III SA/Kr 345/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 października 2007 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] 2007r., nr [...] Starosta podjął postępowanie w sprawie cofnięcia M. W. uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Organ wyjaśnił, iż postępowanie zostało zawieszone do czasu rozpatrzenia odwołania wniesionego przez M. W. od orzeczenia lekarskiego Nr [...] stwierdzającego u niego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Z uwagi na to, że w dniu 20 marca 2007r. do Starostwa wpłynęło orzeczenie z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego postępowanie należało podjąć, gdyż ustąpiły przyczyny jego zawieszenia. Na powyższe postanowienie M. W. wniósł zażalenie, w którym domaga się jego uchylenie, gdyż podjęcie postępowania było przedwczesne. M. W. wyjaśnił, iż pozostaje w stałym leczeniu, a stan jego zdrowia uległ znaczącej poprawie. Uważa, że w najbliższym czasie będzie mógł przedstawić wniosek lekarzy psychiatrów stwierdzający jego zdolność do kierowania pojazdami mechanicznymi. M. W. podniósł również, iż od wielu lat prowadzi działalność gospodarczą, do wykonywania której niezbędny jest mu samochód. Jego zdaniem niniejsza sprawa jest wynikiem działania jego żony, która w ten sposób mści się na nim za brak zgody na rozwód. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 97 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1231 z późn. zm.), postanowieniem z dnia 9 października 2007r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Starosty z dnia [...] 2007r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w całości podzieliło stanowisko organu I instancji, który w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdził, iż po otrzymaniu w dniu 20 marca 2007r. ostatecznego orzeczenia z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi przez M. W., ustała przyczyna zawieszenia postępowania. Organ II instancji wskazał, iż zgodnie z przepisem art. 97 § 2 Kpa, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Jak wynika z akt sprawy przyczyną zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi było wniesienie odwołania M. W. od orzeczenia lekarskiego nr [...] do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego. W wyniku przeprowadzonego badania lekarskiego w trybie odwoławczym zostało wydane orzeczenie lekarskie nr [...], które jest ostateczne w sprawie stwierdzenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi, a zatem ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Organ II instancji wskazał ponadto, iż twierdzenia M. W. dotyczące poprawy jego stanu zdrowia w kwestii istnienia przeciwwskazań zdrowotnych nie zostały poparte stosownym orzeczeniem lekarskim, dlatego nie mogą zostać uwzględnione. Natomiast okoliczności będące podstawą wszczęcia postępowania w celu cofnięcia uprawnień nie są objęte kontrolą organu odwoławczego bowiem niniejsze postępowanie dotyczy kwestii podjęcia postępowania. Skoro przyczyny zawieszenia postępowania ustały, to słusznie organ I instancji podjął zawieszone postępowanie. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się M. W. i wniósł na nie skargę domagając się jego uchylenia i skierowanie sprawy do właściwego organu w celu uzupełnienia materiału dowodowego, zmierzające do uwzględnienia zmian stanu faktycznego, które nastąpiły po wydaniu postanowienia o podjęciu postępowania przez organ l instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa polegające na niesłusznym uznaniu, że ustała przyczyna zawieszenia postępowania, w sytuacji, gdy organ II instancji w dniu wydania postanowienia posiadał informacje dotyczące poprawy stanu zdrowia skarżącego. Zdaniem skarżącego organ II instancji obowiązany był podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez uzupełnienie dowodów bądź zlecenie postępowania organowi, który wydał zaskarżone postanowienie w zakresie uzyskania opinii o aktualnym stanie zdrowia skarżącego, co uzasadnia w dalszym zakresie konieczność zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Do skargi zostało dołączone orzeczenie lekarskie z dnia [...] 2007r. oraz wynik badania elektroencefalograficznego z dnia 2 maja 2007r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Zdaniem Kolegium twierdzeniu skarżącego, iż nadal występuje przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie przeczy stan faktyczny sprawy, z którego bezspornie wynika, iż przyczyną zawieszenia postępowania było wniesienie przez M. W. odwołania od orzeczenia lekarskiego nr [...] do Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego. Odwołanie zostało rozpatrzone, a orzeczenie podjęte w wyniku jego rozpatrzenia zostało przesłane organowi I instancji w dniu 20 marca 2007r., dlatego też Starosta prawidłowo postąpił podejmując zawieszone postępowanie. Zdaniem Kolegium nieuzasadniony jest także zarzut naruszenia zasady prawdy obiektywnej, który w ocenie skarżącego polega na nie przeprowadzeniu postępowania w kierunku uzyskania opinii o aktualnym stanie zdrowia. Podejmując postępowanie organ I instancji dysponował orzeczeniem nr [...], wydanym w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego z dnia 1 marca 2007r. Zarówno w postępowaniu odwoławczym jak też aktualnie skarżący twierdzi, że stan jego zdrowia uległ poprawie, ale nie wskazuje na orzeczenie lekarskie, które zostałoby wydane w trybie w/w przepisu prawa, wskazujące na brak przeciwwskazań do kierowania pojazdami mechanicznymi. Organ podkreślił, iż dla przyjęcia braku wystąpienia przeciwwskazań do kierowania pojazdami nie wystarczy dokumentacja lekarska, ale potwierdzające ten fakt orzeczenie lekarskie wydane właśnie w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym przez uprawnionego lekarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) Kodeks postępowania administracyjnego (K.p.a.) organ prowadzący postępowanie administracyjne obowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak też obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie jest uzasadniona. Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia Sądu jest zasadność podjęcia przez organy administracyjne zawieszonego postępowania w sprawie cofnięcia M. W. uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Przesłanki zawieszenia i podjęcia postępowania administracyjnego zostały uregulowane w art. 97 K.p.a.: "Art. 97. § 1. Organ administracji publicznej zawiesza postępowanie: 1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105), 2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony, 3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych, 4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. § 2. Gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony." Z treści tego przepisu wynika, że organ administracyjny ma obowiązek zawiesić postępowanie m.in. wtedy, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne zostało zawieszone z uwagi na wniesienie przez skarżącego odwołania od orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia [...] 2006r. wydanego przez Ośrodek Medycyny Pracy. Odwołanie to zostało rozpatrzone przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, który w dniu [...] 2007r. wydał orzeczenie lekarskie nr [...] stwierdzające istnienie u skarżącego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. Orzeczenie to zostało przesłane do Starostwa Powiatowego. Tym samym, zgodnie z § 2 art. 97 K.p.a. ustąpiła przyczyna zawieszenia postępowania, a organ I instancji prawidłowo postąpił podejmując postępowanie. Sąd nie oceniał podnoszonych przez skarżącego argumentów dotyczących poprawy jego stanu zdrowia z uwagi na to, iż nie miały one wpływu na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Ocena stanu zdrowia skarżącego dokonana przez organy administracyjne będzie miała natomiast znaczenie w toku głównego postępowania w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a przeto na podstawie powołanych przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.