III SA/Kr 366/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz Sędziowie: WSA Waldemar Michaldo (spr.) WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. S.K. w N na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia przy uczestnictwie B sp. z o.o. w N oraz C Sp. z o.o. w K z dnia 7 lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odwołania w sprawie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 27 grudnia 2017 r. [...], II. zasądza od Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych). W dniu 25 lipca 2017 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (zwanego dalej także: organem lub Dyrektorem OW NFZ) ogłosił postępowanie konkursowe nr [...], prowadzone w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: rehabilitacja lecznicza w zakresie: fizjoterapia ambulatoryjna, na okres od dnia 1 października 2017 r. do dnia 30 czerwca 2022 r. Oferty należało złożyć do dnia 17 lipca 2017 r. W postępowaniu złożono 3 oferty, a oferentami byli: 1) A sp. z o.o. sp.k., ul. M, N, 2) B sp. z o.o., ul. K, N (oferta złożona na trzy miejsca udzielania świadczeń tj.: N ul. K, P, ul. K, Z), 3) C sp. z o.o., ul. P, K (oferta złożona na miejsce udzielania świadczeń: ul. T, N). Rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło w dniu 22 września 2017 r., a w wyniku przeprowadzonego postępowania wybrano oferty: B sp. z o.o. w N oraz C sp. z o.o. w Krakowie. Pismem z dnia 29 września 2017 r. A sp. z o.o. sp.k. w N (zwana dalej także Skarżącą lub Spółką) wniosła odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania w trybie konkursu ofert z dnia 22 września 2017 r. nr [...]. W uzasadnieniu odwołania Spółka podniosła, że jak wynika z ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w trybie konkursu ofert - termin składania ofert w przedmiotowym postępowaniu upływał w dniu 17 lipca 2017 roku. W związku z tym wątpliwości Skarżącej budzi możliwość spełnienia przez oferenta C sp. z o.o. z siedzibą w K wielu z ocenianych warunków skoro dopiero w dniu 13 lipca 2017 r. została wpisana do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą pod adresem w N przy ul. T jednostka organizacyjna oferenta C sp. z o.o. z siedzibą w K pod nazwą B (Ip. 4), jak również pod tym samym adresem zostało wpisane w tym samym dniu sześć innych jednostek organizacyjnych tego oferenta tj. Pracownia Fizjoterapii (Ip. 113), Pracownia Fizjoterapii Dziecięca (Ip. 114), Zespół Rehabilitacji Domowej (Ip. 115), Poradnia Rehabilitacyjna (Ip. 116), Poradnia Geriatryczna (Ip. 117) oraz Poradnia Chorób Wewnętrznych (Ip. 118). Spółka zwróciła również uwagę na to, że lokal położony w N ma powierzchnię ok. 60 m2, a zatem nie ma fizycznej możliwości, aby przy takiej powierzchni lokalu, uwzględniając zakres świadczeń, zarówno jeżeli chodzi o wymiar czasowy (czas pracy zakładu), wymiar podmiotowy (ilość personelu), jak również przedmiotowy (konieczność umieszczenia w miejscu udzielania świadczeń, czy w tej lokalizacji sprzętu i aparatury medycznej tj. urządzeń wytwarzających impulsowe pole elektromagnetyczne o wysokiej częstotliwości, wanien do masażu wirowego kończyn górnych i dolnych, zestawu do kriostymulacji parami azotu oraz wymogi dotyczące pomieszczeń tj. sala gimnastyczna stanowiąca odrębne pomieszczenie, basen rehabilitacyjny, kriokomora, przebieralnia dla świadczeniobiorców stanowiąca osobne pomieszczenie), oferent C sp. z o.o. z siedzibą w K mógł spełniać wszystkie, czy nawet większość ww. ocenianych warunków wskazanych w załączniku nr 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 201 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru oferty w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tabela nr 1 - rehabilitacja lecznicza, przedmiot postępowania: fizjoterapia ambulatoryjna, kryterium jakość - kategoria 1 i 2, kryterium dostępność - kategoria 1). Ponadto Skarżąca uważa, że możliwość realizacji świadczeń leczniczych jest również ograniczona innymi działalnościami tego oferenta pod adresem w N przy ul. T, o czym świadczą wspomniane już dokonane w dniu 13 lipca 2017 roku wpisy do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą aż siedmiu jednostek organizacyjnych pod tym samym adresem. Spółka A wskazała także, że stosownie do treści załącznika nr 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 201 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru oferty w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (kryterium jakość, kategoria pozostałe warunki) wskazano, iż oceniany warunek dotyczący prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego fizjoterapeutów przez podmiot wpisany na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia specjalistycznego w dziedzinie fizjoterapii dotyczy prowadzenia szkoleń w jednostce. Zdaniem Spółki zweryfikowania wymaga zatem, czy oferent C sp. z o.o. z siedzibą w K otrzymał punkty za spełnianie tego warunku, a jeżeli tak, to na jakiej podstawie, skoro nie ma możliwości, aby w jednostce organizacyjnej tego oferenta prowadzone było w/w szkolenie. Zdaniem odwołującej Spółki, weryfikacji wymaga również, czy oceniane certyfikaty oferenta C sp. z o.o. z siedzibą w K (tabela nr 2, II -jakość, Ip. 1 lub 2) w okresie związania ofertą dotyczyły jednostki organizacyjnej w N. To samo dotyczy realizacji przez tego oferenta warunku realizacji na podstawie umowy procesu leczenia świadczeniobiorców, który może być uwzględniany jedynie w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie (tabela nr 2, IV - ciągłość, Ip. 1-3). Zastrzeżenia Spółki wzbudził także sposób prowadzenia negocjacji, który – jej zdaniem - nie był właściwy. Poza bowiem informacją dotyczącą miejsca w rankingu odwołujący jako oferent zaproszony do negocjacji nie otrzymali żadnych innych danych oraz propozycji. W związku z powyższym decyzja oferenta dotycząca zarówno obniżenia ceny, jak i propozycji odnośnie liczby punktów była dziełem przypadku i została podjęta na oślep. Zdaniem Skarżącej, naruszony został jej interes prawny, przejawiający się w tym, że jej ofertę wyprzedził oferent C sp. z o.o. z siedzibą w K, który ze względu na wskazane powyżej okoliczności, nie mógł spełniać w okresie związania ofertą większości ocenianych warunków. Ponadto, z porównania możliwości uzyskania określonej ilości punktów za poszczególne oceniane warunki dotyczące Spółki oraz oferenta C sp. z o.o. z siedzibą w K, wynika, że z dużym prawdopodobieństwem oferent C sp. z o.o. z siedzibą w K otrzymał bezzasadnie punkty za oceniane warunki, których nie był w stanie fizycznie spełnić, jak również za warunki dotyczące oferenta, a nie ocenianej jego jednostki organizacyjnej. Wskutek powyższego oferta Skarżącej nie została wybrana, co skutkować będzie brakiem możliwości realizowania przez nią umowy o udzielanie świadczeń finansowanych ze środków publicznych przez kolejne 5 lat, gdyż na taki okres zostanie zawarta z umowa z oferentami wybranym w zaskarżonym postępowaniu. Pismem z dnia 23 października 2017 r. A sp. z o.o. sp.k. w N uzupełniła swoje odwołanie podnosząc, że z udostępnionej dokumentacji wynika, że oferent B sp. z o.o. z siedzibą w N w zakresie dotyczącym oferty Gabinet [...] N K z tytułu kryterium ciągłości otrzymał maksymalną ilość punktów tj. 6 punktów (przyznawane podmiotowi, który w dniu złożenia oferty realizuje na podstawie umowy proces leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie nieprzerwanie od 10 lat), mimo, że z formularza ofertowego w danych identyfikacyjnych oferenta wskazano, że spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 24 lipca 2015 r. W ocenie Skarżącej, B sp. z o.o. z siedzibą w N w zakresie dotyczącym oferty Gabinet [...] N K w dniu złożenia oferty nie realizowało więc na podstawie umowy procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie nieprzerwanie od 10 lat. Skarżąca stwierdziła również, że z treści wyniku weryfikacji oferenta z dnia 4 sierpnia 2017 r. dotyczącego oferenta C sp. z o.o. nie wynika, aby weryfikacja przeprowadzona była pod adresem w N przy ul. T, gdyż w dokumencie tym zawarty jest jedynie adres siedziby spółki (K, ul. P), co może sugerować, że weryfikacja została przeprowadzona w tym właśnie miejscu. Ponadto zdaniem Spółki, oferta C sp. z o.o. z siedzibą w K nie spełniała wymogu przewidzianego w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopad 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej, aby przy wejściu do obiektu