III SA/Kr 362/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 maja 2016 r. w sprawie ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2015 r. nr: [...] w przedmiocie przekazania odwołania organowi pierwszej instancji postanawia utrzymać w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 maja 2016 r., sygn. akt: III SA/Kr 362/16. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 maja 2016 r. umorzono postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz oddalono wniosek Z. Ś. o ustanowienie adwokata. W ustawowym terminie wnioskodawca złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sprzeciw od powyższego rozstrzygnięcia. Z. Ś. został wezwany przez Sąd, w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) do uzupełnienia wniosku o udzielenie prawa pomocy poprzez: udokumentowanie miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem rodziny przez nadesłanie kserokopii rachunków i faktur obrazujących wysokość czynszu, opłat za energię elektryczną, gaz lub innych opłat za media za ostatni okres rozliczeniowy, jak również stałych opłat innego rodzaju (np. związanych z leczeniem), wskazanie źródeł utrzymania skarżącego oraz jego rodziny, w tym przedłożenie stosownych zaświadczeń lub oświadczeń o wysokości dochodu, przedłożenie zaświadczenia z właściwego urzędu pracy o nadanie statusu osoby bezrobotnej, przedłożenie kserokopii decyzji o przyznaniu zasiłków lub innych świadczeń dla skarżącego lub członków jego rodziny, przedłożenie wyciągu z rachunku bankowego skarżącego obrazującego historię transakcji z trzech ostatnich miesięcy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem negatywnych skutków procesowych. W odpowiedzi na powyższe, wnioskodawca w piśmie dnia 21 czerwca 2016 r., nie uzupełnił swojego wniosków poprzez wskazanie stosownych danych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., 718 ze zm.), od postanowień dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Rozpoznając sprzeciw sąd wydaje postanowienie, w którym kwestionowane orzeczenie zmienia albo utrzymuje w mocy, o czym orzeka na posiedzeniu niejawnym – art. 260 § 1 oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący we wniesionym sprzeciwie zakwestionował umorzenie postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów oraz nieprzyznanie mu adwokata, podnosząc, że spełnia wszelkie kryteria prawa pomocy, pozostając osobą ubogą. Sąd zwraca uwagę, że ustawodawca, ustanawiając przesłankę udzielenia wsparcia w art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (ustanowienia adwokata) wskazał, że jest nią brak dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, zaznaczając jednocześnie, że wykazanie powyższego spoczywa na wnioskodawcy. Zdaniem Sądu Referendarz Sądowy prawidłowo uznał, że skarżący nie zrealizował obowiązku wskazanego w cytowanym wyżej przepisie, uniemożliwiając Sądowi realną ocenę sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny. Skarżący, zgodnie z treścią przepisu art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został zobowiązany do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy w terminie do 7 dni od otrzymania wezwania. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych wyjaśnień, które spełniałyby rolę oświadczenia wystarczającego do oceny rzeczywistego stanu majątkowego, możliwości płatniczych skarżącego i jego rodziny. Sąd nie może zastąpić w tym zakresie wnioskodawcy, występując do innych organów o przedłożenie stosownych dokumentów. Zwraca też uwagę nieścisłość, jaka pojawia się w oświadczeniach skarżącego. Ogólnie rzecz ujmując, z przedstawionego przez skarżącego stanu rzeczy wynika nierealna sytuacja, że trzyosobowa rodzina pozostawiona jest bez jakiegokolwiek dochodu. Wobec powyższego, Sąd utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Referendarza Sądowego, uznając je za prawidłowe, również w części umarzającej postępowanie w zakresie żądania zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż sprawy dotyczące pomocy społecznej objęte są ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych (art. 239 § 1 pkt 1 lit. a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie przepisu art. 260 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.