III SA/Kr 343/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 24 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia odrzucić skargę Pismem nadanym listem poleconym w dniu 26 stycznia 2022 r. M. S. wniosła skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 24 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. Skarga nie jest podpisana. W wykonaniu zarządzenia z dnia 3 marca 2022 r. skarżąca została wezwana o usunięcie braków formalnych skargi przez jej podpisanie – w terminie siedmiu dniu pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 marca 2022 r. Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W świetle art. 57 § 1 ab initio i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skarga powinna zawierać podpis strony. Brak podpisu to brak formalny skargi, który powoduje, że nie może ona otrzymać prawidłowego biegu. Brakiem tym jest dotknięta przedmiotowa skarga i – mimo stosownego wezwania – brak ten nie został usunięty w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skarżącej doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 30 sierpnia 2021 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 29 września 2021 r. Skarga wniesiona w dniu 26 stycznia 2022 r. jest zatem spóźniona. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., Sąd postanowił odrzucić skargę.