III SA/Kr 376/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. i W. A. na czynność Prezydenta Miasta polegającą na stwierdzeniu, iż skarżący mogą zaspokoić swoje potrzeby mieszkaniowe we własnym zakresie, a w konsekwencji wytoczeniu powództwa o rozwiązanie umowy najmu i nakazanie opróżnienia lokalu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 lutego 2016r. D. J. i W. A. wnieśli skargę na czynność Prezydenta Miasta polegającą na stwierdzeniu, iż skarżący mogą zaspokoić swoje potrzeby mieszkaniowe we własnym zakresie, a w konsekwencji wytoczeniu powództwa o rozwiązanie umowy najmu i nakazanie opróżnienia lokalu. Na pierwszej stronie skargi skarżący podali znak organu I instancji: [...]. Pismem z dnia 7 kwietnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez precyzyjne wskazanie przedmiotu skargi, tj. podanie daty i numeru zaskarżonego aktu lub czynności Prezydenta Miasta, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocniczce skarżących w dniu 13 kwietnia 2016r. W odpowiedzi pełnomocniczka skarżących przesłała pismo z dnia 20 kwietnia 2016r., w którym ponownie podała znak organu I instancji: [...] oraz wyjaśniła, że "zaskarżoną czynnością Prezydenta Miasta jest uznanie, iż D. J. oraz W. A. są osobami o zaspokojonych potrzebach mieszkaniowych, czego rezultatem było złożenie przez Gminę pozwu o rozwiązanie umowy najmu i nakazanie opróżnienia lokalu do Sądu Rejonowego, Wydział I Cywilny w dniu 10 listopada 2015r. (sygn. akt [...])". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Pismem z dnia 10 lutego 2016r. D. J. i W. A. wnieśli skargę na czynność Prezydenta Miasta polegającą na stwierdzeniu, iż skarżący mogą zaspokoić swoje potrzeby mieszkaniowe we własnym zakresie, a w konsekwencji wytoczeniu powództwa o rozwiązanie umowy najmu i nakazanie opróżnienia lokalu. Nie podali jednak ani daty ani numeru zaskarżonej decyzji. Podali jedynie znak organu I instancji: [...]. W związku z powyższym konieczne stało się wezwanie skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie jej przedmiotu. Wezwanie zostało doręczone pełnomocniczce skarżących w dniu 13 kwietnia 2016r. W odpowiedzi pełnomocniczka skarżących przesłała pismo z dnia 20 kwietnia 2016r., w którym ponownie podała znak organu I instancji: [...] oraz wyjaśniła, że "zaskarżoną czynnością Prezydenta Miasta jest uznanie, iż D. J. oraz W. A. są osobami o zaspokojonych potrzebach mieszkaniowych, czego rezultatem było złożenie przez Gminę pozwu o rozwiązanie umowy najmu i nakazanie opróżnienia lokalu do Sądu Rejonowego, Wydział I Cywilny w dniu 10 listopada 2015r. (sygn. akt [...])". W ocenie Sądu, skarżący nie usunęli braków formalnych skargi i nie wskazali jej przedmiotu. Podany przez nich w skardze oraz w piśmie z dnia 20 kwietnia 2016r. przedmiot skargi jest zbyt ogólnikowy. Nie wiadomo, czy skarżący skarżą wszystkie czynności Prezydenta Miasta, które zostały w stosunku do nich podjęte, czy też skarżą samo złożenie przez Gminę pozwu o rozwiązanie umowy najmu i nakazanie opróżnienia lokalu. Z kolei podany przez skarżących znak organu I instancji: [...] dotyczy pisma Przewodniczącego Rady Miasta z dnia 25 stycznia 2016r. nr [...], przesłanego pełnomocniczce skarżących w związku ze złożonym przez nich wezwaniem z dnia 17 grudnia 2015r. do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą Rady Miasta z dnia 8 lipca 2015r. nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń. Pojawia się więc pytanie, czy skarżący nie zamierzali wnieść skargi na w/w pismo Przewodniczącego Rady Miasta. Wątpliwości Sądu co do przedmiotu skargi nie zostały rozstrzygnięte przez skarżących, którzy pomimo wezwania nie sprecyzowali przedmiotu skargi. Powyższe oznacza, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co stanowi na gruncie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawę do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.