III SA/Kr 340/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Tadeusz Wołek WSA Bożenna Blitek Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi M. G. i J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 31 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając na podstawie: - art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267) ; - art.7 b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.2010.1287) - postanowieniem z dnia 31 grudnia 2013 r. nr [...] stwierdził, że odwołanie wniesione przez skarżących M. G. oraz J. G. od decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] z [...] 2012 r., znak: [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organy ustaliły następujący stan faktyczny: w dniu 21 lutego 2012 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie aktualizacji użytków gruntowych na działce nr [...] obręb [...], jednostka ewidencyjna P. Decyzją nr [...] z [...] 2012 r., znak: [...] Prezydent Miasta orzekł z urzędu o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...], jednostka ewidencyjna P polegającej na ujawnieniu w miejsce dotychczasowych użytków według gleboznawczej klasyfikacji gruntów B-PsIV oraz S-PsIV użytku B dla działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni 0,1766 ha. ww. zmiany dokonano w oparciu o faktyczny stan użytkowania na gruncie. W dniu 4 grudnia 2013 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wpłynęło pismo Prezydenta Miasta znak: [...] przekazujące odwołanie skarżących od ww. decyzji wraz z aktami sprawy. Rozpatrując powyższe odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej w przypadku wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu do jej wykonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Skutkiem procesowym wniesienia odwołania po terminie w przypadku gdy wnoszący odwołanie nie zwrócił się równocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania (art. 58 § 2), jest obowiązek po stronie organu administracji publicznej wydania postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy podniósł, iż z akt sprawy przekazanych przez organ I instancji wynika, iż decyzja Nr [...] z [...] 2012 r., znak: [...] została doręczona skarżącym w dniu 4 kwietnia 2012 r. Świadczą o tym zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Z przepisów k.p.a. wynika, iż odwołanie powinno być wniesione w terminie do godziny 24.00 dnia 18 kwietnia 2012 r. Tymczasem odwołanie skarżących zostało złożone na Dzienniku Podawczym Urzędu Miasta w dniu 29 listopada 2013r., o czym świadczy prezentata znajdująca się na ww. odwołaniu. Natomiast samo odwołanie nosi datę 20 listopada 2013 r., a więc data jego złożenia nie może budzić wątpliwości. Konsekwencją ww. okoliczności jest fakt, iż ww. odwołanie zostało wniesione z wyraźnym uchybieniem terminu, określonego w art. 129 § 2 k.p.a., a co za tym idzie nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez organ odwoławczy. Organ wskazał, iż skarżący nie złożyli wniosku o przywrócenie uchybionego terminu z uprawdopodobnieniem braku swej winy w jego niedotrzymaniu, a zatem organ odwoławczy nie był obowiązany kwestii tej uwzględnić z urzędu z tego względu, iż przywrócić uchybiony termin organ może wyłącznie na prośbę zainteresowanych (art. 58 § 1 k.p.a.). Organ podkreślił, iż rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Oznaczałoby to bowiem weryfikację decyzji ostatecznej w postępowaniu odwoławczym (art. 16 k.p.a.). Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący w skardze wnieśli o przywrócenie "terminu do ponownej weryfikacji użytków gruntowych przedmiotowej działki". Skarżący wskazali, iż uchybienie terminu do wniesienie odwołania nastąpiło bez winy skarżących i wynikało z ujawnienia nowych okoliczności, które mają istotny wpływ na wydaną decyzję. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014 r. skarżący podtrzymali skargę i oświadczyli, że nie kwestionują daty doręczenia decyzji z dnia [...] 2012 r. Skarżąca M. G. podniosła, iż odwołanie zostało złożone z opóźnieniem z tego względu, gdyż po zapoznaniu się z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stwierdziła, że teren jest zagrożony osuwiskiem (tj. na działkach, których skarżący są współwłaścicielami) i ta okoliczność spowodowała złożenie odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Mając na uwadze kryterium legalności zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdza , że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestią bezsporną w sprawie jest fakt, iż decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. nr [...] doręczona została skarżącym (każdemu z osobna) w dniu 4 kwietnia 2012 r., a więc 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 18 kwietnia 2012 r. W niniejszej sprawie podstawę prawną wydanego postanowienia stanowią przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego . Analizując przedmiotową sprawę wskazać należy, iż postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest jednak spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 128 k.p.a. wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy , ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 129 k.p.a. odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1 k.p.a.). Prekluzyjny termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona. Z kolei art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zasadą jest, że pisma w postępowaniu administracyjnym doręcza się adresatowi w mieszkaniu osobiście. (art. 42 k.p.a.). Doręczenie w swych skutkach oznacza rozpoczęcie biegu terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. do złożenia odwołania. W niniejszej sprawie skuteczne doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło w dniu 4 kwietnia 2012 r. Wobec powyższego prawidłowe jest twierdzenie Kolegium, iż skarżący nie dotrzymali czternastodniowego terminu do złożenia odwołania, który upłynął w dniu 18 kwietnia 2012 r. skoro odwołanie zostało złożone w organie pierwszej instancji dopiero w dniu 29 listopada 2013 r. Należy podkreślić, że kwestionowana w odwołaniu decyzja organu pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia odwołania. Pouczenie to wskazywało, iż odwołanie należy skierować do organu odwoławczego, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Nadto wniesione przez skarżących odwołanie nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, wniosek taki zawiera dopiero skarga wniesiona do Sądu. Rozpoznając sprawę organ związany jest przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., które, ustanawiają dla organów administracji publicznej obowiązek zebrania i rozpatrzenia w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego oraz właściwej jego oceny. Zdaniem Sądu organ nie naruszył zasad postępowania administracyjnego zawartych w ww. przepisach. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 ) orzekł, jak w sentencji wyroku.