III SA/Kr 370/16

Kraków, dnia 4 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Z. Ś. od postanowienia z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie ze skargi Z. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie Referendarza Sądowego z dnia 15 kwietnia 2016 r. umarzające postępowanie w części obejmującej żądanie Z. Ś. zwolnienia od kosztów sądowych oraz oddalające wniosek o ustanowienie adwokata. Doręczenie ww. postanowienia skarżącemu (w dniu 23 lipca 2016 r.) zawierało pouczenie, że na postanowienie nie przysługuje środek zaskarżenia. Skarżący wniósł do Sądu pismo z daty 25 lipca 2016 r., odnośnie którego wobec niejednoznacznej treści, skarżący został zobowiązany wezwaniem z dnia 26 sierpnia 2016 r., w wykonaniu zarządzenia Sędziego z tego samego dnia, do wyjaśnienia charakteru prawnego tego pisma oraz wskazanie jakiego postanowienia, z konkretnej daty i w jakim przedmiocie wydanego pismo to dotyczy, gdyż wskazane w piśmie z dnia 25 lipca 2016 r. przez skarżącego postanowienie referendarza sądowego z dnia 29 czerwca 2016 r. "w przedmiocie (...) odmowy przyznania adwokata i zwolnienia od kosztów (...) " w niniejszej sprawie w takiej dacie i o takim rozstrzygnięciu jak wskazane, nie zostało wydane" – w terminie do 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarżący odpowiedział w terminie pismem z dnia 5 września 2016 r., że pismo z dnia 25 lipca 2016 r. dotyczy "postanowienia" z dnia 27 czerwca 2016 r. oraz wydane zostało w związku z postanowieniem Referendarza Sądowego z dnia 15 kwietnia 2016 r. umarzającego postępowanie w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych oraz oddalającym wniosek o ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W ocenie Sądu pismo Z. Ś. z dnia 25 lipca 2016 r., ze względu na treść odpowiedzi, udzielonej przez skarżącego na wezwanie Sądu do sprecyzowania charakteru prawnego tego pisma, należy zakwalifikować jako zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 27 czerwca 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie Referendarza Sądowego z dnia 15 kwietnia 2016 r. umarzające postępowanie w części obejmującej żądanie Z. Ś. zwolnienia od kosztów sądowych oraz oddalające wniosek o ustanowienie adwokata. Skarżący wskazał bowiem na datę : 27 czerwca 2016 r., która, jak wynika z akt sprawy, została "przypisana" zarządzeniu Sędziego o doręczeniu ww. postanowienia. Przepis art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej: "P.p.s.a.", wymienia postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, na które służy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z przepisu tego wynika, że zażalenie przysługuje także na inne postanowienia tego sądu w przypadkach przewidzianych w ustawie. Niemniej ani przepis art. 194 § 1 P.p.s.a., ani też żaden inny przepis tej ustawy nie przewidują możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydanego w przedmiocie prawa pomocy wskutek rozpoznania sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, która podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny m.in. w przypadku jej niedopuszczalności (art. 197 § 2 w związku z art. 178 P.p.s.a.). Ponieważ zażalenie Z. Ś. zostało wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, podlega ono odrzuceniu jako niedopuszczalne, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), orzekł, jak w sentencji postanowienia.