz znak [...] o pozbawieniu skarżącej z dniem 23.07.2005r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu wyczerpania ustawowego okresu jego pobierania. Decyzja znak [...] (jak i pozostałe w/w decyzje i postanowienia) została doręczona A. C. w dniu 08.09.2008r. Zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Wojewody w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Pismem z dnia 19.12.2008r. A. C. wniosła do Wojewody za pośrednictwem Starosty odwołanie od w/w decyzji, w którym podniosła zarzuty natury zarówno formalnej jak i merytorycznej, a zwłaszcza zarzut, że organ nie podjął wymaganych czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego celem ustalenia od kiedy powinna nastąpić odmowa przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego oraz, że organ nie poinformował ją o wznowieniu postępowania i w ten sposób uniemożliwił udział w postepowniu i przedstawienie stanowiska w sprawie. Pismem datowanym również na dzień 19.12.2008r. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Po rozpoznaniu tego wniosku Wojewoda wydał w dniu [...] 2009r. postanowienie znak [...] odmawiające przywrócenia A. C. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty znak [...]. W dniu 30.01.2009r. Wojewoda wydał opisane na wstępie postanowienie, w którym stwierdził, że odwołanie skarżącej zostało wniesione z uchybieniem terminu i w związku z tym odmawia się jego rozpoznania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skoro decyzja Starosty z [...] 2008r. znak [...] została doręczona skarżącej w dniu 08.09.2008r. a odwołanie zgodnie z art. 129 § 2 Kpa wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji – to termin na wniesienie odwołania minął w dniu 22.09.2008r. Odwołanie wpłynęło do organu dopiero w dniu 22.12.2008r. Termin do wniesienia odwołania nie został skarżącej przywrócony, co w sumie uzasadnia stwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. C. podkreśliła, że w sprawie w ogóle nie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, powołując się przy tym na okoliczność zaskarżenia do Sądu postanowienia Wojewody z [...] 2009r. znak [...] odmawiającego skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji Starosty i na argumentacje, którą uzasadniła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania a także skargę na to postanowienie. Z drugiej strony stwierdziła, że nie mogła, zachowując należytą staranność, wnieść odwołania od decyzji Starosty z [...] 2008r. znak [...] w terminie i nie można przypisać jej winy w niedochowaniu terminu, ponieważ pozostawała w stanie błędnej świadomości wywołanym działaniem organu administracji publicznej co do sytuacji prawnej skarżącej. Jednocześnie otrzymała bowiem pięć orzeczeń organu w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego i zasiłku przedemerytalnego, których związku i treści nie mogła rozpoznać, w jej ocenie sprzecznych, co przełożyło się ostatecznie na niemożność podjęcia samodzielnej decyzji o wniesieniu odwołania w terminie. Odwołanie złożyła dopiero po porozumieniu się w kwestii otrzymanych orzeczeń z prawnikiem, który wyjaśnił jej istotę rzeczy. Brak jest w związku z tym, w ocenie skarżącej, podstawy do odmowy rozpatrzenia odwołania. W dalszej części skargi A. C. podniosła zarzuty naruszenia przez organ przepisów postępowania w związku z ponownym, po wznowieniu postępowania, rozpatrzeniu kwestii świadczenia przedemerytalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kierując się wskazanymi kryteriami należy stwierdzić, że Sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi A. C. Zgodnie z art. 129 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, a zgodnie z § 2 odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Z akt wynika, że decyzja Starosty z [...] 2008r. znak [...] została doręczona skarżącej w dniu 08.09.2008r. Termin na odwołanie upłynął zatem w dniu 22.09.2008r. Odwołanie wpłynęło do organu dopiero w dniu 22.12.2008r., co oznacza, że po terminie. Wniesienie odwołania po terminie może spowodować dwojakiego rodzaju skutki procesowe. Jeżeli wnoszący odwołanie nie zwrócił się równocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 58 § 2 Kpa, wówczas organ odwoławczy jest obowiązany wydać postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Jeżeli w aktach znajduje się odwołanie wniesione po terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wówczas organ właściwy do rozpatrzenia odwołania musi najpierw wydać postanowienie w sprawie przywrócenia terminu i dopiero kiedy zapadnie ostateczne postanowienie o odmowie przywrócenia terminu - organ może postanowić o uznaniu odwołania za wniesione z naruszeniem obowiązującego terminu. W sprawie zachodzi druga ze wskazanych sytuacji faktycznych. A. C. pismami z dnia 19.12.2008r. wniosła za pośrednictwem Starosty do Wojewody odwołanie od decyzji Starosty znak [...], jak również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania, w sposób wyczerpujący go uzasadniając. Wojewoda podjął czynności zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż w pierwszej kolejności rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu, wydając postanowienie w dniu [...] 2009r. znak [...], którego treścią była odmowa na podstawie art. 58 i 59 Kpa przywrócenia terminu skarżącej do wniesienia odwołania. Nastepnie zostało wydane zaskarżone postanowienie, z datą 30.01.2009r., które w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym należy uznać za prawidłowe. Odwołanie A. C. nie mogło zostać rozpoznane merytorycznie z uwagi na to, że zostało wniesione z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony. Z tego względu Sąd uznając, że postanowienie Wojewody jest zgodne z prawem, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.