III SA/Kr 353/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 czerwca 2009 r. wniosku W. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 10 marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 10 marca 2009 r. Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w sentencji decyzji z dnia 10 marca 2009 r. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania W. P. od decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2008 r. nr [...] nakładającej karę pieniężną 8500 zł stwierdził, że uchyla w części zaskarżoną decyzję. W części następującej po uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że orzeka: 1. uchylić karę pieniężną w wysokości 2000 zł nałożoną decyzją Komendanta Miejskiego Policji za wykonywanie przewozu na potrzeby własnego bez wymaganego zaświadczenia i nałożyć karę pieniężną w wysokości 8000 zł zmieniając przy tym kwalifikację prawną naruszenia na wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji z wyłączeniem taksówek, co stanowi naruszenie przepisu zawartego pod pozycją 1.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym dotyczącego wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia w transporcie drogowym, 2. utrzymać w mocy karę pieniężną nałożoną ww. decyzją w wysokości 6000 zł za wykonywanie przewozu drogowego odpadów innych niż niebezpieczne bez wymaganego zezwolenia, 3. utrzymać w mocy karę pieniężną w wysokości 500 zł nałożoną ww decyzją za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie wystawiania zaświadczenia poświadczającego jego zatrudnienie oraz spełnienie wszystkich wymagań określonych ustawą. W. P. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Podniósł, że wykonanie decyzji spowodowałoby po jego stronie niepowetowaną szkodę, gdyż jego dochody nie pozwalają na zapłatę tak wysokiej kary wymierzonej w wysokości 14 500 zł. W piśmie z dnia 22 maja 2009 r. ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i może spowodować konieczność zaprzestania prowadzonej działalności, która stanowi jego jedyne źródło dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, skarżący we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wskazał okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej. Niewątpliwie określona zaskarżoną decyzją kwota 14 500 zł jest kwotą wysoką i skarżący może mieć problemy z jej zgromadzeniem w krótkim czasie, a konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej można zakwalifikować jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.