znajdowały się dojazdy oraz dojścia dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową. Trudno bowiem przyjąć, aby "ruchoma płyta drewniana", o której mowa w wyniku weryfikacji oferenta w dniu 4 sierpnia 2017 r. stanowiła dojazd do obiektu dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową w rozumieniu powołanego powyżej rozporządzenia. Tym bardziej, iż osoby kontrolujące same zakwalifikowały w protokole "ruchomą płytę drewnianą" jako brak w zakresie dostępu dla osób z niepełnosprawnością ruchową, do którego uzupełnienia zobowiązał się oferent. W opinii Skarżącej, późniejsze urządzenie tego dojazdu nie może decydować o spełnianiu tego warunku w całym okresie związania ofertą, w szczególności na dzień upływu terminu składania ofert. Dodatkowo Spółka podniosła, że obowiązujące przepisy nie przewidują "tymczasowego dostępu" dla osób z niepełnosprawnością ruchową, o jakim mowa w wyniku weryfikacji oferenta. Skarżąca uważa zatem, że ze względu na brak dojazdu dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową przy wejściu do obiektu oferta spółki C sp. z o.o. powinna zostać odrzucona. Wątpliwości Skarżącej wzbudziły również certyfikaty C sp. z o.o., w szczególności certyfikat [...] w zakresie dotyczącym lokalizacji w N przy ul. T zarejestrowany w dniu 14 lipca 2017 r. Spółka zwróciła uwagę, że wszystkie jednostki organizacyjne zakładu leczniczego działające pod adresem w N przy ul. T zostały wpisane do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą z datą 13 lipca 2017 r. i ta data została wskazana jako data rozpoczęcia działalności przez te jednostki organizacyjne. Zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę procedury certyfikacyjne, nie ma najmniejszej możliwości, aby podmiot, który w danej lokalizacji w dniu 13 lipca 2017 r. rozpoczął działalność, dzień później tj. w dniu 14 lipca 2017 r. uzyskał certyfikat dla danej lokalizacji. To samo dotyczy certyfikatu [...], który wprawdzie został wycofany przez oferenta, jednak brak symbolu akredytacji jednostki akredytującej budzi uzasadnione wątpliwości co do pochodzenia przedłożonego dokumentu. Ponadto Skarżąca zauważyła, że pierwotnie załączone certyfikaty nie zawierały pełnych danych lokalizacji w N przy ul. T, co również podważa wiarygodność przedłożonych certyfikatów. Spółka A podtrzymała również zawarty w odwołaniu zarzut, iż nie ma fizycznej możliwości realizacji świadczeń przez oferenta C sp. z o.o. w zakresie objętym ofertą w lokalu w N przy ul. T, gdyż lokal ten ma powierzchnię tylko ok. 60 m2. Poza tym możliwość realizacji świadczeń leczniczych jest również ograniczona innymi działalnościami tego oferenta pod adresem w N przy ul. T, o czym świadczą dokonane w dniu 13 lipca 2017 r. wpisy do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą aż siedmiu jednostek organizacyjnych pod tym samym adresem. Skarżąca zwróciła przy tym uwagę, że w ramach weryfikacji A sp. z o.o. sp.k. została zakwestionowana przez kontrolujących faktycznie urządzona sala gimnastyczna, która ze względu na sposób jej wydzielenia nie została potraktowana jako odrębne pomieszczenie. Zdaniem Spółki, brak jest zatem możliwości zorganizowania wszystkich ocenionych pozytywnie warunków dotyczących jakości - sprzęt i aparatura medyczna lub pomieszczenia w zakresie oferty C sp. z o.o. Decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1793 ze zm., zwanej dalej u.ś.o.z.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, zwanej dalej k.p.a.), Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie Spółki od rozstrzygnięcia postępowania nr [...]. Uzasadniając swoje stanowisko Dyrektor OW NFZ wyjaśnił, że oferta Spółki uplasowała się w rankingu końcowym na trzeciej pozycji, a do zawarcia umowy wybrano dwóch oferentów posiadających potencjał wykonawczy, który pozwolił na wyczerpanie wartości ogłoszonego postępowania. Organ podkreślił, że różnica punktów w kryterium Jakości, gdzie oferenci wybrani do zawarcia umowy uzyskali odpowiednio 10 pkt i 1 pkt więcej od Skarżącej, była czynnikiem, który zadecydował o rozstrzygnięciu przedmiotowego postępowania. Na kryterium Jakości składa się potencjał wykazany przez oferentów m.in.: personel, sprzęt, posiadane certyfikaty, odpowiedzi udzielone na pytania ankietowe. Dyrektor OW NFZ wskazał, że oferta Skarżącej otrzymała mniejszą ilość punktów za kryterium Jakość bowiem oferenci wybrani do zawarcia umowy udzielili pozytywnych odpowiedzi ankietowych m.in. na dodatkowe pytania ankietowe dotyczące personelu i sprzętu. Poza tym oferent B sp. z o. o. otrzymał 6,000 pkt w kryterium Ciągłości, ponieważ w dniu złożenia oferty realizował proces leczenie świadczeniobiorców na podstawie umowy nieprzerwanie od 10 lat w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej. Odnosząc się do kwestii braku możliwości spełnienia przez C sp. z o.o. wielu ocenianych warunków z uwagi na wpisanie w dniu 13 lipca 2017 r. do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą jednostki organizacyjnej tego oferenta Dyrektor OW NFZ stwierdził, że wpis do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą jednostki organizacyjnej oferenta C sp. z o.o. przy ul. T nastąpił w dniu 13 lipca 2017 r., a zgodnie § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1372 ze zm.), oferent, który deklaruje spełnianie warunku podlegającego ocenie jest obowiązany go spełniać przez cały okres realizacji umowy, chyba że przepisy rozporządzenia stanowią inaczej. Zdaniem organu, skoro oferent złożył swoją ofertę w dniu 17 lipca 2017 r., to komisja konkursowa nie miała podstaw do stwierdzenia, że na dzień złożenia oferty nie spełniał warunków podlegających ocenie zgodnie z ogłoszeniem przedmiotowego postępowania. Odnosząc się z kolei do kwestii powierzchni lokalu położonego w N przy ul. T organ zaznaczył, że załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej określa warunki lokalowe dotyczące wyposażenia i pomieszczeń miejsca udzielania świadczeń wskazując wykaz sprzętów, które każdy oferent musi wykazać, aby jego oferta podlegała ocenie komisji konkursowej. Rozporządzenie to nie określa natomiast wielkości pomieszczeń przeznaczonych do realizacji świadczeń, dlatego też nie było to kryterium podlegające ocenie komisji konkursowej. Organ podkreślił, że choć oferent C sp. z o.o. nie wyraził zgody na wykonanie dokumentacji fotograficznej, to jednak szczegółowa weryfikacja miejsca udzielania świadczeń przez tego oferenta wykazała spełnianie warunków wymaganych dotyczących pomieszczeń i sprzętu. Zdaniem organu, zarzut uzyskania przez oferenta C sp. z o.o. punktów za oceniane warunki, których nie był w stanie fizycznie spełnić, jak również za warunki dotyczące oferenta, a nie ocenianej jego jednostki organizacyjnej, należy uznać za bezpodstawny. Dyrektor OW NFZ stwierdził, że wszystkie oferty w postępowaniu nr [...], zostały złożone na obszar terytorialny: [...] – N, [...] – N i odnośnie tego obszaru podlegały ocenie komisji konkursowej. Dyrektor OW NFZ odniósł się również do twierdzeń Spółki o konieczności, zweryfikowania czy oferent C sp. z o.o. z siedzibą w K otrzymał punkty za spełnianie warunku dotyczącego prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego fizjoterapeutów przez podmiot wpisany na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalistycznego w dziedzinie fizjoterapii". Organ wskazał, że oferent C sp. z o.o. nie prowadzi w jednostce szkolenia specjalizacyjnego fizjoterapeutów jako podmiot wpisany na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie fizjoterapii i nie otrzymał punktów za ten wymóg. Odnosząc się do zarzutu Spółki odnośnie niewłaściwego sposobu prowadzenia negocjacji Dyrektor OW NFZ wyjaśnił, że negocjacje stanowią niejawną część postępowania konkursowego, dlatego komisja konkursowa może poinformować oferenta jedynie o ilości złożonych ofert oraz jego pozycji w rankingu otwarcia. Oferent w oparciu o przedstawiony w swojej ofercie potencjał podejmuje decyzję dotyczącą ilości punktów oraz ceny za punkt. Organ wskazał, że w rankingu otwarcia oferta Skarżącej znalazła się na 3 pozycji i taka też informacja została przekazana podczas spotkania negocjacyjnego. Spółka otrzymała 5,000 pkt za kryterium Ceny, ponieważ w formularzu ofertowym określiła cenę za punkt rozliczeniowy w wysokości 1,05 zł, która stanowiła cenę oczekiwaną, zgodnie z ogłoszeniem postępowania nr [...]