III SA/Kr 375/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. A. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. A. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowić dla niego radcę prawnego którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał ustanowienia radcy prawnego. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką oraz konkubiną. Określając swój majątek uwidocznił, że nie ma żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 757,57 zł brutto Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest inwalidą niezdolnym do samodzielnej egzystencji a jedynym jego dochodem jest renta z której po potrąceniu przez komornika zaległych alimentów otrzymuje do wypłaty 481,30 zł. Do wniosku dołączył kopię odcinka renty z miesiąca lipca bieżącego roku Na wezwanie dodatkowo wyjaśnił, że mieszkanie na ulicy [...] zostało kilka lat temu zlicytowane przez komornika na poczet długów skarżącego, które powstały w związku z bankructwem prowadzonej przezeń działalności gospodarczej. Lokal przy ulicy [...] zajmuje zaś bez tytułu prawnego. Jak powiada z powodu braku środków nie płaci kosztów jego utrzymania, oczekując na przydział mieszkania socjalnego z zasobów gminnych. Podniósł, że jest rencistą (dowód: kopia legitymacji osoby niepełnosprawnej) trwale niezdolnym do samodzielnej egzystencji. Z uwagi na schorzenia serca pozostaje pod stalą kontrolą lekarską na które to okoliczności przedkłada kopie stosownej dokumentacji lekarskiej w postaci kart informacyjnych, leczenia szpitalnego, skierowań na specjalistyczne zabiegi. Równocześnie skarżący zbył milczeniem pytania dotyczące statusu konkubiny z którą jak podaje pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym oraz tego czy otrzymuje na córkę świadczenia rodzinne. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych o ile – poza samym wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Oświadczenie to zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne". Owa "dokładność" stopniowana jest z kolei przeświadczeniem czy to sądu czy to referendarza, że strona okoliczności te wykazała to znaczy przedstawiła je w sposób przekonywujący. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to z uwagi na przedłożenie w sprawie prowadzonej do sygn. akt. III SAB/Kr 12/08 kopie posiadanych dokumentów źródłowych wraz z pisemnymi wyjaśnieniami jest wystarczające do oceny jego aktualnych możliwości płatniczych. Skarżący nie należy do osób zamożnych. Tak bowiem należy postrzegać osobę obarczoną długami z niezbyt wysokim świadczeniem rentowym, borykającą się z poważnymi problemami natury zdrowotnej. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że powinna dysponować pewnymi minimalnym środkami na wypadek jakichś poważniejszych powikłań nawet gdy Państwo deklaruje powszechny oraz bezpłatny dostęp do służby zdrowia. Pozostaje bowiem cały szereg kosztów dodatkowych choćby na część leków nierefundowanych czy zaordynowanej diety. Biorąc pod uwagę wskazywane przezeń problemy zdrowotne trudno czynić mu zarzuty, że nie stara się poprawić swej sytuacji własnym staraniem. Skarżący nie za bardzo miał też możliwości by poczynić stosowne oszczędności. Pomijając, że taka argumentacja niezbyt przyjmuje się w praktyce orzeczniczej sadów administracyjnych ważniejszym jest to, że dochody skarżącego są jednak niższe od przeciętnych zarobków pracowników zatrudnionych w gospodarce. Opisanej sytuacji i przyjętego spojrzenia nie zmienia przemilczenie przez skarżącego sytuacji konkubiny z która jak powiada pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Chociaż bowiem skarżący powinien udzielić informacji o które był proszony – co wynika ze zwykłej lojalności względem sądu – to równocześnie nie można tracić z pola widzenia, że konkubinat jako taki nie jest regulowany przez prawo polskie a osoby zamieszkujące ze sobą w przeciwieństwie np. do małżonków nie mają obowiązku wspierania się i wzajemnej pomocy. To prowadzi do wniosku, że konkubina skarżącego co najwyżej może ale nie musi go wspomagać. Biorąc to wszystko pod uwagę należało skarżącemu udzielić pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zwolnić od kosztów zgodnie z wnioskiem. Rozstrzygnięciu takiemu nie sprzeciwiały się przy tym wątpliwości referendarza gdy chodzi o dopuszczalność skargi. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że ze względu na treść art. 222 ppsa refleksem dokonania wezwania skarżącego o uiszczenie wpisu od skargi pozostaje, iż skarga niejako siłą faktu pozbawiana jest cechy oczywistej bezzasadności. Z przytocznych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 § 3 ppsa.