III SA/Kr 351/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata P. P. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej, ul. [...] K od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy) w tym 27,60 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2012 roku przyznane zostało dla skarżącej E. D. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem z dnia 22 marca 2012 roku Nr [...] wyznaczył do niniejszej sprawy dla skarżącej E. D. pełnomocnika w osobie adwokata P. P., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], K. W dniu 10 kwietnia 2012 roku do tut. sądu wpłynęło pismo adwokata P. P. zawierające wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej, a całkowicie nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Pełnomocnik oświadczył, że nie znajduje podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 grudnia 2011 roku oddalającego skargę E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej, uzasadniając swoje stanowisko w stosownej opinii. Z rozdzielnika przedmiotowego pisma wynika, że zostało ono skierowane również do skarżącej E. D. i Okręgowej Rady Adwokackiej. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 powołanej wyżej ustawy w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. W przypadku, gdy pomoc polega na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, że stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23 %). Mając powyższe na uwadze przyznano wyznaczonemu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną na mocy art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).