III SA/Kr 36/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Strona skarżąca - A S.A. wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 września 2016 r., w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody. Utrata zezwolenia na sprzedaż alkoholu przez skarżącą spowoduje bowiem konieczność wymówienia umowy o pracę ok 12 pracownikom z uwagi na znaczące obniżenie dochodów osiąganych z działalności sklepu znajdującego się na terenie stacji paliw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę zasadności wstrzymania aktu uznaniu Sądu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.). Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa wydanej decyzji, bądź też, że do odwrócenia skutku jej wykonania nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Okoliczności takie w ocenie Sądu nie zostały przez wnioskodawcę w tej sprawie wskazane. Strona skarżąca wskazała jedynie, że brak wstrzymania wykonania decyzji doprowadzi do zwolnienia ok. 12 pracowników, natomiast w żaden sposób nie uprawdopodobniła przedstawionych przez siebie okoliczności. Przede wszystkim skarżący nie wskazał ile osób zatrudnia w sklepie, czy zajmują się one obsługą sklepu czy również obsługą stacji benzynowej, jakie są dochody sklepu i jaka część tych dochodów pochodzi ze sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 4,5 % do 18 % zawartości alkoholu. W związku z tym Sąd nie miał możliwości ocenić, czy ograniczenie asortymentu sklepu o ww. napoje rzeczywiście doprowadzi do zwolnienia aż 12 pracowników. Natomiast Sąd musi mieć wiedzę nie tylko o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności ale także mieć możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. W tej sytuacji Sąd nie miał podstaw by przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt sprawy. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Sąd, działając na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji