III SA/Kr 375/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. A. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] znak [...] p o s t a n a w i a s k a r g ę o d r z u c i ć. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. z 2005r., nr 86, poz. 732 ze zm.) orzekł o zatrzymaniu W. A. prawa jazdy kat. A i B. Decyzja powyższa została decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] uchylona, w następstwie czego Prezydent Miasta wydał w dniu [...] decyzję znak [...] o zatrzymaniu prawa jazdy kat. A i B W. A. Po zaskarżeniu jej przez W. A. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego – została ona przez ten organ utrzymana w mocy (decyzją z dnia [...] znak [...]). 05.03.2008r. W. A. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, która sformułował w ten sposób, iż wnosi ją "na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]". Po wezwaniu przez Sąd do uzupełnienia skargi poprzez precyzyjne wskazanie zaskarżonej decyzji – skarżący podał, że zaskarżeniu podlega przez niego decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę należy wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W stanie faktycznym sprawy, w sytuacji gdy decyzja I instancji wydana jest przez Prezydenta Miasta, zgodnie z zasadą wynikającą z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego – kpa (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), iż postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne oraz z zasadą z art. 127 § 1 i 2 kpa ( określającego, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego rzędu, o ile ustawa nie przewiduje innego organu odwoławczego) – odwołanie składa się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego ( czyli do organu wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 17 pkt 1 kpa). W kontekście dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego powyższe prowadzi do wniosku, że zaskarżeniu podlega tylko i wyłącznie orzeczenie wydane na skutek postępowania odwoławczego. W przedmiotowej sprawie natomiast W. A. zaskarżył decyzję organu I instancji, co daje podstawę do stwierdzenia, że skarga ta jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu.