III SA/Kr 357/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie : NSA Wiesław Kisiel sprawozdawca WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2006 r sprawy ze skargi S. C. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] 2004 r. Nr : [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej skargę oddala. Sygn. akt III SA/Kr 357/014 UZASADNIENIE W czasie kontroli drogowej przeprowadzonej przez funkcjonariusza Policji w dniu [...] 2003 r. na ul. [...] w [...] (protokół nr [...]) kierujący autobusem [...] M. A. oświadczył, że pojazd należy do S. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Usługi transportowe "[...]" w [...]. M. A. okazał (1) wypis z licencji nr [...], wydanej przez Starostę [...] w dniu [...] 2003 r. (ważna do 2053 r.) na przewóz przez S. C. osób autobusem (karta nr [...]), (2) zezwolenie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] 2002 r. nr [...] ważne do [...] 2003 r. dla P. K., na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym (karta nr [...]), jak również (3) rozkład jazdy nr [...], wydany w dniu [...] 2002 r., aktualizowany w [...] 2003 r. wydany temu samemu przedsiębiorcy P. K. Pismem z dnia [...]2004 r. Dyrektor Departamentu Gospodarki i Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] poinformował Komendanta Powiatowego Policji w [...], że na dzień kontroli w dniu [...] 2003 r. S. C. nie posiadał żadnych zezwoleń na wykonywanie przewozów regularnych na liniach komunikacyjnych. Nie mógł on prowadzić działalności na podstawie zezwolenia Marszałka Województwa [...] z dnia [...]2002 r. nr [...] na wykonywanie przez P. K. regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, ponieważ zezwolenie to utraciło ważność w dniu [...] 2003 r. Na podstawie powyższej dokumentacji sprawy Komendant Miejski Policji w [...] wydał w dniu [...]2004 r. decyzję nr [...], z powołaniem się na art.93 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. nr 125, poz.1371 z późn.zm.). W dniu [...] 2002 r. S. C. wykonywał regularny przewóz osób autobusem bez zezwolenia wymaganego ustawą, czym naruszył art.18 ustawy o transporcie drogowym. Dlatego wymierzona mu została kara pieniężna w wysokości [...],- zł. W swoim odwołaniu S. C. zarzucił organowi administracyjnemu pozbawienie możliwości korzystania z prawa strony udziału w postępowaniu. Podważył również zasadność wymierzenia mu kary, skoro przed dniem kontroli strona podjęła już starania o uzyskanie zezwolenia i taka pozytywna decyzja została wydana w dniu [...] 2004 r. W dniu kontroli strona dysponowała już uzgodnionym rozkładem jazdy. Usługi transportowe były przez stronę świadczone na trasie poprzednio obsługiwanej przez P.K., stosownie do zapotrzebowania pasażerów. Załatwiając sprawę w II instancji [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] na podstawie art.138 § 1 pkt 2 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Art.18 ust.1 ustawy o transporcie drogowym dopuszcza regularny transport osób wyłącznie na podstawie stosownego zezwolenia. Nie można wykonywać przewozów na podstawie zezwolenia dla innego przedsiębiorcy. W dniu kontroli S. C. nie posiadał zezwolenia i dlatego prawidłowo organ I instancji ustalił, że strona dopuściła się naruszenia prawa. Wysokość kary wyznaczona została w pkt 1.2.1. załącznika do ustawy o transporcie drogowym. W skardze do sądu administracyjnego strona zarzuciła organom administracyjnym naruszenie w toku kontroli drogowej art.55 ust.1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Zdaniem strony przepis ten dopuszcza kontrolę drogową tylko w obecności przedsiębiorcy. M. A. kierujący autobusem w czasie kontroli, nie miał upoważnienia do reprezentowania przedsiębiorcy. Decyzja II instancji jest nieprawidłowa, albowiem organ II instancji nie ustosunkował się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Kara jest nieadekwatna do istotnych okoliczności, skoro w dniu kontroli były już złożone wszystkie dokumenty wymagane dla wydania zezwolenia. Odpowiadając na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i odwołał się do swej wcześniejszej argumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie Nieprawidłowo strona oceniła prawne znaczenie dla niniejszej sprawy zezwolenia wydanego dla P. K.. Decyzja ta nie tworzyła uprawnienia dla S. C., a co więcej – utraciła ona moc wiążącą jeszcze przed dniem przeprowadzenia kontroli. Dlatego prawidłowo organy administracyjne ustaliły, że w dniu [...] 2003 r. strona prowadziła przewóz osób bez wymaganego zezwolenia. Całkowicie chybiony jest zarzut naruszenia w toku postępowania administracyjnego art.55 ustawy o transporcie drogowym, skoro kontroli nie przeprowadzał Główny Inspektor Transportu Drogowego, lecz funkcjonariusz Policji działający w trybie art.89 ust.1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Specyfika kontroli drogowej została uwzględniona przez prawodawcę, który nakazał w art.87 ustawy o transporcie drogowym aby kierujący pojazdem w czasie całej podróży posiadał przy sobie niezbędne dokumenty i okazał j w czasie kontroli. Ten przepis też został naruszony i stało się tak nie z powodu zaniedbania kierowcy, ale z braku takiego zezwolenia z przyczyn za które odpowiedzialność ponosi przedsiębiorca. Nie powinien był rozpoczynać świadczenia usług do czasu otrzymania zezwolenia. Pozostałe ustalenia faktyczne, na jakich oparły się organy wydające decyzje administracyjne w niniejszej sprawie, nie zostały przez stronę Skarżącą w ogóle zakwestionowane. Strona powoływała się w odwołaniu i w skardze na postępowanie toczące się w dniu przeprowadzenia kontroli, które zakończyło się jednak dopiero w dniu [...] 2004 r., tj. w 1½ miesiąca po dniu kontroli. Tymczasem fakty te w niczym nie podważają skutków prawnych wykonywania przez stronę w dniu [...] 2003 r. transportu osób bez wymaganego zezwolenia, albowiem żadne złożenie wniosku o wydanie decyzji i żadne czynności ją poprzedzające nie zastępują końcowej decyzji. Rozstrzygające znaczenie ma jedynie fakt, że w dniu [...] 2003 r., gdy przeprowadzono kontrolę drogową, strona nie miała zezwolenia na wykonywany regularny przewóz osób autobusem. Sąd dostrzega uchybienia proceduralne, jakich dopuścił się organ administracyjny działający w I instancji przez to, że po zakończeniu w [...] 2004 r. postępowania wyjaśniającego nie wyznaczył stronie terminu na zapoznanie się z materiałem dowodowym (art.81 K.p.a.). Jednakże uchybienie to nie miało to wpływu na wynik sprawy i nie uzasadnia uwzględnienia skargi. Ani w odwołaniu, ani w skardze strona nie podważyła kluczowego w sprawie ustalenia faktycznego, tj. nie wykazała się zezwoleniem ważnym w dniu [...] 2003 r. Strona przedstawiła obszerne wyjaśnienia, które jedynie potwierdziły prawidłowość tego ustalenia faktycznego. Z tego zaś ustalenia faktycznego organy administracyjne wyprowadziły prawidłowy wniosek, że S. C. prowadził w dniu [...] 2003 r. działalność z naruszeniem zakazu art.18 ust.1 ustawy o transporcie drogowym, a to z kolei nakazało wymierzenie kary przewidzianej w art.93 ust.1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. nr 125, poz.1371 z późn.zm.) w zw. z pkt 1.2.1. ustawy. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U. 2004, nr 162, poz.1692 i 2005, nr 94, poz.788).