III SA/Kr 344/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. K. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2010 r. sygn. akt. III SA/Kr 344/10 odrzucającego skargę A. S. na decyzję Dziekana [...] z dnia 2 marca 2010 r. znak [....] w przedmiocie odmowy przyjęcia na II kierunek studiów postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego adwokatowi T. K. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...], kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla skarżącej - po wydaniu przez sąd postanowienia o odrzuceniu skargi (k. 30) - adwokat (k. 110 i n.) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa T. K. (vide: zarządzenie Dziekana ORA z 16 marca 2011 r. k. 127) złożył w dniu 29 marca 2011 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej skarżącej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do wniosku dołączył odpis sporządzonej opinii. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.). Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części i w realiach niniejszej sprawy oświadczenia tej treści zostało złożone przez adwokata. Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. [...]). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku adwokat przedłożył w sądzie odpis sporządzonej opinii a równocześnie z akt sprawy nie wynika by strona zakwestionowała fakt udzielenia jej pomocy prawnej w tej formie, to zachodzą warunki by przyznać adwokatowi należne wynagrodzenie (por. także postan. NSA z 12.07.2004 r. II FSK 1187/04). W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, która odpowiada 50% stawki należnej za czynności adwokackie przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.