III SA/Kr 356/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Asesor WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Butelkowania Naturalnej Wody Mineralnej "[...]" Spółdzielnia Pracy w P. na uchwałę Rady Miasta i Gminy [...] z dnia 30 czerwca 2004r., nr [....] w przedmiocie zgody na używanie nazwy gminy w znaku towarowym postanawia skargę odrzucić. Zakład Butelkowania Naturalnej Wody Mineralnej "[...]" Spółdzielnia Pracy w P. , po uprzednim bezskutecznym wezwaniu Rady Miasta i Gminy [...] do usunięcia naruszenia interesu prawnego w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Miasta i Gminy [...] z dnia 30 czerwca 2004r., nr [...] , w przedmiocie wyrażenia zgody spółce z o.o. [...] z siedzibą w Z. na używanie nazwy gminy w znaku towarowym. Skarżący wniósł o uchylenie uchwały w całości zarzucając, że narusza ona art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 120 i następne ustawy Prawo własności przemysłowej, albowiem Rada Miasta i Gminy [...] nie posiada uprawnień do wyrażania zgody w materii objętej uchwałą. Skarżący podniósł też, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta i Gminy [...] wniosła o jej odrzucenie. W uzasadnieniu stwierdzono, że skuteczność skargi z art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym wymaga spełnienia m.in. przesłanki, że "podejmowane czynności prawne lub faktyczne naruszają prawa osób trzecich" oraz żeby były to sprawy z zakresu administracji publicznej. Zdaniem Rady zaskarżona uchwała nie spełnia tych przesłanek, jest to bowiem rozstrzygnięcie dotyczące konkretnego przedsiębiorcy, decyzja administracyjna, która nie podlega zaskarżeniu do sądu, a jednocześnie nie ogranicza ani nie pozbawia skarżącego żadnych praw. Powołano się także na przepis art. 131 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej z którego wynika uprawnienie rady gminy do wyrażania zgody na posługiwanie się jej nazwą w znaku towarowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawową kwestią w mniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Sąd administracyjny powołany został do kontroli działalności administracji publicznej. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art.3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej i inne akty podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Z treści §3 cytowanego przepisu wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki przewidziane w tych przepisach. Jednym z takich szczególnych przepisów jest art. 101 ustawy o samorządzie gminnym z którego wynika uprawnienie każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej do zaskarżenia takiej uchwały po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Oczywistym jest, co wynika z konstytucyjnej zasady praworządności (art. 7 Konstytucji RP), że wszystkie organy władzy publicznej działać muszą na podstawie i w granicach prawa. Sąd w mniejszym składzie podziela w tym zakresie pogląd prawny wyrażony w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 18.03.2003r., II SA/Wr 2928/02, O SS 2004/1/10, iż zasada ta wiąże także radę gminy. Należy jednak z całą mocą podkreślić, że podejmowane przez radę gminy uchwały mogą mieć różny charakter: mogą dotyczyć nie tylko stosunków administracyjnoprawnych ale także stosunków cywilnoprawnych, mogą mieć charakter generalny lub indywidualny, zewnętrzny lub wewnętrzny, itp. Ta różnorodność charakteru prawnego podejmowanych przez radę gminy uchwał implikuje różne reżimy prawne, którym będą one podlegać. Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie konieczne jest wyróżnianie obok tych uchwał rady gminy, o których mowa w cytowanym powyżej wyroku NSA a więc władczych rozstrzygnięć administracyjnych podejmowanych w ramach przyznanych prawem kompetencji, "innych" uchwał, które takiego charakteru nie mają. W stosunku do nich nie jest wymagana tzw. kompetencja administracyjna, nie mają one bowiem charakteru administracyjnego. Jak wynika z cytowanych powyżej przepisów, bezwzględnym wymogiem ustawowym objęcia uchwał rady gminy zakresem kognicji sądu administracyjnego na podstawie cytowanego powyżej art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 3 §2 pkt 5 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest, by zaskarżana uchwała była podjęta "w sprawie z zakresu administracji publicznej". Tylko zatem takie uchwały podlegać będą kontroli przez sąd administracyjny. Tymczasem zaskarżona niniejszą skargą uchwała Rady Miasta i Gminy [...] dotycząca zgody na posługiwanie się przez spółkę z o.o. [...] z siedzibą w Z. nazwą gminy w znaku towarowym, nie jest ani aktem prawa miejscowego, ani też inną uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej. Dotyczy ona bowiem sfery stosunków cywilno-prawnych, pozostaje zatem poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z Ustawą z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej, materia dotycząca znaków towarowych ma charakter cywilnoprawny. Taki też charakter ma zezwolenie gminy innym podmiotom na zamieszczenie jej nazwy w znaku towarowym (por. np. K. Woryna, "Nazwa miasta na tle dóbr niematerialnych samorządu", Samorząd Terytorialny 2002/9/35). Zaskarżona uchwała nie jest zatem ani decyzją administracyjną ani innym aktem prawnym, którego kontrola byłaby w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Brak więc w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.