. W trakcie negocjacji Spółka miała możliwość obniżyć proponowaną przez siebie cenę za punkt o maksymalnie 10%. Oferent podjął decyzję o obniżeniu ceny do 0,94 zł i tym samym uzyskał 10,000 pkt za kryterium Ceny, a w łącznej liczbie punktów uzyskał 57,000 pkt. Organ zaznaczył, że pozycja Spółki w rankingu nie uległa jednak zmianie, ze względu na większą liczbę punktów uzyskanych w pozostałych kryteriach oceny ofert przez dwóch oferentów wybranych następnie w rozstrzygnięciu do zawarcia umów. Odnosząc się do zarzutu, że oferent B sp. z o.o. z siedzibą w N w zakresie dotyczącym oferty Gabinet [...] N K nie realizowało na podstawie umowy procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie nieprzerwanie od 10 lat Dyrektor NFZ podniósł, że oferent ten zawarł z SPZOZ umowę cesji, czyli umowę przeniesienia praw i obowiązków wynikających z zawartej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na osobę trzecią, w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej. Dyrektor OW NFZ wyjaśnił, że wyraził zgodę na przeniesienie praw i obowiązków wynikających z umowy w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej. B sp. z o.o. przejęło więc z dniem 1 sierpnia 2009 r, od SPZOZ w Likwidacji (kod świadczeniodawcy: [...]) prawa i obowiązki wynikające z umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej, obowiązującej od 1 marca 2007 r, dlatego otrzymało 6,000 pkt za realizację na podstawie umowy procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie nieprzerwanie od 10 lat. W odpowiedzi na zarzut Spółki, że z treści wyniku weryfikacji oferenta z dnia 4 sierpnia 2017 r. dotyczącego oferenta C sp. z o.o. nie wynika, aby weryfikacja przeprowadzona była pod adresem w N przy ul. T, ponieważ w dokumencie tym zawarty jest jedynie adres siedziby spółki (K, ul P), Dyrektor OW NFZ stwierdził, że w protokole z weryfikacji oferenta wpisywany jest adres głównej siedziby oferenta i taki sam adres widnieje na oznaczeniu oferty podmiotu. Natomiast weryfikacja zawsze odbywa się w miejscu udzielania świadczeń, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie. Organ podkreślił, że w postępowaniu nr [...] weryfikacja oferenta C sp. z o.o. dotyczyła miejsca udzielania świadczeń ul. T, N. Za bezzasadny organ uznał zarzut nieodrzucenia oferty C sp. z o.o. z uwagi na nie spełnienie przez ten podmiot wymogu przewidzianego w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej, tj. posiadanie dojazdu dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową przy wejściu do obiektu. Dyrektor OW NFZ wskazał, że rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej przewiduje wymóg zainstalowania dojazdu dla osób z niepełnosprawnością ruchową, jednak nie wskazuje specyfikacji dojazdów lub dojść dla osób z niepełnosprawnością ruchową. Poza tym weryfikacja oferenta nie wykazała, że dojazdu nie było w ogóle, lecz wykazała "podjazd tymczasowy w postaci płyty drewnianej". Weryfikujący miejsce udzielania świadczeń w N przy ul. T uznali, że wskazane jest by podjazd miał charakter stały, co zostało przez oferenta niezwłocznie wykonane i udokumentowane. Organ podkreślił, że przesłanki odrzucenia oferty muszą być oceniane ściśle, a odrzucenie oferty z powodu opisanego braku byłoby możliwe tylko w sytuacji, gdyby przy wejściu do budynku nie było w ogóle dojazdu, natomiast brak dojazdu o charakterze stałym w konkretnym usytuowaniu - nawet uznanym przez weryfikujących ofertę za wskazane, np. z powodów ergonomicznych - nie byłoby wystarczające do odrzucenia oferty z tego powodu. Organ wskazał jednocześnie, że należy odróżnić uzupełnienie oferty od złożenia wyjaśnień przez oferentów. Zgodnie z § 18.1. zarządzenia nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie warunków postępowania dotyczącego zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (ze zm.) oferent może uzupełnić złożoną przez siebie ofertę pod warunkiem, że oddział Funduszu otrzyma pisemne powiadomienie o uzupełnieniu oferty przed upływem terminu składania ofert. Natomiast wyjaśnienia to instytucja przewidziana w § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U z 2014 r. poz. 1980 ze zm.), czyli już w trakcie trwania postępowania i na tej podstawie komisja konkursowa przyjęła wyjaśnienia oferenta dotyczące dojazdu dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową. Organ podkreślił przy tym, że wyjaśnienie nie dotyczyło zasobów wykazanych w formularzu ofertowym, tj. sprzętu wskazanego w złożonej ofercie (formularzu ofertowym), który nie może podlegać uzupełnieniu na późniejszym etapie konkursu ofert. Odnosząc się do wątpliwości Skarżącej co do certyfikatów C sp. z o.o. Dyrektor OW NFZ wyjaśnił, że w związku z wykazaniem w ofercie podmiotu C sp. z o.o. certyfikatów ISO, komisja konkursowa wezwała tego oferenta do dostarczenia certyfikatów ISO 9001 oraz ISO 27001 opatrzonych symbolem akredytacji jednostki akredytującej oraz właściwym adresem miejsca udzielania świadczeń. W odpowiedzi pismem z dnia 10 sierpnia 2017 r. oferent oświadczył, że jedynie wykazany w formularzu ofertowym certyfikat ISO 9001 jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej. Dodał również, że drugi z wykazanych w ofercie certyfikatów, czyli Certyfikat 27 001 nie jest opatrzony symbolem akredytacji. W związku z powyższym oferent otrzymał 1,000 pkt jedynie za posiadanie Certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością w lokalizacji ul. T, N. Certyfikat 27 001 nie został uznany przez komisję konkursową za spełniający wymagania określone w § 6 ww. rozporządzenia. Organ podkreślił, że pozytywnie oceniony Certyfikat ISO 9001 został zarejestrowany w dniu 14 lipca 2017 r. i wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji, ma zastosowanie w przedmiocie postępowania, na który złożono ofertę, a także obejmuje miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie, czyli ul. T, N. Organ podkreślił przy tym, że certyfikaty wykazane przez oferenta podlegały ocenie i weryfikacji komisji konkursowej, a postępowanie komisji w tym zakresie było prawidłowe. Natomiast w toku niniejszego postępowania odwoławczego nie ma możliwości dokonania ponownej oceny złożonych ofert, jako że leży to w gestii komisji konkursowej. Organ wskazał również, że Skarżąca złożyła w dniu 1 grudnia 2017 r. w Prokuraturze Rejonowej zawiadomienia o podejrzeniu "popełnienia przestępstwa z art. 273 k.k. poprzez załączenie przez C sp. z o.o. z siedzibą w K (...) dokumentów w postaci certyfikatów wystawionych przez P sp. z o.o.", które w ocenie Spółki stanowią "poświadczenie nieprawdy co do okoliczności mających znaczenie prawne". Ponadto zawiadomienie dotyczy również podejrzenia popełnienia przestępstwa z art. 271 k.k. przez P sp. z o.o., poprzez wydanie dla rzecz C sp. z o.o. certyfikatów (...) stanowiących poświadczenie nieprawdy co do okoliczności mających znaczenie prawne". Spółka złożyła również zawiadomienie o "podejrzeniu popełnia przestępstwa z art. 271 k.k. poprzez poświadczenie przez pracowników Narodowego Funduszu Zdrowia Oddział Wojewódzki (...) w dokumencie z dnia 4 sierpnia 2017 roku zatytułowanym "Wynik weryfikacji oferenta " nieprawdy co do istnienia pomieszczeń pozwalających na udzielanie świadczeń przez C sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie w lokalu użytkowym w N przy ul. T zgodnie z ofertą, (...) a zatem co do okoliczności mających znaczenie prawne". Organ stwierdził, że odniósł się do tych zarzutów w niniejszej decyzji, a zwłaszcza kwestii weryfikacji oferentów w miejscu udzielania świadczeń oraz kryteriów ocen certyfikatów ISO dołączonych do ofert w przedmiotowym postępowaniu. Niezależnie od powyższego organ podniósł, że oferta C sp. z o.o. z tytułu przedłożonych certyfikatów uzyskała tylko 1,000 punktów, a więc - biorąc pod uwagę ocenę punktową pozostałych ofert – nawet hipotetyczne nieprzyznanie tego punktu ofercie C sp. z o.o. nie miałoby wpływu na wybór ofert do zawarcia umów w wyniku rozstrzygnięcia postępowania nr [...]