III SA/Kr 368/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na działalność Rady Gminy postanawia: - skargę kasacyjną odrzucić. Postanowieniem z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt: III SA/Kr 368/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W. B. na działalność Rady Gminy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 czerwca 2009 r. wraz ze stosownym pouczeniem, że na tego rodzaju orzeczenie przysługuje środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, którą wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia, do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oraz, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w przeciwnym bowiem razie podlega odrzuceniu. W. B. nadał w dniu 20 lipca 2009 r. w Urzędzie Pocztowym skargę kasacyjną ( datowaną na dzień 20 lipca 2009 r.), do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt: III SA/Kr 368/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) środkiem odwoławczym od postanowienia kończącego postępowanie, którym jest postanowienie o odrzuceniu skargi, jest skarga kasacyjna wnoszona do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu I instancji. Stosownie więc do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy jedynie sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2 art. 175 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (§ 3 art. 175 p.p.s.a.). W świetle powyższego stwierdzić należy, że użycie w treści przepisu art. 175 § 1 p.p.s.a. sformułowania: "powinna być sporządzona" należy rozumieć jako obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Takie jest bowiem utrwalone w języku prawniczym, używanym w aktach normatywnych, rozumienie tego wyrażenia. Przez pojęcie "sporządzenie" rozumieć należy jej napisanie i podpisanie. Wyrazy "powinien, powinna" oznaczają "mieć obowiązek zrobienia czegoś, być zobowiązanym do wykonania czegoś." Postępowanie zainicjowane wniesieniem skargi kasacyjnej toczy się w dwóch etapach. W pierwszym z nich skarga kasacyjna podlega badaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym w tzw. postępowaniu wstępnym. W ramach tego postępowania sąd bada między innymi warunki dopuszczalności kasacji, w tym, w aspekcie dochowania wymogu tzw. przymusu adwokacko - radcowskiego, o którym mowa w wyżej wskazanym art. 175 § 1 p.p.s.a. Przeprowadzone w rozpatrywanej sprawie wyniki postępowania przygotowawczego wobec wniesionej skargi kasacyjnej nie pozostawiają wątpliwości, że w niniejszej sprawie skarżący - W. B. - sporządził skargę kasacyjną osobiście (skarga z dnia 20 lipca 2009 r.), pomimo prawidłowego uprzedniego jego pouczenia. W takim stanie rzeczy jest ona niedopuszczalna z powodu nie dochowania wymogu tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, w myśl art. 178 p.p.s.a., na którym sąd administracyjny, stosownie do art. 16 § 2 p.p.s.a., orzeka co do zasady w składzie jednego sędziego. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.