. Dyrektor OW NFZ dodał, że nie uwzględnił wniosku Skarżącej o zawieszenie postępowania ze względu na złożone przez nią zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i w dniu 11 grudnia 2017 r. wydał postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego. W ocenie organu, okoliczności będące przedmiotem ww. zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstw nie stanowią zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 k.p.a. Organ wziął również pod uwagę fakt, że zawieszenie przedmiotowego postępowania odsunęłoby w czasie rozpatrzenie odwołania od rozstrzygnięcia postępowania nr [...], a tym samym w dłuższym okresie wstrzymana zostałaby możliwość zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z oferentami wybranymi do zawarcia umów w ww. postępowaniu. Podsumowując Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził, że odniósł się do wszystkich elementów kwestionowanych przez Skarżącą, zbadał wszystkie okoliczności istotne dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia oraz dokonał oceny dowodów, z uwzględnieniem wszystkich twierdzeń i zarzutów Spółki. W ocenie organu w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa w tym zakresie obowiązujących, w tym w szczególności zasady równego traktowania oferentów biorących udział w postępowaniu. Wszyscy świadczeniodawcy byli bowiem jednakowo informowani o jego zasadach na zasadzie równego traktowania, a interes prawny Skarżącej nie został w tym zakresie w żaden sposób naruszony. Dyrektor OW NFZ uznał zatem, że komisja konkursowa nie naruszyła zasad prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a ocena ta skutkuje uznaniem, że nie doszło do naruszenia interesu prawnego Skarżącej i nie ma podstaw do uwzględnienia odwołania. Pismem z dnia 3 stycznia 2018 r. Skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] 2017 r. poprzez uwzględnienie odwołania. W ocenie Spółki, rozbudowane uzasadnienie decyzji z dnia 27 grudnia 2017 r. w istocie rzeczy nie odnosi się w sposób rzetelny i merytoryczny do zarzutów stawianych w odwołaniu, uzupełnionych w kolejnych pismach sporządzonych po zapoznaniu się przez Skarżącą z materiałami postępowania oraz stanowiskiem pozostałych oferentów. Spółka powołała się na treść art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. i stwierdziła, że organ administracyjny był zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi się kierował przy załatwieniu sprawy. Motywy te powinny znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji, ponieważ strony mają prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych wobec nich decyzji. Bez zachowania prawidłowości elementu decyzji jakim jest uzasadnienie, strony zostają bowiem pozbawione możliwości skutecznej obrony swoich słusznych interesów, a także prowadzenia polemiki z organem - zarówno w niniejszym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak też w skardze administracyjnej. Zdaniem Skarżącej, przykładem całkowitego zlekceważenia w/w zasad jest stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu decyzji dotyczące miejsca przeprowadzenia weryfikacji oferenta, że "weryfikacja zawsze odbywa się w miejscu udzielania świadczeń, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie", mimo, że miejsce przeprowadzenia weryfikacji nie wynika z treści wyniku weryfikacji oferenta C sp. z o.o. z dnia 4 sierpnia 2017 r., gdyż w protokole weryfikacji jest podany jedynie adres C spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K przy ul. P, co może sugerować, że pod tym adresem została przeprowadzona weryfikacja. W opinii Spółki to z dokumentu, a nie z uzasadnienia decyzji powinno wynikać, gdzie została przeprowadzona weryfikacja, jak również, który z adresów jest adresem siedziby spółki. Zamiast zatem rozpoznać zarzut odwołującego w tym zakresie i wskazać na podstawie jakich dowodów stwierdził, gdzie była przeprowadzana weryfikacja, organ autorytarnie "podkreślił, że (...) weryfikacja oferenta C sp. z o.o. dotyczyła miejsca udzielania świadczeń ul. T, N". Za niezrozumiałą Skarżąca uznała argumentację organu dotyczącą spełniania przez oferenta C sp. z o.o. wymogu przewidzianego w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej. Spółka podniosła, że zgodnie z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, odrzuca się ofertę, jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2. Zdaniem Spółki, nie ulega zatem wątpliwości, że brak w tym zakresie powinien skutkować odrzuceniem oferty, ponieważ niespełnienie wymogu dotyczącego dojazdów oraz dojść dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową należy poprzez wskazany powyżej przepis art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy do zamkniętego katalogu przewidzianego w tym przepisie. Skarżąca nie zgodziła się również z twierdzeniem organu, że opisany w wyniku weryfikacji z dnia 4 sierpnia 2017 r. (przy założeniu, że miała ona miejsce w N przy ul. T) "podjazd tymczasowy" w postaci "ruchomej płyty drewnianej" był jedynie wyrazem tego, że "weryfikujący miejsce udzielenia świadczeń (...) uznali za wskazane jest, by podjazd miał charakter stały", ponieważ z treści protokołu weryfikacji jednoznacznie wynika, że osoby kontrolujące same zakwalifikowały w protokole "ruchomą płytę drewnianą" jako brak w zakresie dostępu dla osób z niepełnosprawnością ruchową. Zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę treść § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru oferty w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, brak ten nie nadawał się do naprawy, ale kwalifikował ofertę do odrzucenia z przyczyn wskazanych w art. 149 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy. Za nieporozumienie Skarżąca uznała twierdzenie organu, że brak skutkujący odrzuceniem oferty byłby tylko wtedy, gdyby w ogóle nie było dojazdu, gdyż "ruchoma płyta drewniana", o której mowa w wyniku weryfikacji oferenta, nie może stanowić zgodnie z wymogiem przewidzianym w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopad 2013 r. dojazdu do obiektu dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową. Poza tym tymczasowy, prowizoryczny podjazd dla osób niepełnosprawnych w budynku użyteczności publicznej narusza § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skarżąca podtrzymała również swoje zastrzeżenia dotyczące certyfikatu spółki C sp. z o.o., w szczególności certyfikatu [...] w zakresie dotyczącym lokalizacji w N przy ul. T zarejestrowany w dniu 14 lipca 2017 r. Zdaniem Spółki, o ile faktycznie data wydania certyfikatu wskazuje na to, iż certyfikat ten był aktualny w okresie związania ofertą, to jednak data wpisania spółki C sp. z o.o. do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą co do tego miejsca realizacji świadczeń z datą 13 lipca 2017 r. budzi uzasadnione wątpliwości co do pochodzenia przedłożonego dokumentu. Skarżąca zaznaczyła przy tym, że nie można lekceważyć tego zarzutu z uwagi na wartość punktową za w/w certyfikat (1 pkt), ponieważ w przypadku stwierdzenia, że został on podrobiony oraz C sp. z o.o. posłużyła się tym certyfikatem jako podrobionym, z całą pewnością również dyskwalifikowałoby to tego oferenta. Odnośnie kwestii braku możliwości realizacji świadczeń przez oferenta C sp. z o.o. w zakresie objętym ofertą w lokalu w N przy ul. T z uwagi na to, iż lokal ten ma powierzchnię ok. 60 m2, Skarżąca stwierdziła, że jak wynika z treści uzasadnienia decyzji organ w tym wypadku również opiera się jedynie na wyniku weryfikacji z dnia 4 sierpnia 2017 r., a zatem konieczna jest weryfikacja wiarygodności tego dokumentu, w szczególności w zakresie tego, co zostało w nim poświadczone. Spółka jeszcze raz podkreśliła, że nie ma fizycznej możliwości, aby w lokalu w N przy ul. T, biorąc pod uwagę powierzchnie zajmowane przez toalety, w tym również toaletę dla osób niepełnosprawnych, recepcję, przebieralnie i korytarze, zorganizować pomieszczenie, w którym będzie znajdować się diatermia tj. urządzenie wytwarzające impulsowe pole elektromagnetyczne wysokiej częstotliwości, które, stosownie do w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopad 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej wymaga odrębnego pomieszczenia), salę do kinezyterapii, salę gimnastycznej stanowiącej odrębne pomieszczenie oraz pozostałe pomieszczenie, czy pomieszczenia, w których będą znajdować się wanny do masażu wirowego kończyn górnych i kończyn dolnych, zestawu do kriostymulacji parami azotu, czy pozostałe urządzenia i wyposażenie zadeklarowane przez tego oferenta. Dodatkowo Spółka wskazała, że możliwość realizacji świadczeń leczniczych jest również ograniczona innymi działalnościami tego oferenta pod adresem w N przy ul. T, o czym świadczą dokonane w dniu 13 lipca 2017 r. wpisy do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą aż siedmiu jednostek organizacyjnych pod tym samym adresem. Decyzją z dnia 7 lutego 2018 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 154 ust. 6 w zw. z art. 107 ust. 5 pkt 8 u.ś.o.z., Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] 2017 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania oraz odniósł się do zarzutów Skarżącej podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W pierwszej kolejności organ odniósł się do zarzutu niewłaściwego uzasadnienia decyzji z dnia [...] 2017 r. i niewyjaśnienia w treści decyzji zasadności przesłanek oraz wiarygodności i mocy dowodowej protokołu z wizytacji miejsca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej wskazanego w ofercie C Sp. z o.o., tj. ul. T w N. Dyrektor OW NFZ stwierdził, że w treści decyzji nr [...] z dnia 27 grudnia 2017 r. szczegółowo wyjaśnił przesłanki, na których oparł się przy ocenie stanu faktycznego ustalonego w toku postępowania dowodowego, wskazując jednocześnie poszczególne dowody zgromadzone w sprawie w sposób rzetelny i kompletny oraz przypisując im określoną moc dowodową. Organ wyjaśnił, że komisja konkursowa w dniu 4 sierpnia 2017 r. przeprowadziła weryfikację dwóch miejsc udzielania świadczeń odnośnie oferentów biorących udział w postępowaniu: a to A sp. z o.o. sp.k., ul. M, N oraz C sp. z o.o. z siedzibą w K przy ul. P w miejscu udzielania świadczeń: ul. T, N. Zdaniem organu, "Adres" podany w kwestionowanym "Wyniku weryfikacji oferenta" z dnia 4 sierpnia 2017 r., opisuje adres siedziby podmiotu leczniczego, w tym wypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, gdzie siedziba rozumiana jest zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi art. 41 Kodeksu cywilnego, co odpowiada danym adresowym podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym pod nr [...] i wskazanym w części formularza ofertowego (I. DANE IDENTYFIKACYJNE OFERENTA) - nie zaś miejscu udzielania świadczeń, które zgodnie z ofertą (III. WYKAZ MIEJSC UDZIELANIA ŚWIADCZEŃ) wskazano: ul. T, N. Organ nie zgodził się z sugestią Skarżącej, że weryfikacja oferenta mogła odbyć się poza obszarem kontraktowania, tj. przy ul. P w K, choćby z tego względu na to, że zakres terytorialny postępowania nr [...] wskazywał na obszar: [...] - N, [...] – N i Oferta C sp. z o.o., została złożona na miejsce znajdujące się na terenie wskazanym w ogłoszeniu postępowania, tj. ul. T, N. Dyrektor OW NFZ podkreślił, że komisja konkursowa nie posiadała kompetencji aby dokonywać weryfikacji miejsca udzielania świadczeń poza obszarem kontraktowania i w miejscu innym od wskazanego w ofercie. Poza tym w trakcie ponownego analizowania przebiegu postępowania, zespół weryfikujący zgodność stanu zgłoszonego w ofercie ze stanem faktycznym, potwierdził po raz kolejny, że weryfikacja oferenta odbyła się w miejscu udzielania świadczeń, czyli pod adresem ul. T. Również Spółka C pismem z dnia 10 listopada 2017 r. potwierdziła, że weryfikacja prowadzona przez pracowników OW NFZ odbyła się w N przy ul. T. W świetle powyższych okoliczności organ uznał, że całokształt dokumentacji zgromadzonej w sprawie w tym oświadczeń oferenta - C sp. z o.o., a nadto treść wpisów ujawnionych w publicznych rejestrach prowadzonych przez podmioty do tego uprawnione, tj. Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą oraz Krajowym Rejestrze Sądowym - co do których ani komisja konkursowa ani organ nie miały podstaw do kwestionowania prawdziwości danych w nich zawartych - pozwalała przyjąć iż weryfikacja odbyła się w miejscu ul. T, N. W związku z powyższym, zdaniem organu, nie można uznać, iż uzasadniając decyzję nr [...] naruszył art. 107 § 3 k.p.a., co pozwala na stwierdzenie, iż przedmiotowy zarzut jest nieuprawniony. Odnosząc się do kolejnego zarzutu, dotyczącego naruszenia przez komisją konkursową art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z., organ podniósł, że odrzucenie oferty na podstawie ww. przepisu jest możliwe wyłącznie w wypadku jednoznacznego stwierdzenia niespełnienia przez oferenta wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2. Organ wskazał, że celem weryfikacji informacji zawartych w ofercie ze stanem faktycznym komisja konkursowa dokonała w dniu 4 sierpnia 2017 r. oceny warunków realizacji świadczeń pod względem zgodności z wymaganiami określonymi przepisami prawa, a w tym wypadku z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z dnia 12 grudnia 2013 r. ze zm.). Organ stwierdził, że rozporządzenie to przewiduje wymóg zainstalowania dojazdu dla osób z niepełnosprawnością ruchową, jednak nie wskazuje specyfikacji, parametrów czy norm właściwych dla dojazdów lub dojść dla osób z niepełnosprawnością ruchową. Weryfikacja oferenta C sp. z o.o. nie wykazała braku dojazdu dla osób z niepełnosprawnością ruchową, lecz potwierdziła sposób jego urządzenia na dzień 4 sierpnia 2017 r.: podjazd tymczasowy w postaci płyty drewnianej. Zdaniem Dyrektora OW NFZ, powyższe potwierdza spełnienie wymogu określonego załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. Organ zaznaczył przy tym, że zespół dokonujący weryfikacji miejsca udzielania świadczeń w N przy ul. T uznał jednocześnie, iż lepszym rozwiązaniem spełnienia wymogu zapewnienia dojazdu dla osób z niepełnosprawnością ruchową byłby podjazd stały, co zostało przez oferenta niezwłocznie wykonane i wykazane w dokumentacji fotograficznej przesłanej do komisji konkursowej przy piśmie z dnia 7 sierpnia 2017 r. Organ zauważył, że przedmiotowe wyjaśnienie nie dotyczyło zasobów wykazanych w formularzu ofertowym, tj. sprzętu wykazanego w formularzu ofertowym, który nie może podlegać uzupełnieniu na późniejszym etapie konkursu ofert. Składanie wyjaśnień przez oferenta przewiduje bowiem § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U z 2014 r. poz. 1980 ze zm.) i może nastąpić już w trakcie trwania postępowania i na tej podstawie komisja konkursowa przyjęła wyjaśnienia oferenta C sp. z o.o., dotyczące dojazdu dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową do gabinetu fizjoterapii lokalizowanego przez ul. T w N. Organ stwierdził zatem, że weryfikacja stanu faktycznego oraz prawnego odnośnie miejsca udzielania świadczeń pozwalała przyjąć spełnianie na dzień 4 sierpnia 2017 roku przez oferenta C sp. z o.o., warunków wymaganych załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r., a wykonanie podjazdu stałego dla osób z niepełnosprawnością ruchowa czyniło jedynie zadość sugestiom zespołu wizytującego oferenta. Organ podkreślił, że przesłanki odrzucenia oferty muszą być oceniane ściśle, a odrzucenie oferty z powodu opisanego braku byłoby możliwe tylko w sytuacji, gdyby w przy wejściu do budynku nie było w ogóle dojazdu. Natomiast brak dojazdu o charakterze stałym na dzień 4 sierpnia 2017 r. w świetle treści załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. nie może, w ocenie organu, stanowić przesłanki do odrzucenia oferty na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z. Za chybiony Dyrektor OW NFZ uznał zarzut podważający wiarygodność dodatkowo ocenianego (1 pkt) certyfikatu [...] z dnia 14 lipca 2017 r., złożonego przez Spółkę C, w zakresie dotyczącym lokalizacji przy ul. T w N. Organ wyjaśnił, że zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1372 ze zm.) kryterium certyfikatu jest spełnione m.in. jeśli certyfikat wydany przez jednostkę certyfikującą posiadającą akredytację udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez jednostkę akredytującą będącą sygnatariuszem porozumienia o wzajemnym uznawaniu "EA Multilateral Agreement" i jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej oraz certyfikat obejmuje miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie. W związku z wykazaniem w ofercie podmiotu C sp. z o.o., certyfikatów ISO, komisja konkursowa działając na podstawie § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy wezwała oferenta do dostarczenia certyfikatów ISO 9001 oraz ISO 27 001 opatrzonych symbolem akredytacji jednostki akredytującej oraz właściwym adresem miejsca udzielania świadczeń. Pismem z dnia 10 sierpnia 2017r. oferent oświadczył, że jedynie wykazany w formularzu ofertowym certyfikat ISO 9001 jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej. W związku z powyższym oferent otrzymał 1 pkt za posiadanie Certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością w lokalizacji ul. T, N. Certyfikat 27001 nie został uznany przez komisję konkursową za spełniający wymagania określone w § 6 ww. rozporządzenia. Organ podkreślił, że pozytywnie oceniony Certyfikat ISO 9001 został zarejestrowany w dniu 14 lipca 2017 r. i wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji, ma zastosowanie w przedmiocie postępowania, na który złożono ofertę, a także obejmuje miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie, czyli ul. T, N. Odnosząc się do sugestii Skarżącej posłużenia się przez Oferenta C Sp. z o.o., Certyfikatem podrobionym z uwagi na datę wpisu Pracowni fizjoterapii dla lokalizacji ul. T, N do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą (nr księgi rejestrowej [...]) z dniem 13 lipca 2017 r. organ stwierdził, iż formułowany zarzut jest nieuprawniony. Komisja konkursowa dokonując bowiem oceny oferty, w tym również w odniesieniu do miejsca udzielenia świadczeń, może opierać się wyłącznie na dokumentach oraz oświadczeniach, a nadto jest związana treścią danych zawartych w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą oraz Krajowym Rejestrze Sądowym i nie ma podstaw do kwestionowania prawdziwości danych w nich zawartych. Tym samym wydany Certyfikat, co do którego spełnione zostały przesłanki określone w § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. - na miejsce udzielania świadczeń wcześniej zarejestrowane nie może podlegać negatywnej ocenie jedynie z uwagi na zbyt krótki okres rejestracji komórki do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą. Organ podkreślił również, iż oferta C sp. z o.o. z tytułu przedłożonych certyfikatów uzyskała tylko 1 punkt, a więc - biorąc pod uwagę łączną liczbę punktów przyznanych ww. oferentowi, tj. 67 pkt w rankingu końcowym względem oferty Skarżącej, tj. 57 pkt powyższa kwestia pozostawała bez wpływu na ostateczny wynik postępowania. Rozpatrując kolejny zarzut sugerujący brak możliwości realizacji świadczeń przez oferenta C sp. z o.o. w zakresie objętym ofertą w lokalu w N przy ul. T z uwagi na to, iż lokal ten ma niewystarczającą powierzchnię wynoszącą ok. 60 m2 oraz z uwagi na liczbę komórek organizacyjnych zarejestrowanych przez tego oferenta w tym lokalu Dyrektor OW NFZ stwierdził, że brak jest przepisów określających minimalne wymagania w odniesieniu do powierzchni dla pomieszczeń, w których mają być realizowane świadczenia opieki zdrowotnej w przedmiotowym zakresie tj. fizjoterapia ambulatoryjna. Zdaniem organu, prawnie irrelewantna z punktu widzenia prawidłowości oceny spełniania przez Spółkę C w lokalizacji ul. T, N wymogów określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej pozostaje kwestia liczby komórek organizacyjnych zarejestrowanych w niniejszej lokalizacji, co nie przesadza o realizacji świadczeń opieki zdrowotnej w pozostałym zakresie. Ponadto ani komisja konkursowa prowadząca postępowanie, ani organ nie są uprawnione do dokonywania oceny przesłanek, którymi kierował się organ dokonujący rejestracji innych komórek organizacyjnych. Jednocześnie Dyrektor OW NFZ podkreślił, że zarzut dotyczący braku w lokalizacji ul. T w N odrębnego pomieszczenia, w którym znajduje się diatermia jest całkowicie bezpodstawny. Opierając się bowiem na treści protokołu z weryfikacji w dniu 4 sierpnia 2017 r. organ ustalił, iż w tym zakresie spełnione jest wymaganie realizacji przedmiotowych zabiegów w osobnym pomieszczeniu (boksie), o których mowa w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej. W związku z powyższym Dyrektor Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia nie dopatrzył się naruszenia interesu prawnego Skarżącej, nie stwierdził także w postępowaniu komisji konkursowej naruszeń obowiązujących zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłyby - w sposób pośredni lub bezpośredni - skutkować innym rozstrzygnięciem postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert, w szczególności zaś wyborem oferty Spółki. Z powyższą decyzją Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nie zgodziła się A Sp. z o.o. Sp.k. w N i pismem z dnia 9 marca 2018 r. wniosła na nią skargę, domagając się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...]. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie: 1. art. 149 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zw. z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej, poprzez ich nieprawidłową wykładnię lub/i niezastosowanie w niniejszej sprawie, które skutkowało nie odrzuceniem oferty C sp. z o.o., mimo że oferta tego oferenta nie spełniała wymogu przewidzianego w w/w załączniku wobec braku dojazdu oraz dojścia dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową przy wejściu do obiektu w całym okresie związania ofertą, co miało znaczenie dla rozstrzygnięcia postępowania; 2. art. 148 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, poprzez zaniechanie rzetelnego stosowania kryteriów wyboru ofert w toku postępowania, podczas gdy z tego przepisu wynika obowiązek porównania ofert według kryteriów wyboru wymienionych przez ustawodawcę, co miało znacznie dla rozstrzygnięcia postępowania; 3. art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez jego niezastosowanie i niezapewnienie równego traktowania wszystkich oferentów, którzy ubiegali się o zawarcie umowy w przedmiotowym postępowaniu konkursowym, co miało znacznie dla rozstrzygnięcia postępowania; 4. art. 132 ust. 1 i ust. 2, art. 134 ust. 1, art. 148, art. 152 ust. 1 i art. 154 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, poprzez wadliwe uznanie, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie doszło do naruszenia interesu skarżącego oraz zasad postępowania konkursowego w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, mimo że rozstrzygnięcie zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania skutkującym naruszeniem interesu prawnego skarżącego, co wpłynęło na treść zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nr [...] z dnia 27 grudnia 2017 r.; 5. art. 7 i art. 77 k.p.a. polegające na niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, skutkującego niewłaściwymi ustaleniami w zakresie miejsca przeprowadzenia weryfikacji oferenta z dnia 4 sierpnia 2017 r., możliwości uzyskania przez C sp. z o.o. certyfikatu [...] co do lokalizacji w N przy ul. T, w tym podejrzenia posłużenia się przez C sp. z o.o. certyfikatami poświadczającymi nieprawdę, jak również weryfikacji odnośnie możliwości realizacji świadczeń przez oferenta C sp. z o.o. w zakresie objętym ofertą w lokalu w N przy ul. T przy uwzględnieniu, że lokal ten ma powierzchnię jedynie ok. 60 m2, co wpłynęło na treść zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nr [...] z dnia 27 grudnia 2017 r.; 6. art. 80 § 1 k.p.a. przez dokonanie oceny istotnych dla sprawy materiałów dowodowych w oparciu o przesłanki ustalone w toku postępowania, niezgodnie z przepisami prawa oraz wbrew zasadom logiki, w szczególności co do dokumentu "wynik weryfikacji oferenta" z dnia 4 sierpnia 2017 r. oraz certyfikatu [...] w zakresie dotyczącym lokalizacji w N przy ul. T, co wpłynęło na treść zaskarżonej decyzji poprzedzającej jej decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nr [...] z dnia [...] 2017 r. Na poparcie powyższych zarzutów Skarżąca, w uzasadnieniu skargi, przytoczyła te same argumenty co w odwołaniu z dnia 29 września 2017 r., w piśmie z dnia 23 października 2017 r. oraz we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 3 stycznia 2018 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 17 lipca 2018 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wyjaśnił, że członkowie komisji konkursowej dokonujący weryfikacji oferenta C Sp. z o.o. w miejscu wskazanym w ofercie jako lokalizacji udzielania świadczeń w N, ul. T, nie sporządzili dokumentacji fotograficznej, albowiem oferent nie wyraził zgody na jej wykonanie, co znalazło odzwierciedlenie w treści protokołu weryfikacji. Organ podkreślił przy tym, że żaden przepis prawa, czy procedura nie obliguje upoważnionych członków komisji konkursowej dokonujących weryfikacji do sporządzenia dokumentacji fotograficznej, a jedynie do opisu stanu faktycznego w protokole, wedle ustalonego wzoru, stąd też organ, badając zgodność pracy komisji konkursowej z przepisami prawa, nie stwierdził, albowiem stwierdzić nie mógł, jakiegokolwiek uchybienia w tym zakresie. Organ nie miał również podstaw, by kwestionować rzetelność i obiektywizm członków komisji dokonujących weryfikacji - z akt postępowania wynika, że członkowie komisji byli na miejscu, dokonali oględzin miejsca, przyjęli wyjaśnienia oferenta, dokonali opisu weryfikowanego miejsca. Dyrektor OW NFZ podkreślił, że wbrew twierdzeniom Skarżącej członkowie komisji konkursowej stwierdzili istnienie podjazdu zapewniającego dostęp osobom niepełnosprawnym do lokalu, co wynika wprost z treści protokołu - "zakład fizjoterapii zlokalizowany jest na parterze z tymczasowym dostępem dla osób z niepełnosprawnością ruchową". Ponadto wątpliwości organu nie wzbudziło określenie miejsca weryfikacji, albowiem dokument ten identyfikuje w sposób unikalny zarówno oznaczenie postępowania konkursowego, jak i oznaczenie oferenta, ale przede wszystkim numer oferty, a przez to i jej zakres - w ofercie wskazano jedno miejsce lokalizacji, w N, ul. T. W aktach postępowania zalegają nadto oświadczenia członków komisji w tym przedmiocie (k. 825-826). Do pisma Dyrektor OW NFZ dołączył odpis postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 29 czerwca 2018 r. sygn. akt [...] o umorzeniu dochodzenia w sprawie wszczętej na podstawie zawiadomienia skarżącej Spółki o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez C sp. z o.o. polegającego na przedłożeniu w toku konkursu dwóch poświadczających nieprawdę certyfikatów: ISO 9001 oraz ISO 27001. Na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. pełnomocnik Skarżącej przedłożył: zażalenie na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 29 czerwca 2018 r. sygn. akt [...] o umorzeniu dochodzenia, zarządzenie prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 26 lipca 2018 r. sygn. akt [...] odmowie przyjęcia zażalenia oraz zażalenie Spółki na postanowienie prokuratora z dnia 26 lipca 2018 r. sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich ustaw szczególnych zalicza się ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1938 ze zm., zwanej dalej u.ś.o.z.), która m.in. określa tryb zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z treścią art. 139 ust. 1 tej ustawy zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 159 i art. 159a, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie: 1) konkursu ofert albo 2) rokowań. W myśl art. 154 ust. 1 i 2 u.ś.o.z. świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu. Wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu jego rozpatrzenia. Zgodnie z ust. 3 art. 154 u.ś.o.z. po rozpatrzeniu odwołania, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu świadczeniodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 154 ust. 4 u.ś.o.z.). Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie (art. 154 ust. 6 u.ś.o.z.). Od decyzji Dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wydanej na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 8 u.ś.o.z.). Z godnie z treścią art. 52 § 1 i art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jeżeli jednak stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W analizowanym przypadku zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu tryb wniesienia skargi został zachowany. Ogłoszenie o rozstrzygnięciu przedmiotowego postępowania ukazało się w dniu 22 września 2017r. Pismem z dnia 29 września 2017 r. skarżąca Spółka wniosła odwołanie od tego rozstrzygnięcia. Decyzją z dnia 27 grudnia 2017 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie Spółki. Decyzja została doręczona Skarżącej w dniu 29 grudnia 2017 r. W dniu 5 stycznia 2018 r. wpłynął do organu wiosek Spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia 7 lutego 2018 r. Dyrektor OW NFZ utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia 27 grudnia 2017 r. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 9 lutego 2018 r. W dniu 9 marca 2018 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca w terminie wniosła skargę na decyzję Dyrektora OW NFZ z dnia 7 lutego 2018 r. Skoro zatem skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego trybu i terminu podlega ona merytorycznemu rozpoznaniu przez Sąd. Za zasadne Sąd uznał twierdzenie skarżącej Spółki, że oferta złożona przez C sp. z o.o. z siedzibą w K nie spełnia wymogu przewidzianego w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1522 ze zm.). Zgodnie z Lp. 1 tego załącznika przy wejściu do obiektu powinny znajdować się dojazdy oraz dojścia dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową. Tymczasem jak wynika z formularza weryfikacji oferenta C sp. o.o. (k. 619 akt administracyjnych), komisja konkursowa dokonując w dniu 4 sierpnia 2017 r. weryfikacji stwierdziła, że "Zakład fizjoterapii zlokalizowany jest na parterze z tymczasowym dostępem dla osób z niepełnosprawnością ruchową (ruchoma płyta drewniana - różnice poziomów około 10 cm). Oferent zobowiązał się do uzupełnienia braku w ciągu 2 dni roboczych i dostawy dokumentacji fotograficznej". Treść cytowanego protokołu potwierdza zatem, że w momencie składnia oferty Spółka C nie spełniała wszystkich wymogów jakie musi spełniać podmiot chcący wziąć udział w konkursie ofert. "Ruchomej płyty drewnianej" nie można bowiem uznać za dojazd oraz dojście dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową. Dojazd oraz dojście dla pacjentów z niepełnosprawnością ruchową powinny być stabilne oraz umożliwiać tym osobom swobodne, wygodne, a przede wszystkim bezpieczne wejście do budynku. Tymczasem zastane w trakcie kontroli rozwiązanie miało charakter jedynie prowizoryczny. Z tej racji nie mogło ono być desygnatem podjazdu dla osób niepełnosprawnych . Ruchoma drewniana płyta drewniana, która ma służyć za podjazd dla osób niepełnosprawnych w budynku użyteczności publicznej w sposób oczywisty narusza znajdujący w takim przypadku zastosowanie § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu do wejść do budynku mieszkalnego wielorodzinnego, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej powinny być doprowadzone od dojść i dojazdów, o których mowa w § 14 ust. 1 i 3, utwardzone dojścia o szerokości minimalnej 1,5 m, przy czym co najmniej jedno dojście powinno zapewniać osobom niepełnosprawnym dostęp do całego budynku lub tych jego części, z których osoby te mogą korzystać. Nieprawidłowe jest więc stanowisko organu, że oferta Spółki C spełniała wszystkie wymogi, gdyż ww. brak został usunięty przez tego oferenta w terminie późniejszym. Sąd podziela stanowisko Skarżącej, że najpóźniej w dniu upływu terminu składania ofert, oferent powinien spełniać wszystkie warunki podlegające ocenie. Zgodnie bowiem z treścią treści § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1372 ze zm.), oferent, który deklaruje spełnianie warunku podlegającego ocenie, jest obowiązany go spełniać w okresie związania ofertą oraz przez cały okres realizacji umowy, chyba że przepisy rozporządzenia stanowią inaczej. Związanie ofertą następuje w dniu jej złożenia, a nie wyboru. Nie jest zatem możliwe późniejsze uzupełnienie jej braków. W zaskarżonej decyzji organ wskazał, że Spółka C złożyła wyjaśnienia w trybie § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U z 2014 r., poz. 1980 ze zm.), komisja konkursowa przyjęła wyjaśnienia, w których Spółka C zawiadomiła NFZ o zainstalowaniu nowego podjazdu. Zdaniem Sądu, złożenie wyjaśnień w w/w trybie ma na celu odniesienie się przez oferenta do wątpliwości organu odnośnie istniejącego (zastanego) stanu faktycznego i nie może powodować jego zmiany. W realizowanym przypadku nie wyjaśniono zastanego w trakcie kontroli stanu faktycznego sprawy lecz dokonano jego nowej kreacji poprzez wykonanie metalowego podjazdu nie istniejącego w dniu przeprowadzania weryfikacji. W niniejszej sprawie wątpliwości organu wzbudziła kwestia podjazdu dla osób z niepełnosprawnością ruchową do budynku, w którym miały być wykonywane świadczenia. Złożone przez Spółkę C wyjaśnienia mogły zatem dotyczyć tylko i wyłącznie istniejącego "podjazdu" lub jego braku. Nie mogły natomiast prowadzić do usunięcia braków oferty poprzez zamontowanie podjazdu metalowego. Podniesiony zatem przez Skarżącą zarzut naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. w zw. z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z. odrzuca się ofertę jeżeli oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz w szczegółowych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2. Oferta Spółki C nie spełniała na dzień jej złożenia wymogu posiadania dojazdu oraz dojścia dla świadczeniobiorców z niepełnosprawnością ruchową, a zatem powinna zostać odrzucona. Za niezasadny natomiast Sąd uznał zarzut Skarżącej, że z treści protokołu wyniku weryfikacji oferenta z dnia 4 sierpnia 2017 r. nie wynika, że dotyczy on weryfikacji obiektu położonego w N przy ul. T. W ocenie Sądu wiarygodnym jest stanowisko, że weryfikacja w dniu 4 sierpnia 2017 r. została przeprowadzona w budynku przy ul. T w N, wskazanym w ofercie jako miejsce udzielania świadczeń, a nie w siedzibie Spółki w K przy ul. P. Przeprowadzenie bowiem kontroli w siedzibie Spółki byłoby całkowicie nielogiczne, nieracjonalne skoro to nie tam miałyby być wykonywane świadczenia. Poza tym w treści protokołu weryfikacji opisano znajdujące się w budynku pomieszczenia do udzielania świadczeń, ich przeznaczenie oraz znajdujący się tam sprzęt, a także przystosowanie budynku do potrzeb osób niepełnosprawnych (poręcze). Opis ten wskazuje, że kontrola została przeprowadzona w budynku, w którym mają być wykonywane świadczenia rehabilitacyjne, a nie w budynku stanowiącym siedzibę Spółki. Jeżeli natomiast chodzi o sposób opisania oferenta w treści protokołu z weryfikacji, to należ stwierdzić, że oferent jest w nim opisywany poprzez podanie jego nazwy oraz adresu siedziby, gdzie siedziba rozumiana jest zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w art. 41 Kodeksu cywilnego, co odpowiada danym adresowym podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym pod nr [...] i wskazanym w części formularza ofertowego (I. Dane identyfikacyjne oferenta) - nie zaś miejscu udzielania świadczeń, które zgodnie z ofertą (III. Wykaz miejsc udzielania świadczeń) wskazano: ul. T, N. Ponadto w treści protokołu podano kod postępowania oraz numer oferty. Jak słusznie zauważył organ, weryfikacja oferenta nie mogła odbyć się poza obszarem kontraktowania, tj. przy ul. P w K, choćby z tego względu, że zakres terytorialny postępowania nr [...] wskazywał na obszar: [...] – N, [...] - N i oferta C sp. z o.o. została złożona na miejsce znajdujące się na terenie wskazanym w ogłoszeniu postępowania, tj. ul. T, N. Jak zasadnie zauważył Dyrektor OW NFZ, komisja konkursowa nie posiadała kompetencji aby dokonywać weryfikacji miejsca udzielania świadczeń poza obszarem kontraktowania i w miejscu innym od wskazanego w ofercie. Poza tym w trakcie ponownego analizowania przebiegu postępowania, zespół weryfikujący zgodność stanu zgłoszonego w ofercie ze stanem faktycznym, potwierdził że weryfikacja oferenta odbyła się w miejscu udzielania świadczeń, czyli pod adresem ul. T. Również Spółka C pismem z dnia 10 listopada 2017 r. potwierdziła, że weryfikacja prowadzona przez pracowników OW NFZ odbyła się w N przy ul. T. W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że całokształt w/w okoliczności pozwalała przyjąć, iż weryfikacja przedmiotowego oferenta odbyła się w budynku przy ul. T w N. Należy jednak podkreślić, iż przy sporządzaniu protokołu z weryfikacji oferenta w celu uniknięcia podobnych wątpliwości interpretacyjnych co do miejsca jej przeprowadzania, wysoce pożądanym jest jednoznaczne wskazanie w jego treści miejsca przeprowadzanych czynności weryfikacyjnych. Należy bowiem pamiętać, iż tego typu dokument nie ma charakteru wyłącznie dokumentu wewnętrznego sporządzanego jedynie dla potrzeb NFZ, lecz stanowi jeden z ważniejszych dowodów w postępowaniu dotyczącym zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, który może podlegać ocenie nie tylko samego organu ale także innych podmiotów zewnętrznych np. tak jak w tym przypadku sądu administracyjnego. Stąd też jego treść winna mieć jasny i precyzyjny charakter. Za niezasadny Sąd uznał również zarzut Skarżącej, że w toku postępowania konkursowego organ nie wziął pod uwagę, że Spółka C posługiwała się certyfikatami poświadczającymi nieprawdę. Należy wskazać, że zgodnie z treścią § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryterium certyfikatu jest spełnione m.in. jeśli certyfikat jest wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez jednostkę akredytującą będącą sygnatariuszem porozumienia o wzajemnym uznawaniu "EA Multilateral Agreement" i jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej oraz certyfikat obejmuje miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie. Spółka C w toku konkursu przedłożyła certyfikaty ISO. Wezwana prze komisję konkursową do dostarczenia certyfikatów ISO 9001 oraz ISO 27 001 opatrzonych symbolem akredytacji jednostki akredytującej oraz właściwym adresem miejsca udzielania świadczeń, Spółka C w piśmie z dnia 10 sierpnia 2017 r. oświadczyła, że jedynie wykazany w formularzu ofertowym certyfikat ISO 9001 jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej. Należy zauważyć, że certyfikat ISO 9001 został zarejestrowany w dniu 14 lipca 2017 r. i wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji, a także obejmuje miejsce udzielania świadczeń wskazane w ofercie, czyli ul. T, N. Ponadto stwierdzić należy, że ani komisja konkursowa ani organ nie są uprawnione do oceniania i kwestionowania prawidłowości certyfikatów wydanych przez jednostkę akredytującą. Ponadto wskazać należy, że wątpliwości Skarżącej odnośnie prawidłowości przedłożonych przez Spółkę C certyfikatów nie zostały jak dotąd podzielone przez Prokuraturę Rejonową, która postanowieniem z dnia 29 czerwca 2018 r. sygn. akt [...] umorzyła dochodzenie, prowadzone na wniosek skarżącej Spółki, m.in. w sprawie użycia w dniu 17 lipca 2017 r. w K, poświadczających nieprawdę, a wydanych przez P sp. z o.o. z siedzibą we W, certyfikatów nr [...] z dnia 14 lipca 2017 r. oraz nr [...] z dnia 14 lipca 2017 r., wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. W wyniku przeprowadzonego postępowania prokuratura uznała, że brak jest znamion przestępstwa polegającego na poświadczeniu nieprawdy w ww. certyfikatach, a w związku z tym nie może być mowy o realizacji znamion przestępstwa polegającego na użyciu tych certyfikatów jako dokumentów poświadczających nieprawdę. Za niezasadny Sąd uznał także podnoszony przez Skarżącą zarzut braku możliwości realizacji przez Spółkę C świadczeń w lokalu przy ul. T w N z uwagi na jego zbyt małą powierzchnię oraz realizacją przez tego oferenta pod wskazanym adresem także innych działalności. Brak jest bowiem przepisów określających minimalne wymagania w odniesieniu do powierzchni dla pomieszczeń, w których mają być realizowane świadczenia opieki zdrowotnej w przedmiotowym zakresie tj. fizjoterapia ambulatoryjna. W treści protokołu weryfikacji oferenta z dnia 4 sierpnia 2017 r. wynika, że w budynku przy ul. T w N komisja konkursowa opisała pomieszczenia do udzielania świadczeń: sale do kinozyterapii, sale gimnastyczne, pomieszczenia do hydroterapii i fizykoterapii. Skarżąca podniosła, że z uwagi na małą powierzchnię lokalu (60 m2) brak jest możliwości zorganizowania pomieszczenia, w którym będzie znajdować się diatermia, tj. urządzenie wytwarzające impulsowe pole elektromagnetyczne wysokiej częstotliwości. Jak jednak wynika z protokołu weryfikacji komisja konkursowa stwierdziła w przedmiotowym lokalu w pomieszczeniu do fizykoterapii 3 boksy zabiegowe przeznaczone do realizacji zabiegów elektroterapi, światłolecznictwa i magnetoterapii, laseroterapii oraz zabiegów terapii diatermii krótkofalowej. Jak wynika z załącznika nr 1 do rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej, diatermia krótkofalowa i mikrofalowa powinny być udzielane w osobnych pomieszczeniach (boksach) odpowiednio zabezpieczonych przed szkodliwym oddziaływaniem promieniowania elektromagnetycznego na otoczenie. Wbrew zatem twierdzeniom Skarżącej powierzchnia przedmiotowego lokalu nie stoi na przeszkodzie by wykonywać w nim zabiegi rehabilitacyjne. Bez znaczenia pozostaje natomiast kwestia liczby komórek organizacyjnych oferenta zarejestrowanych w niniejszej lokalizacji, skoro nie wpływa to na realizację przez niego świadczeń opieki zdrowotnej. Mając wszystkie wskazane wyżej okoliczności na uwadze Sąd uznał, że tylko zarzut naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. w zw. z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej jest zasadny. Naruszenie to miało jednak istotny wpływ na wynik postępowania konkursowego i spowodowało konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 27 grudnia 2017 r. nr [...]. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art.135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. – jak w pkt II sentencji. Na koszty te składa się wpis od skargi (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).